استرالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۱۸′ جنوبی ۱۴۹°۸′ شرقی / ۳۵.۳۰۰° جنوبی ۱۴۹.۱۳۳° شرقی / -35.300; 149.133

کشور مشترک‌المنافع استرالیا

استرالیا
پرچم نشان ملی
شعار ملیخدا نگهدار ملکه باد
سرود ملیباشد تا استرالیای زیبا ترقی کند!
پایتخت کانبرا
۳۵°۱۸′ جنوبی ۱۴°۰۸′ شرقی / ۳۵.۳۰۰° جنوبی ۱۴.۱۳۳° شرقی / -35.300; 14.133
بزرگترین شهر سیدنی
زبان رسمی انگلیسی
نوع حکومت پادشاهی مشروطه
نام حاکمان 
پادشاه یا ملکه
فرماندار کل
نخست وزیر

الیزابت دوم

تونى ابوت 
مساحت
 -  مساحت ۷٬۶۸۶٬۸۵۰کیلومتر مربع (۶ ام)
جمعیت
 -  تخمین جمعیت (۲۰۱۳) ۲۳,۰۷۴,۴۳۵ 
 -  تراکم جمعیت 2.8‎/km۲‏ (۲۳۳ ام)
جینی (۲۰۰۶) 30.5 
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۳) 0.938 (۲ام)
واحد پول دلار استرالیا (AUD)
منطقه زمانی متفاوت
 -  تابستانی (DST) متفاوت (ساعت جهانی)
جهت رانندگی چپ
دامنه اینترنتی .au

کشور مشترک‌المنافع استرالیا (به انگلیسی: Commonwealth of Australia) کشوری است توسعه یافته در نیمکره جنوبی. این کشور با ۷٬۶۸۶٬۸۵۰ کیلومتر مربع وسعت، ششمین کشور پهناور دنیا[۱] و ۴٫۶ برابر ایران است. استرالیا یکی از قلمروهای همسود است و در سال ۱۹۰۱ از بریتانیای کبیر استقلال یافته‌است. پایتخت استرالیا شهر کانبرا است، شهری که در آن مجلس کشور و خانهٔ فرماندار کل قرار دارد. او به صورت تشریفاتی و به نمایندگی ملکه الیزابت دوم ریاست دولت را در استرالیا به عهده دارد. در عمل نخست وزیر منتخب در کنار دولت و مجلس اداره کشور را در دست دارند. استرالیا از نظر مساحت دومین کشور پهناور عضو مجموعهٔ اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) است.

سیدنی و ملبورن دو شهر بزرگ استرالیا هستند. این کشور دارای مرز خاکی با کشور دیگری نیست و دور آن را از شرق، اقیانوس آرام، از جنوب اقیانوس منجمد جنوبی، از غرب اقیانوس هند و از شمال چندین دریا و خلیج در بر گرفته‌است. استرالیا همچنین سرزمین اصلیِ قارهٔ اقیانوسیه به شمار می‌آید که کوچک‌ترین قارهٔ دنیاست.

تاریخ[ویرایش]

بر پایه ی شواهد به جای مانده، حدود چهل و دو هزار سال قبل گروهی از مردمان شکارچی جنوب آسیا، برای یافتن غذا و شکار حیوانات، اندک اندک شروع به مهاجرت به سرزمین‌های جنوبی تر نمودند و از راه جزیره‌ها و کانال‌هایی که آسیا را به شمال استرالیا وارد می‌کند به شمال کوئینزلند وارد شدند و سپس با پراکنده شدن در سراسر استرالیا، قبایل مختلف بومیان استرالیا را پای نهادند. این مردمان، ده‌ها هزار سال بدون ارتباط با سایر مناطق دنیا در این سرزمین زیسته‌اند.[نیازمند منبع]

نقشه استرالیا در نقشه ساموئل دان (۱۷۹۴)

نخستین بار هلندیها در سال ۱۶۰۶ میلادی شبه جزیزه کیپ یورک (Cape York Peninsula) در شمال کوئینزلند را اکتشاف کردند و در دهه‌های بعد، بیشتر مناطق شمالی و غربی استرالیا را مشاهده و ثبت نمودند. آبل تاسمان هلندی نام این سرزمین را هلند نو[۲] گذاشت[۳]. هلندیها خود علاقه چندانی به سکونت در هلندنو نشان ندادند و این سرزمین تا چندین دهه بعد دست نخورده باقی‌ماند.

