قبرس

جمهوری قبرس

قبرس
جمهوری قبرس ; قبرس
پرچم	نشان
	سرود ملی: سرودی برای آزادی;
پایتخت; (و بزرگترین شهر)	نیکوزیا; شرقی′۲۸°۳۳ شمالی′۰۸°۳۵ / ۳۳٫۴۶۷غرب ۳۵٫۱۳۳جنوب
زبان رسمی	یونانی / ترکی استانبولی
نوع حکومت	جمهوری
نام حاکمان ; رئیس جمهور	; نیکوس آناستاسیادس
موارد منجر به تشکیل; ازمستعمره بریتانیا	۱ اکتبر ۱۹۶۰
مساحت
جمعیت
واحد پول	یورو (EUR)
منطقه زمانی	EET
دامنه اینترنتی	.cy
پیش‌شماره تلفنی	+۳۵۷+

مختصات: شرقی′۲۸°۳۳ شمالی′۰۸°۳۵ / ۳۳٫۴۶۷غرب ۳۵٫۱۳۳جنوب / -۳۳٫۴۶۷;-۳۵٫۱۳۳

جمهوری قِبرِس کشوری جزیره‌ای است، در شرق دریای مدیترانه که پایتخت آن نیکوزیا است. این کشور به دو بخش قبرس شمالی (ترک‌نشین) و بخش یونانی‌نشین تقسیم می‌شود که در آن هردو زبان ترکی و یونانی رسمی هستند. یونانی‌ها ارتودوکس و ترک‌ها مسلمان هستند.

جزیره قبرس بعد از جزیره ساردنی و سیسیل سومین جزیره بزرگ در دریای مدیترانه‌است ^[۲] و جمهوری قبرس از اعضای اتحادیه اروپا می‌باشد. قبرس از نقاط گردشگرپذیر مدیترانه‌است و در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ به حوزه یورو پیوست.

جمعیت کل جزیره یک میلیون و صد هزار نفر است و جمعیت جمهوری قبرس بدون احتساب قبرس شمالی ۸۴۰ هزار نفر است. ۷۷ درصد مردم این جزیره یونانی و ۱۸ درصد نیز از ترکان قبرس هستند.

این جزیره به خاطر مکان راهبردی خود در طی تاریخ مورد حمله و اشغال امپراتوری‌های گوناگون ازجمله هیتی‌ها، آشوری‌ها، مصری‌ها، ایرانیان، یونانی‌ها، رومی‌ها، بیزانسی‌ها، عثمانی‌ها و اعراب قرار گرفته‌است. اسکندر مقدونی در ۳۳۳ پیش از میلاد قبرس را از ایران جدا کرد.

تاریخ [ویرایش]

قبرس جزیره‌ای است که در طول تاریخ در تصرف ایرانیان، رومی‌ها، یونانی‌ها، امپراتوری عثمانی و سرانجام انگلیسی‌ها بوده است؛ اما پس از جنگ جهانی دوم انگلیس به علت ضعف اقتصادی و کاهش نفوذ جهانی از این جزیره خارج شد. سپس رهبران سه کشور انگلیس، یونان و ترکیه به همراه رهبران دو بخش قبرس در ۱۱ فوریه ۱۹۵۹ پیمانی را امضا کردند که به موجب آن مسائل جزیره به نسبت ۷ به ۳ میان یونانی‌تبارها و ترک‌تبارها تقسیم شد.

قبرس در سال ۱۹۶۰ استقلال خود را از بریتانیا کسب کرد و حکومت مستقل قبرس براساس مشارکت جوامع ترک و یونانی در اداره امور این جزیره اعلام موجودیت کرد و بریتانیا، یونان و ترکیه حق حاکمیت دولت قبرس را تضمین کردند.

در سال ۱۹۶۳، نمایندگان اقلیت ترک در پی اختلاف بر سر نحوه اجرای این توافق از دولت قبرس خارج شدند و در پی بروز درگیری بین دو طرف، سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۴ یک نیروی پاسدار صلح را به این جزیره اعزام داشت که ماموریت آن تا کنون تمدید شده‌است.

در سال ۱۹۷۴ دولت سراسقف ماکاریوس، رئیس جمهور وقت قبرس، در کودتایی به تحریک حکومت نظامیان یونان سرنگون شد و ترکیه با استناد به موقعیت خود به عنوان یکی از تضمین‌کنندگان حق حاکمیت قبرس، یگان‌های ارتش خود را در شمال این سرزمین مستقر کرد که عملاً باعث تقسیم این جزیره شد.^[۳]

بحران قبرس پس از حمله ترکیه به قبرس و اعلام استقلال جمهوری ترک قبرس که فقط از سوی ترکیه مورد تایید قرار گرفت آغاز شد. با وجود پیشنهادهای گوناگون بین‌المللی این بحران همچنان حل نشده باقی‌مانده‌است. فشارهای سازمان ملل و اتحادیه اروپا و ایالات متحده باعث تغییراتی در سیاست سنتی آنکارا در خصوص این جزیره شده‌است و در عین حال ورود ترکیه به اتحادیه اروپا مشروط بر حل این بحران تا ماه مه سال جاری می‌باشد.

