لیسبون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو

'٣8°42 شمالی، '09°11 غربی

لیسبون
مشخصات شهر
نام رسمی لیسبون
مساحت ۸۴٫۸ (کیلومترمربع)
جمیت ۵۶۴٬۴۷۷ نفر
کشور پرتغال
استان ناحیه لیسبون
تعداد شهر حومه ۵۳
شهردار آنتونیو کوستا
ناحیه زمانی ٣/٥- (از گرینویچ)
وب سايت http://www.cm-lisboa.pt


لیسبون (به پرتغالی: Lisboa)، پایتخت و بزرگ ترین شهر جمهوری پرتغال است. علاوه بر آن، این شهر مرکز ناحیه لیسبون است. شهر لیسبون که یک شهر مطابق با اصول و شایسته برتری بر دیگر شهرها است، وسعت بسیاری دارد و ۵۶۴٬۴۷۷ نفر ساکن آن هستند. هم چنین در حدود۲٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر ساکن حومه شهر هستند که سرجمع جمعیت این شهر و حومه‌اش ۳٬۳۴۰٬۰۰۰ نفر می شود. لیسبون از نظر درآمد، زندگی، بازار و ... اهمیت فراوانی پیدا کرده است و به عنوان دومین شهر مطرح شده از نظر دارائی و اقتصادی پس از مادرید در شبه جزیره ایبری است. این شهر بیشترین ثروت کشور پرتغال را در خود ذخیره کرده است و از مقامی عالی در اتحادیه اروپا برخوردار است. میانگین تولید محصولات بومی در ناحیه لیسبون، ۴۵٪ از کل تولیدات کشور پرتغال را به خود اختصاص داده است. این شهر هم چنین مهم ترین مرکز سیاسی در کشور است، به طوری که مقر دولت پرتغال و خانه رئیس جمهور این کشور در آن قرار گرفته است.

لیسبون از ۲۰۵ سال پیش از میلاد زیر حکومت امپراتوری روم بود. ژولیوس سزار این شهر را با عنوان شهر فراخوانده ساخت و در تقویم جولیا نام آن را اولیس سیپو نوشتند. از ۵ قرن پس از میلاد، لیسبون زیر حکومت قبیله ای آلمانی تبار بود و این شهر با همه ی مناطق اطرافش تا ۸ قرن پس از میلاد زیر سلطه آنان بود. در سال ۱۱۴۷، کشورهای شرکت کننده در جنگ های صلیبی، زیر نظر آفونسو هنری قویس، شهر لیسبون را برای مسیحیان فتح کردند و از آن به بعد، این شهر ثروت زیادی داشته است و بزرگ ترین مرکز اقتصادی و فرهنگی در پرتغال بوده است. ولی بیشتر کشورها، لیسبون را هنگامی که پایتخت پرتغال بود، هرگز به طور رسمی و تائید شده به عنوان پایتخت نپذیرفتند و نامش را به این عنوان در هیچ کتابی به صورت مکتوب ننوشتند. این شهر از زمانی که پایتخت بوده است، مطابق قانون مجلس ساخته شده است و ساختار آن به ساختار شهر د فاکتو که مرکز یکی از نواحی پرتغال است شباهت بسیاری دارد.

لیسبون دو نمایندگی در اتحادیه اروپا به نام‌های: «مرکز دیده بانی اروپا برای دارو و داروی اعتیاد» (EMCDDA) و «نمایندگی امنیت ساحلی اروپا» (EMSA) دارد. «انجمن زبان پرتغالی روستایی» (CPLP) نیز یکی از مراکز مهم در لیسبون است.

نام رئیس جمهور پرتغال در «فهرست شهرداران لیسبون» نوشته شده است.

روز تعطیل شهرداری لیسبون، «۱۳ ژوئن» است.


فهرست مندرجات

[ویرایش] جغرافیا

نقشه لیسبون قدیم
نقشه لیسبون قدیم

شهر لیسبون در ۳۸°۴۲' شمالی، ۹°۵' غربی، واقع شده است و غربی ترین پایتخت در قاره اروپا محسوب می گردد. این شهر در غرب کشور پرتغال و در ساحل شرقی اقیانوس اطلس واقع شده است.هم چنین رودخانه تاقوس از داخل لیسبون می گذرد.

محدوده شهر، برخلاف سایر شهرهای بزرگ که در گرداگرد شهر قدیمی ساخته شده اند، بدون گسترش چشم گیر، سال ها است که به همان صورت قدیمی باقی مانده است. این وضع به هستی چندین شهر اداری پیرامون لیسبون ضرر می رساند. این شهرها عبارتند از: «آمادورا»، «قولوس»، «کاکم»، «اودیولاس»، «لورس»، «ساکاوم»، «آلمادا»، «بارریرو»، «سیکسال» و «اوایراس» که در واقعیت بخشی از پیرامون شهر لیسبون هستند، ولی جزء آن محسوب نمی گردند.

ضلع غربی شهر منطقه ای خشک است ولی وجود «پارک جنگلی مونسانتو»، محیط این منطقه از شهر را زیبا کرده است. مساحت پارک های شهر لیسبون ۱۰ کیلومتر مزبع است که در کل قاره اروپا کم نظیر است.


[ویرایش] جاذبه های گردشگری

[ویرایش] بلم

عمارت تاریخی بلم، موازی با رودخانه تاقوس و در مجاورت برج بلم واقع شده است . این بنا نخستین جاذبه گردشگری در منطقه «موستریو» و «جریرونیموس» است. ساخت عمارت در سال ۱۵۰۱ آغاز شد و ۷۰ سال به طول انجامید و سرانجام در سال ۱۵۷۱ تکمیل شد. در مدت ساخت آن هزینه بسیار زیادی صرف خرید مصالح مختلف آن شد. بیشترین هزینه ساخت عمارت از طریق سرمایه گذاری تامین شده بود. این بنا یک نمونه مجهز از آن چیزی است که با دست ساخته شده است. عمارت بلم با تاثیر معماری گوتیک و در زمان رنسانس ساخته شده است.