در سال ۱۷۷۰ م. کاپیتان جیمز کوک دریانورد بریتانیایی، نواحی اطراف سیدنی در شرق استرالیا را اکتشاف و ثبت کرد. کاپیتان آرتور فیلیپ در ۱۸ ژوئیه ۱۷۸۸ با یازده کشتی و ۱۳۵۰ مسافر به حدود سیدنی رسید و ضمن اعلام این منطقه با نام نیو ساوت ولز به عنوان یکی از مستعمره‌های بریتانیا، خود به فرمانداری آن برگزیده شد[۴]. بریتانیایی‌ها در دید اول به استرالیا به عنوان سرزمینی دوردست و خشک برای تبعید محکومین و زندانیان نگاه می‌کردند. به همین دلیل بیشتر مسافران اولیه، به اجبار به منطقه ولز جنوبی جدید آمدند. اما ساکنان دیگر ایالتها اغلب به اختیار خود به سرزمین جدید مهاجرت کردند.

نمای هوایی ملبورن دومین شهر بزرگ استرالیا

در سال ۱۹۰۰ میلادی، ملکه ویکتوریا طی قانونی به استرالیا استقلال سیاسی اعطا کرد. استقلال کشور استرالیا بطور رسمی در روز اول ژانویه ۱۹۰۱ اعلام شد و از این به بعد استرالیا به عنوان یک قلمرو همسود یا سرزمینی با حکومت مستقل اما در زمره کشورهای تحت حمایت بریتانیا در آمد. استرالیایی‌ها از این روز به عنوان روز ملّی خود یاد می‌کنند. [۵].از سال ۱۹۰۱ تا سال ۱۹۲۷ که کانبرا ساخته شد، فدراسیون استرالیا، ملبورن را پایتخت موقت کشور قلمداد می‌کرد.

این کشور در جنگ جهانی اول به عنوان حامی بریتانیا جنگید و «ارتش مشترک استرالیا و نیوزلند» یا به اختصار آنزاک در نبرد گالیپولی در ترکیه امروزی شرکت کرد. در مجموع بیش از شصت هزار استرالیایی در خلال جنگ جهانی اول کشته شدند[۶]. در جنگ جهانی دوم مناطقی از شمال و شرق این کشور توسط ژاپنی‌ها بمباران شد و نیروهای آمریکایی در این کشور پیاده شدند. اما استرالیا از صدمات این جنگ به کنار ماند. طی قانونی در سال ۱۹۸۶ استرالیا به طور رسمی دخالت پادشاهی متحده را در امور سیاسی و نظامی این کشور خاتمه داد، استرالیایی‌ها در ۶ نوامبر ۱۹۹۹ با رأی اکثریت (۸۲% آرا) رأی به تحت قیمومیت ملکه بودن دادند وهمچنان ملکهٔ انگلیس برایشان «فرماندار کل» تعین کند.[نیازمند منبع]

جغرافیا[ویرایش]

استرالیا یا اقیانوسیه با ۶/۷ میلیون کیلومتر مربع مساحت، کوچک‌ترین قاره جهان به حساب می‌آید[۷]. استرالیا سرزمینی تقریباً هموار است. ناحیه غربی آن را فلات غربی استرالیا و شرق آن را رشته کوههای جداکننده تشکیل می‌دهد و بین این دو، سرزمین پست و همواری قرار گرفته که بیشتر آن خشک و خالی از سکنه‌است. بلندترین نقطه استرالیا قله‌ای در کوهستان برفی است که ۲۲۲۸ متر ارتفاع دارد و پست ترین نقطه آن ۱۵- متر است که در دریاچه اِیر قرار دارد[۸]. بلندترین رودخانه استرالیا رود دارلینگ است که بیش از دو هزار و هفتصد ک. م. طول دارد. این رود با پیوستن به رود مورای که دومین رود بزرگ استرالیاست در نهایت در جنوب ویکتوریا به اقیانوس منجمد جنوبی می‌ریزد.