سیاست [ویرایش]

تقسیمات کشوری [ویرایش]

جمهوری قبرس به شش استان تقسیم شده‌است. نام این استان‌ها فاماگوستا، کیرنیا، لارناکا، لیماسول، نیکوزیا، و پافوس است.^[۴]

استان‌ها	به یونانی	به ترکی
فاماگوستا	Αμμόχωστος (Ammochostos)	Gazimağusa/Mağusa
کیرنیا	Κερύvεια (Keryneia)	Girne
لارناکا	Λάρνακα (Larnaka)	Larnaka/İskele
لیماسول	Λεμεσός (Lemesos)	Limasol/Leymosun
نیکوزیا	Λευκωσία (Lefkosia)	Lefkoşa
پافوس	Πάφος (Pafos)	Baf/Gazibaf

اقتصاد [ویرایش]

اقتصاد جزیره قبرس از اغاز استقلال مبتنی بر نظام بازار آزاد بوده‌است. صادرات عمدهٔ قبرس شامل: محصولات کشاورزی (گندم. جو. سیب زمینی. و مرکبات). میوه‌های مختلف . تنباکو. محصولات صنعتی. انواع پوشاک. کفش و صنایع دستی بوده‌است. واردات عمده نیز شامل: مواد خوراکی. دام زنده. نفت و فراورده‌های شیمیایی می‌باشد.

مردم [ویرایش]

بر پایه آمارهای پذیرفته شده 80٪ یونانی تبار، ۱۸٪ ترک‌تبار و 2٪ نیز از دیگر اقلیت‌های مسیحی (مارونی ، کاتولیک لاتینی و ارمنی) هستند.^[۵]^[۶]^[۷]^[۸]

فرهنگ [ویرایش]

قسمت شمالی قبرس فرهنگی برگرفته از ترکیه و بخش جنوبی آن برگرفته از یونان دارد.

جغرافیا [ویرایش]

نقشه‌ای تاریخی از قبرس، نگاشته پیری رئیس.

قبرس دارای تابستان‌های گرم و خشک و زمستانهای معتدل است. حدود ۱۲٪ زمین‌های آن زیر کشت بوده و در آن مرکبات، سیب زمینی، گندم، زیتون و جو به عمل می‌آید. پرورش گوسفند، بز و خوک نیز رایج است. صنایع قبرس چندان پیشرفته نیست و شامل صنایع دستی و محلی می‌باشد. توریسم، منبع درآمد مهمی برای قبرس محسوب می‌شود.

جاذبه‌های گردشگری [ویرایش]

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

Wikipedia contributors, «Cyprus,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cyprus&oldid=491209087 (accessed May 8, 2012).

↑ http://persian.euronews.com/2013/02/24/anastasiades-wins-decisive-victory-in-cyprus-presidential-vote-exit-polls/
↑ Akdeniz'de Gizli Petrol Savaşı
↑ خوشبینی زیاد نسبت به موفقیت مذاکرات قبرس
↑ "EUROPA – The EU at a glance – Maps – Cyprus". Europa (web portal). http://europa.eu/abc/maps/members/cyprus_en.htm. Retrieved 27 March 2009.
↑ Boyle, Kevin; Sheen, Juliet (1997). Freedom of Religion and Belief: A World Report. Routledge. p. 288. ISBN 0-415-15978-4.
↑ Salih, Halil Ibrahim (2004). Cyprus: Ethnic Political Counterpoints. University Press of America. p. 121. ISBN 0-415-15978-4.
↑ Karoulla-Vrikki, Dimitra (2009). "Greek in Cyprus: Identity Oscillations and Language Planning". In Georgakopoulou, Alexandra; Silk, M.S. (eds). Standard languages and language standards: Greek, past and present. Ashgate Publishing. p. 188. ISBN 0-7546-6437-6.
↑ Hadjipavlou, Maria (2002). "Cyprus: A Partnership Between Conflict Resolution and Peace Education". In Salomon, Gavriel; Nevo, Baruch (eds). Peace Education: The Concept, Principles, and Practices Around the World. Routledge. p. 195. ISBN 0-8058-4193-8.