جزیره تنب بزرگ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جزیره تنب بزرگ یکی از جزیرههای نظامی ایران در خلیج فارس است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] موقعیت جغرافیایی
این جزیره در فاصله ۲۲٫۵ کیلومتری (۱۴ مایلی) از جنوب غربی جزیره قشم ٬ در فاصله ۱۵۶ کیلومتری (۹۷ مایلی) از شهر بندرعباس ٬ مرکز استان هرمزگان و در فاصله ۴۳٫۵ کیلومتری (۲۷ مایلی) از شمال شرقی جزیره ابوموسی واقع شدهاست. طول و عرض آن ۹/۳ در ۷۵/۳ کیلومتر ومساحت آن ۳/۱۰ کیلومتر مربع میباشد و مرتفعترین نقطه جزیره تنب بزرگ ۵۳ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
این جزیره میان َ۳۴ ْ۵۵ و َ۲۸ ْ۵۵ طول غربی و َ۳۰ ْ۲۶ و َ۳۴ ْ۲۶ عرض شمالی، و در ۳۱ کیلومتری جنوب جزیره قشم واقع است و این کوتاهترین فاصله جزیره تنب با خاک اصلی ایران است. فاصله این جزیره از بندر لنگه کمتر از ۵۰ کیلومتر و از جزیره ابوموسی حدود ۵۳ کیلومتر است.[نیازمند منبع]
تنب بزرگ در پانزده کیلومتری شمال خط منصف خلیجفارس (خط میانی محاسبه شده نسبت به دو کرانه ایرانی و عربی در شمال و جنوب) قرار دارد و فاصلهاش با نزدیکترین کرانههای امارت متحده عربی (جزیره حمرا/ جزیرهالحمر از امیرنشین راسالخیمه) ۶۹ کیلومتر است. این جزیره تقریباً گرد و قطر ان در حدود چهار کیلومتر است. خاک جزیره شنی و خشک است.
[ویرایش] موضوع مالکیت
در حال حاضر مالکیت جزیره ابوموسی به همراه جزایر تنب در دست ایران است. با خروج نیروهای انگلیسی و به هنگام اعمال مجدد حاکمیت ایران بر این جزیره، سه نفر از افسران سربازان نیروی دریایی شاهنشاهی ایران، توسط شیوخ محلی، کشته شدند. [۱]
[ویرایش] وضعیت مسکونی
در قسمتهای جنوب غربی این جزیره و در نزدیکی سواحل آن خانههای مسکونی از راه چندین خیابان و جاده به هم پیوستهاند که به آن شهرک گفته میشود. شهرک محل اقامت خانوادههای نظامیان ایرانی مستقر در جزیره است. همچنین در این شهرک بخشهای تجاری و فروشگاه نیز وجود دارد. این جزیره دارای موج شکن و لنگر گاه نسبتا بزرگی است.
مردم بومی این جزیره در گذشته از صید و ماهی گیری و مروارید امرار و معاش میکردند، اما با توجه به شرایط حساس منطقه و ادعاهای امارات در مورد مالکیت این جزیره، تنب بزرگ اکنون یک جزیره کاملا نظامی میباشد. و واحدهایی از ارتش ایران و سپاه پاسداران در آنجا مستقر هستند. در این جزیره معدن خاک سرخ نیز وجود دارد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- زنده دل، حسن و دستیاران. (مجموعه کتابهای راهنمای جامع ایرانگردی استان هرمزگان) ج۱. چاپ وانتشار سال ۱۹۹۸ میلادی.
- پیروز مجتهدزاده. دانشنامه جهان اسلام، ج۸، بنیاد دایرهالمعارف اسلامی، تهران ۱۳۸۳. ص ۲۴۸ - ۲۵۳
- ↑ مجله خواندنیها. ۱۳ آذر ۱۳۵۰
 |
|
|---|---|
| مرکز | |
| شهرستانها | ابوموسی • بستک • بندر عباس • بندر لنگه • پارسیان • جاسک • حاجیآباد • خمیر • رودان • قشم • میناب |
| شهرها |
ابوموسی • بستک • بندر چارک • بندر خمیر • بندر عباس • بندر لنگه • پارسیان • جاسک • جناح • حاجیآباد • درگهان • دهبارز • رویدر • زیارتعلی • سندرک • سوزا • سیریک • فارغان • فین • قشم • کنگ • کیش • هرمز • هشتبندی • میناب |
| جایهای دیدنی |
کاروانسرای بستک • عمارت کلاهفرنگی • معبد هندوها • آبگرم گنوموزه آب • دوگنبدان • کاروانسراها • پنجشنبهبازار میناب • سد تاریخی کوخرد • جنگلهای حرا • شهر سیبه • بازار بستک • تپه مارو • جزیره کیش • قلعه پرتغالیها • قلعه لشتان • حمام گلهداری • لنجسازی بندر کنگ • محله باستانی سورو |
| فهرست روستاهای استان هرمزگان |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||