استرالیا که همچون جزیره‌ای بزرگ در اقیانوس آرام واقع شده، از نظر زمین‌شناسی کهنترین خشکی جهان به شمار می‌آید. استرالیا اقیانوس آرام جنوبی را از اقیانوس هند جدا می‌کند. درازای سرزمین اصلی از شمال تا جنوب 3135 کیلومتر و پهنای آن از شرق به غرب 3782 کیلومتر است. استرالیا ۲۵٬۷۶۰ کیلومتر مرز دارد که تماماً مرز آبی است.[نیازمند منبع]

یک کوآلا و اکالیپتوس بخشی از نماد محیط زیست استرالیا

کشور استرالیا با داشتن ۷۵۵ گونه متنوع‌ترین کشور در دنیا از لحاظ زیست‌بوم است.[۹]

مردم‌شناسی[ویرایش]

جمعیت استرالیا به سرشماری ژوئیه ۲۰۰۸ ۲۰٬۰۰۷٬۳۱۰ نفر بوده‌است.[۵] و با تراکم نسبی ۶/۲ نفر در هر کیلومتر مربع، یکی از پایین‌ترین ارقام میزان تراکم در جهان را دارا می‌باشد[۱۰]. کرانه جنوب شرق این کشور تراکم جمعیتی بیشتری نسبت به سایر نقاط دارد. یک سوم جمعیت کشور در ایالت نیو ساوت ولز و یک چهارم دیگر در ایالت ویکتوریا به سر می‌برند. میانگین نرخ رشد جمعیت در سال ۱/۲۲۱ است[۵] و تقریباً در هر دو دقیقه یک نوزاد جدید در این کشور متولد می‌شود[۱۱].

بومیان استرالیا حدود نیم میلیون نفر تخمین زده شده‌اند که دو و نیم درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهند [۱۲].

ایالت‌ها و شهرها[ویرایش]

لازم به ذکر است استرالیا پنچمین قاره ازنظر بزرکی است.

استرالیا از شش ایالت و دو سرزمین یا قلمرو (territory) تشکیل شده‌است که اختیاراتشان کمتر از ایالت‌هاست. ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا عبارت‌اند از:

  1. نیو ساوت ولز (NSW) یا ولز جنوبی جدید که مرکز آن سیدنی است.
  2. کوئینزلند (QLD) که مرکز آن بریزبن می‌باشد.
  3. استرالیای جنوبی (SA) با مرکزیت آدلاید .
  4. تاسمانی (TAS) که جزیره‌ای است در جنوب شرقی سرزمین اصلی و مرکز آن هوبارت می‌باشد.
  5. ایالت ویکتوریا (VIC) که مرکز آن ملبورن است.
  6. استرالیای غربی (WA) که مرکز آن پرت می‌باشد.
  7. قلمرو سرزمین شمالی (NT) مرکز آن داروین است.
  8. سرزمین پایتخت استرالیا (ACT) مشتمل بر شهر کانبرا و اطراف آن.

پایتخت استرالیا شهر کانبرا است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از سیدنی، ملبورن، بریزبِن، پرت ، آدلاید و تانزویل.

ادیان و مذاهب[ویرایش]

تا پیش از ورود اروپاییان به استرالیا، مردمان بومی این سرزمین از آیین دیرینه و بدوی خود پیروی می‌کردند، ولی امروزه برخی از این بومیان به مسیحیت گرویده‌اند. مسیحیت را اروپاییان به استرالیا آوردند و با آغاز مهاجرت به این سرزمین فرقه‌های گوناگون مسیحیت، در آنجا به فعالیت پرداختند. در سده بیستم، با مهاجرت شمار اندکی از آسیایی‌ها از چین، آسیای جنوب شرقی، هند و خاور میانه، آیین‌ها و ادیان بودایی، اسلام، یهودی و بهائی به آن راه یافتند. در استرالیا دین از حکومت جدا بوده و طبق قانون، دین و مذهب آزاد بوده و هر کس می‌تواند آئینهای ویژه دینی خود را آزادانه پیگیری کند. در سال ۲۰۰۱، بیش از ۷۰٪ استرالیایی‌ها خود را مسیحی معرفی کرده‌اند و بیش از ۱۵٪ نیز پیرو هیچ آئینی نبوده‌اند. بودیسم و اسلام نیز هر یک با کمتر از دو درصد، در رده‌های بعدی قرار داشته‌اند [۱۳].