[ویرایش] بایروو آلتو

بایروو آلتو یکی از نواحی مرکزی شهر لیسبون است. از این ناحیه به عنوان منطقه مسکونی، مرکز خرید و مرکز سرگرمی استفاده می شود. ازدحام جمعیت، این مکان توریستی را به یک مکان بسیار شلوغ و پر رفت و آمد تبدیل کرده است و رفت و آمد در آن مشکل شده است. همه روزه بایررو آلتو محل اجتماع جوانان ولگردی بود که زندگی را برای مردم مشکل کرده بودند، تا این که مجلس لیسبون با صدور حکمی از شب نشینی و شراب فروشی در این مکان جلوگیری کرد. در حال حاضر این جوانان ولگرد به یکی از مناطق دور افتاده شهر منتقل شده اند.


[ویرایش] گیر دو اورینتس

گیر دو اورینتس
گیر دو اورینتس

گیر دو اورینتس (استادیوم شرق) یکی از مراکز حمل و نقل بزرگ در شهر لیسبون است. در این مکان ایستگاه های قطارهای شهری، اتوبوس ها و تاکسی ها در کنار یک دیگر قرار گرفته است. ساختمان آن شیشه ای، ولی بسیار مستحکم است و بنای یادبود پیروزی نام دارد. ساختمان آن سالم باقی مانده است و به هنگام تابش آفتاب، یا به هنگام چراغانی شدن شهر در شب، بسیار زیبا می شود. این بنا به سبک معماری «سانتیاگو کالاتراوا» در جشنواره والنسیا (اسپانیا) به عنوان بنای منتخب انتخاب شده است.


[ویرایش] قطارهای برقی (بندی)

حمل و نقل در لیسبون بسیار بهتر از دیگر شهرهای بزرگ جهان است. این شهر از نظر حمل و نقل کاملاً رشد کرده است و به حد کمال رسیده است. برای بازدید از کل شهر لیسبون، می توان با قطار برقی در عرض ١٩٣٠ ثانیه به هدف خود رسید. قطارهای برقی باعث بیشتر شدن جهانگردان این شهر شده اند. در شهر لیسبون سه قطار برقی وجود دارد که هر سه، بندی هستند. نام این قطارها عبارتند از: «الوادور دا گلوریا»، «الوادور دا بیکا» و «الوادور دا لاورا». شاید زیباترین سفر با قطار الوادور دا بیکا صورت گیرد. چرا که این قطار از مناطق زیبا و باستانی شهر، عبور می کند.


[ویرایش] آموزش و پرورش

شهر لیسبون چندین مدرسه دولتی و خصوصی دارد. مدارس «ابتدائی» همانند «کودستان» ها از وضع بسیار خوبی بهره مند اند. مدارس «راهنمایی» و «متوسطه» در این شهر بین المللی هستند و این گونه مدارس بسیار بهتر از مدارس دولتی هستند و جزء مدارس خصوصی به حساب می آیند.

هم چنین در شهر لیسبون 4 دانشگاه بزرگ وجود دارد: دانشگاه لیسبون (تاسیس در سال 1911)، دانشگاه فنی لیسبون، دانشگاه جدید لیسبون و ISCTE.

از موسسات برتر آموزشی در شهر لیسبون می توان به دانشگاه جامع پرتغال اشاره کرد.

در شهر لیسبون به تدریج دانشگاه های قدیمی جای خود را به دانشگاه های مدرن می دهند. مهم ترین دانشگاه های مدرن در شهر لیسبون عبارت اند از: «دانشگاه مدرن لیسبون»، «دانشگاه لوسیادا»، «دانشگاه لوسوفونا»، «دانشگاه سوپریور پاسیکولوگیا آپلیکادا» و «دانشگاه د آوتونوما».


[ویرایش] مشاهیر


[ویرایش] جمعیت

جمعیت شهر لیسبون در سال های اخیر رو به کاهش گذاشته است (از سال ۱۹۸۱ به بعد). عمده ترین دلیل این کاهش جمعیت، مهاجرت مردم از این شهر به شهرهایی چون مادرید است. همان گونه که در جدول زیر ملاحظه می نمایید، جمعیت این شهر از ۲۰۳٬۹۹۹ نفر در سال ۱۸۰۱ به ۵۲۹٬۴۸۵ نفر در سال ۲۰۰۴ رسیده است. یعنی در طی ۲۰۳ سال تنها ۱۵۹٫۵۵ درصد بر جمعیت این شهر افزوده شده است.

سال جمعیت
۱۸۰۱ ۲۰۳٬۹۹۹ نفر
۱۸۴۹ ۱۷۴٬۶۶۸ نفر
۱۹۰۰ ۳۵۰٬۹۱۹ نفر
۱۹۳۰ ۵۹۱٬۹۳۹ نفر
۱۹۶۰ ۸۰۱٬۱۵۵ نفر
۱۹۸۱ ۸۰۷٬۹۳۷ نفر
۱۹۹۱ ۶۶۳٬۳۹۴ نفر
۲۰۰۱ ۵۶۴٬۶۵۷ نفر
۲۰۰۴ ۵۲۹٬۴۸۵ نفر


[ویرایش] شهرهای خواهر

لیسبون دارای ۱۰ شهر خواهر است:


[ویرایش] منبع

Wikipedia contributors, "Lisbon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lisbon&oldid=192480325 (accessed February 20, 2008).

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%A8%D9%88%D9%86»