پادشاهی ایرلند

پادشاهی ایرلند Ríoghacht Éireann
اتحاد شخصی با بریتانیای کبیر (1707–1801)
→   → 1542–1651 1651–59: مشترک‌المنافع 1659–1801 ←
Coat of arms2
شعار Dieu et mon droit "خدا و درستی"
سرود "خدا شاه را حفظ کند" (1780s–1801, customarily)
پادشاهی ایرلند در 1801
پایتخت	دوبلین
زبان‌(ها)	ایرلندی, انگلیسی
دین	کاتولیک رومی, انگلیکان
دولت	پادشاهی مشروطه
شاه
- 1542–1547	هنری هشتم (اولین)
- 1760–1801	جرج سوم (آخرین)
Lord Lieutenant
- 1542–1548	آنتونی لگر (اولین)
- 1798–1801	چارلز کورن والیس (آخرین)
Chief Secretary
- 1660	متیو لوکه (اولین)
- 1798–1801	رابرت استوارت (آخرین)
قانونگذار	پارلمان
- Upper house	House of Lords
- Lower house	House of Commons
تاریخچه
- Crown of Ireland Act	1542
- Act of Union	1 ژانویه 1801
مساحت
- 1700	۸۱٬۶۳۸کیلومترمربع (۳۱٬۵۲۱مایل‌مربع)
جمعیت
- حدود 1700	۳٬۰۰۰٬۰۰۰
تراکم جمعیت	۳۶٫۷ /کیلومترمربع (۹۵٫۲ /مایل‌مربع)
امروزه بخشی از	جمهوری ایرلند بریتانیا3

پادشاهی ایرلند (به ایرلندی:Ríoghacht Éireann) دولتی بود که از 1542 میلادی با اعلام هنری هشتم به عنوان شاه ایرلند تا 1800 میلادی در زمان اتحاد با بریتانیا و تشکیل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند وجود داشت. این پادشاهی جانشین لردنشین ایرلند (1171-1542) گردید.

شاه هنری هشتم توسط حکومت های پروتستان اروپایی و نه دولت های کاتولیک، به عنوان فرمانروای ایرلند شناخته شد. اما دختر او ماری اول در 1555 میلادی توسط پاپ به عنوان ملکه ایرلند به رسمیت شناخته گشت. حیات پادشاهی ایرلند در 1801 میلادی خاتمه یافت ؛ زمانی که ، در اتحاد با پادشاهی بریتانیای کبیر ، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را تشکیل داد.

اتحاد با بریتانیا

پس از شورش 1798 ایرلند ، شورشیان ایرلندی متحدی مهم برای دشمن قدیمی بریتانیا یعنی فرانسه شدند. این موضوع سبب شد که در 1801 میلادی ، پارلمان ایرلند منحل گردیده و این کشور تا 1922 جزئی از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شود. همچنین ، شورش های مداوم ایرلندی ها در قرن 19 نیز نتیجه ای نبخشید تا آن که پس از طغیان مردم ایرلند در 1922 ، تمامی این کشور به جز ایرلند شمالی از بریتانیا مستقل گشت.

منابع

• http://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Ireland