نژادها[ویرایش]

نوشتار اصلی: بومیان استرالیا

سرزمین استرالیا از دهها هزار سال پیش، زیستگاه گروه‌هایی از انسان‌ها بوده‌است. بومیان استرالیا که با نام Aboriginals شناخته می‌شوند ساکنان قدیمی استرالیا هستند. گمان می‌رود اجداد این افراد در حدود چهل هزار سال پیش از جنوب آسیا به این مکان مهاجرت کرده باشند. از جمعیت بومیان استرالیا به تدریج کاسته شده و امروزه بومیان، بخش کوچکی از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند. مردمان این کشور، گروه‌های مختلفی از اروپاییان می‌باشند که بیشتر شامل انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌ها، ایرلندی‌ها، ایتالیایی‌ها، هلندی‌ها، یونانی‌ها و پرتغالی‌ها می‌شوند. از دیگر نژادها می‌توان چینی‌ها، ویتنامی‌ها، هندی‌ها، لبنانی‌ها، ترکها، ایرانیان و افغانها و سودانی‌ها را نام برد.[نیازمند منبع]

زبان و خط[ویرایش]

زبان رسمی کشور زبان انگلیسی با گویش استرالیایی است که برخی از واژه‌های بومیان استرالیا نیز در آن وارد شده‌است. اختلافات بسیار نامحسوسی در لهجه مناطق گوناگون وجود دارد. زبان‌های دیگر مانند ایتالیایی و چینی نیز در بین مهاجران بسیار رایج است.[۵]

اقتصاد[ویرایش]

استرالیا کشوری توسعه یافته با اقتصاد متکی بر بازرگانی و کشاورزی است.در میان قابل زندگی‌ترین شهرهای جهان در سال ۲۰۰۸ به گزارش اکونومیست، ملبورن دوم، پرت چهارم، آدلید هفتم و سیدنی نهم بود.[۱۴] محصولات اصلی استرالیا نیشکر، پنبه، غلات و گوشت است [۱۵]. این کشور معادن فراوانی دارد. شرکای بازرگانی استرالیا بیشتر چین، ژاپن و کره جنوبی در آسیا و نیز ایالات متحده آمریکا هستند. بنا بر گزارش بانک جهانی، این کشور در سال ۲۰۰۵، از نظر تولید ناخالص داخلی یا GDP در رده پانزدهم جهان قرار داشته‌است [۱۶] و نیز بر اساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد، استرالیا از نظر شاخص توسعه انسانی در سال ۲۰۰۶ سومین کشور توسعه یافته دنیا به حساب می‌آید [۱۷].

سیاست و حکومت[ویرایش]

استرالیا کشوری است که از مجموعه کشورهای مشترک‌المنافع که دارای حکومت پادشاهی مشروطه است و بالاترین مقام سلطنتی بریتانیای کبیر یعنی ملکه الیزابت دوم ملکه این کشور نیز به حساب می‌آید. جانشین ملکه در این کشور فرماندار کل استرالیا است که وی نیز به نوبه خود فرمانداران ایالتهای این کشور را تعیین می‌کند. هرچند فرماندار کل بر طبق قانون اساسی، از اختیارات فراوانی برخوردار است اما در عمل شخص اجرایی اول در استرالیا نخست وزیر است که طی یک فرایند دموکراتیک انتخاب می‌شود و دولت را تشکیل می‌دهد[۱۸][۱۹].

در استرالیا، مردم ابتدا نمایندگان مجلس را انتخاب می‌کنند. رئیس حزبی که بیشترین نفرات انتخاب شده را در مجلس داشته باشد به‌عنوان نخست وزیر مسئول تشکیل کابینه دولت می‌شود. دولت استرالیا از سه زیرشاخه تشکیل می‌شود:قانون گذاری، اجرایی و قضایی.

احزاب عمده استرالیا عبارت‌اند از:

از سال ۱۹۹۶ تا نوامبر ۲۰۰۷ حزب لیبرال قدرت را در این کشور در دست داشت و جان هوارد به مدت یازده سال نخست وزیر این کشور بود[۲۰]. در انتخابات فدرال که در نوامبر سال ۲۰۰۷ بر‌گزار شد حزب کارگر توانست رقیب خود حزب لیبرال را شکست دهد و به این ترتیب کوین راد رئیس این حزب به عنوان نخست وزیر جدید استرالیا مسئول تشکیل کابینه دولت شد [۲۱]. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ پس از کناره گیری کوین راد از مقام نخست وزیری، خانم جولیا گیلارد که رهبری حزب کارگر را بر عهده دارد توانست به عنوان نخستین نخست وزیر زن استرالیا زمام امور را به دست بگیرد[۲۲] در فوریه سال ٢٠١٣ پس از انتقاداتى که از رهبرى حزب كارگر خانم جوليا گيلارد شد و همچنين با درخواست ٣٠ درصد از اعضاى حزب، ايشان با انتخابات درون حزبى براى رهبرى حزب موافقت كردند كه منجر به پيروزى كوين راد گرديد. در تاریخ ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ و در انتخابات فدرال ، جناح ائتلافی استرالیا پیروز شد و در نتیجه رهبر این حزب، آقای تونی ابوت، بعنوان نخست وزیر آینده استرالیا انتخاب شد. وی بیست و هشتمین نخست وزیر استرالیا، محسوب می شود. پیروزی تونی ابوت به شش سال حاکمیت حزب چپ گرای کار بر استرالیا خاتمه داد.

دفاع[ویرایش]

در کشور استرالیا هیچ اجباری برای خدمت وظیفه عمومی وجود نداشته و افراد برای عضویت و خدمت در ارتش مثل سایر شغل‌ها حقوق دریافت می‌کنند.

فرهنگ و هنر[ویرایش]

با اسکان اروپاییان در استرالیا در قرن هجدهم میلادی، شیوه زندگی اروپایی به فرهنگ غالب استرالیا تبدیل شد. افزایش جذابیت فرهنگ استرالیا توسط کمک‌های مالی دولت بود که این کمک برای هنر، تغذیه و بهبود وسایل رفاهی بود. شهرهای کوچک و بزرگی ساخته شد که پر از ساختمان‌های هنری، گالری و تئاتر بود. در اواخر قرن 19 «ملبورن حیرت آور» marvelous melbourne پرجمعیت‌ترین شهر استرالیا و از ثروتمندترین شهرهای جهان و پس از لندن بزرگترین شهر در سراسر امپراتوری بریتانیاو دارای گالریها، تئاترهاو موزه بود. بهترین معماران، خانه اپرای سیدنی را ساختند. اپرا، رقص باله، ارکسترسمفونیها، بازیگران، نمایش‌نامه نویسان، شرکت‌های هنری و غیره توسط مجلس استرالیا حمایت می‌شدند. دولت‌های فدرال بر روی کمپانی‌های رادیویی استرالیایی مستقل از شبکه رادیویی و تلویزیونی سراسری سرمایه‌گذاری کردند. استرالیا همچنین دارای شرکت‌های رسانه‌ای، روزنامه و مجلات زیادی است که به فرهنگ منطقه‌ای کمک بسزایی می‌کند. امروزه شهر ملبورن به عنوان پایتخت فرهنگی کشور شهرت دارد.

تلویزیون و سینما[ویرایش]

استرالیا دارای پنج شبکه تلویزیونی هر یک با چند کانال در سطح ملّی است که برنامه‌های آنها در نواحی مختلف ممکن است متفاوت باشد. همچنین شبکه‌های تلویزیونی پولی زیادی در این کشور قابل دریافت است. به دلیل بزرگی سرزمین استرالیا، تعداد ایستگاههای رادیویی این کشور بسیار زیاد است و اغلب شهرهای کوچک نیز یک یا چند رادیوی محلی دارند. سینمای استرالیا بیشتر بازتاب زندگی استرالیائی‌ها بویژه در نقاط غیرشهری است. سینما از تفریحات مورد علاقه استرالیائیهاست و سالنهای سینمای این کشور از رونق و کثرت زیادی برخوردارند.صنعت فیلمسازی استرالیا با «داستان دار و دستهٔ کلی» که اولین فیلم بلندساخته شده در جهان است در سال ۱۹۰۶ در ملبورن آغاز گشت. این کشور هنرمندانی چون نیکول کیدمن، راسل کرو، کیت بلانشت، مل گیبسون، نائومی واتس، هیت لجر، هیو هکمن، ارول فلین، جودیت اندرسون، جفری راش و تونی کُلِترا به سینمای جهانی عرضه کرده‌است. شکوفایی مجدد صنعت فیلم سازی در استرالیا به موج نوی دهه ۱۹۷۰ باز می‌گردد با فیلمهایی مانند «پیک نیک در هنگینگ راک» (۱۹۷۵) به کارگردانی پیتر ویر. برخی از معروفترین فیلمهای استرالیا در عرصهٔ جهانی عبارتند از: پیانو، کروکودیل دندی، پریسلا ملکهٔ بیابان، گالیپولی، مدمکس، شاین، بابی پسر بدو ده کانو.[نیازمند منبع]

موسیقی، رقص و نمایش[ویرایش]

نمایی از ساختمان اپرا هاوس شهر سیدنی

قدیمی‌ترین نوع موسیقی در استرالیا مربوط به مردمان بومی آنجا است در منطقه بومی استرالیا، آهنگهایی با درون مایه اجتماعی و روحانی اجرا می‌شود. در طی اجتماعات بومیان که به «کوروبوری» معروف است، رقص و آواز قسمت مهمی از سرگرمیها را شامل می‌شود. در مراسم و جشنهای مذهبی، سرودها روح بومیان مختلف را به هم پیوند می‌دهد که به آن «زمان رویایی» می‌گویند. مردم بومی بر این باورند که در گذشته‌ای دور، در زمان رویایی نغمه‌هایی خوانده شد که باعث حیات خونی بخشیدن به ارواح در زمین شد.امروزه این آوازها در مراسم مذهبی برای بقاء و گسترش زندگی گیاهان و حیوانات خوانده می‌شود.[نیازمند منبع]

تاریخ موسیقی اروپایی در استرالیا به دوران ساکن شدن بریتانیایی‌ها در این قاره برمی گردد که با خود آواهای دسته جمعی را نیز آوردند.امروزه هر شهر بزرگ، دارای سالن ارکستر و اپرا به همراه شرکت رادیویی استرالیا است. ستارگان بزرگ و رهبران ارکستر از بسیاری از کشورها مرتباً به استرالیا سفر کرده و گرد هم می‌آیند. استرالیا از طریق صدای رسا و بی همتای «نلی ملبا» و «جان ساترلند» برای موسیقی جهان اقدام به جمع آوری کمکهای مالی می‌کند. استرالیا در زمینهٔ موسیقی مردمی (پاپراک و متال نیز هنرمندان مشهوری دارد. گروه متال ای‌سی/دی‌سی (AC/DC) و خوانندهٔ پاپ مشهور کایلی مینوگ این از دسته هستند. کایلی مینوگ که اکنون ساکن بریتانیا است در سال ۲۰۰۷ «نشان امپراتوری بریتانیا» (OBE) را به خاطر خدمات ارزنده‌اش به هنر موسیقی از ملکه الیزابت دوم دریافت کرد[۲۳][۲۴]. او همچنین در یکی از قسمت‌های سریال تلویزیونی محبوب «دکتر وو» (Doctor Who) نقش آفرید که در شب کریستمس سال ۲۰۰۷ از شبکهٔ تلویزیونی بی‌بی‌سی پخش شد[۲۵].

رقص باله کلاسیک توسط یک رقاص مشهور محلی به نام «لرد رابرت هلپمن» به استرالیا آورده شد.وی یکی از پایه ریزان رقص، به خصوص باله کلاسیک در استرالیا است.[نیازمند منبع]

ورزش[ویرایش]

ورزش در استرالیا بصورت جدی و گسترده پی‌گیری می‌شود و به جزیی از سبک زندگی و فرهنگ مردمان آن درآمده‌است.استرالیا از مدال آورترین کشورها در بازیهای المپیک است. شهر ملبورن به عنوان پایتخت ورزشی استرالیا، همه ساله میزبان بسیاری از رخدادهای مهم ورزشی جهان است. مانند مسابقات ماشین رانی جام بزرگ فورمیولا وان - Australian Grand Prix F1، جام اسب سواری معروف ملبورن کاپ Melbourne Cup و نیز تنیس آزاد استرالیاAustralian Open. المپیک تابستانی ۱۹۶۵ و بازیهای مشترک‌المنافع ۲۰۰۶ در ملبورن بر‌گزار شد.ورزشهای گروهی پرطرفدار در استرالیا عبارت‌اند از: راگبی ۱۵ نفره، راگبی ۱۳ نفره، فوتبال استرالیایی (نوعی از ورزش راگبی که به فوتی هم معروف است)، کریکت و بسکتبال. علاوه بر این تیم ملی هاکی روی چمن و تیم ملی واترپولو و والیبال ساحلی بانوان این کشور هم در جمع بهترین تیم‌های دنیا قرار دارند.

استرالیایی‌ها در برخی ورزشهای انفرادی هم مانند گلف، شنا و دیگر ورزشهای آبی، تنیس و اسکواش هم در ردیف کشورهای درجه اول دنیا قرار می‌گیرند.

در سالهای اخیر کوشش زیادی برای گسترش ورزش فوتبال در این کشور به عمل آمده‌است[۲۶][نیازمند منبع] از دهه ۱۹۹۰ تعداد زیادی از فوتبالیست‌های شاخص استرالیایی در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کنند. از جمله این بازیکنان می‌توان به هری کیول، مارک بوسنیچ و مارک ویدوکا اشاره کرد.

استرالیا میزبان دو المپیک ۱۹۵۶ ملبورن و المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بوده‌است و یکی از شش کشوری‌ست که بیش از یک بار میزبان المپیک تابستانی بوده‌اند. این کشور در تمام ادوار المپیک حاضر و بیش از همه در شنا و دو و میدانی موفق بوده، ضمن اینکه در پاروزنی، دوچرخه‌سواری و سوارکاری نیز موفقیت‌هایی داشته‌است. داون فریزر، مورای روز، یان تورپ، گرانت هکت و سوزی اونیل در شنا و مارجوری جکسون، بتی کاتبرت، هرب الیوت و ران کلارک در دو و میدانی از موفق‌ترین ورزش‌کاران استرالیایی در المپیک بوده‌اند. باشکوه‌ترین موفقیت این کشور در المپیک سیدنی به دست آمد که آن‌ها به ۵۸ مدال (شامل ۱۶ طلا) در بیست رشته دست یافت. در المپیک آتن نیز با ۱۷ مدال طلا رده چهارم جدول مدال‌ها را به خود اختصاص دادند.[۲۷]

بازی‌های کشورهای همسود هم تاکنون ۴ بار در استرالیا بر‌گزار شده؛ ۱۹۳۸ در سیدنی، ۱۹۶۲ پرث، ۱۹۸۲ بریزبن و ۲۰۰۶ ملبورن. استرالیا با ۱۰ قهرمانی در ۱۸ دوره این مسابقات در جدول مدال‌ها بهترین نتیجه را به دست آورده‌است.

رقابت‌های بین‌المللی تنیس آزاد استرالیا نیز که هرساله در ملبورن بر‌گزار می‌شود، یکی از ۴ گرنداسلم ورزش تنیس است. کاپ اسپ سواری ملبورن نیز بە عنوان یکی از پر طرفدارترین بازیها دا استرالیا شناختە می شود.

نگارخانه[ویرایش]

رتبه‌های جهانی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Australia - Culture Smart: a quick guide to customs and etiquette, Travelers' Tales Guides,

پانویس[ویرایش]

  1. بزرگ‌ترین کشورهای جهان
  2. Nova Hollandia
  3. Dampier, William,(1981) A voyage to New Holland: the English voyage of discovery to the South Seas in 1699 edited with an introduction by James Spencer. Gloucester: Alan Sutton. ISBN 0-904387-75-5
  4. European discovery and the colonisation of Australia بازدید ۱۲ مِی ۲۰۰۷
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ CIA - The World Factbook - Australia
  6. تاریخ استرالیاوب‌گاه وزارت خارجه استرالیا بازدید ۱ مِی ۲۰۰۷
  7. World Atlasبازدید ۱۲/۳/۸۶
  8. جغرافیای استرالیا از ویکی‌پدیای انگلیسی
  9. Lambertini, A Naturalist's Guide to the Tropics, excerpt at www.press.uchicago.edu
  10. منبع مرتبط نیستمشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «List of countries by population density»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲/۳/۸۶).
  11. اداره آمار استرالیا بازدید ۱۲ مِی ۲۰۰۷
  12. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Indigenous Australians»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲/۳/۸۶).
  13. آمار پیروان مذاهب مختلف در استرالیا در سال ۲۰۰۱
  14. "Liveability ranking: Urban idylls
  15. کشاورزی در استرالیا از ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷
  16. تولید ناخالص ملی کشورها در سال ۲۰۰۵ گزارش بانک جهانی، بازدید مِی ۲۰۰۷
  17. شاخص توسعه انسانی کشورها در سال ۲۰۰۶ برنامه توسعه سازمان ملل، بازدید مِی ۲۰۰۷
  18. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «John Howard»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲/۳/۸۶).
  19. The Reserve Powers of the Governor-General (Research Note ۲۵ ۱۹۹۷-۹۸)
  20. Prime Minister of Australia: Biography بازدید ۱۲ مه ۲۰۰۷
  21. شکست هاوارد در انتخابات استرالیا فردا نیوز، ۴ آذر ۱۳۸۶.
  22. Julia Gillard becomes prime minister
  23. The Orders of Chivalry
  24. BBC NEWS | Entertainment | Minogue tops showbiz honours list
  25. BBC - Doctor Who - News - Kylie Minogue OBE
  26. فوتبال در استرالیا از ویکی‌پدیای انگلیسی
  27. [http://web.archive.org/web/20080810053551/http://results.beijing2008.cn/WRM/ENG/BIO/NOC/AUS.shtml NOC Biography, AustraliaAUS - Australia] Beijing 2008 website
  28. [۱]
  29. [۲]
  30. [۳]
  31. [۴]
  32. [۵]
  33. [۶]
  34. [۷]
  35. [۸]
  36. [۹]
  37. [۱۰]
  38. [۱۱]
  39. [۱۲]
  40. [۱۳]
  41. [۱۴]
  42. [۱۵]
  43. [۱۶]
  44. [۱۷]
  45. [۱۸]
  46. [۱۹]
  47. [۲۰]
  48. [۲۱]
  49. Brands Index General Report Q3 2007 - Germany overtakes UK to reach No 1 Rank - Muslims prefer America.pdf
  50. Brands Index General Report Q3 2007 - Germany overtakes UK to reach No 1 Rank - Muslims prefer America.pdf
  51. [۲۲]
  52. [۲۳]
  53. [۲۴]
  54. [۲۵]
  55. [۲۶]
  56. [۲۷]
  57. [۲۸]
  58. [۲۹]
  59. [۳۰]
  60. [۳۱]
  61. [۳۲]
  62. [۳۳]
  63. EIU Report.pdf
  64. EIU Report.pdf
  65. [۳۴]
  66. [۳۵]
  67. [۳۶]
  68. [۳۷]
  69. [۳۸]
  70. [۳۹]
  71. [۴۰]
  72. [۴۱]
  73. [۴۲]
  74. [۴۳]
  75. [۴۴]
  76. [۴۵]
  77. [۴۶]
  78. [۴۷]
  79. 2008.pdf
  80. [۴۸]
  81. [۴۹]
  82. [۵۰]
  83. [۵۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ استرالیا موجود است.