میانمار

	Union of Myanmar; اتحادیه میانمار
	پرونده:ندارد
پرچم	نشان ملی میانمار
	شعار ملی: موجود نیست
	سرود ملی: Kaba Ma Kyei
پایتخت; - مختصات جغرافیایی	نه پیه دو; ‎ 19°45′ N 96°6′ E
بزرگ‌ترین شهر	یانگون (نام پیشین: رانگون)
زبان رسمی	زبان برمه‌اي
نوع حکومت • رئیس صلح ایالت و; پیشرفت شورا; • نخست‌وزیر	حزب نظامی; ژنرال تان شوه; ; تین سین
سلسله تائونگو; سلسله کون بائونگ; حکومت مستعمره ای; استقلال بریتانیای کبیر; ;	۱۷۵۲-۱۵۳۱; ۱۸۸۵-۱۷۵۲; ۱۹۴٨-۱۸۸۶; ۴ ژانویه، ۱۹۴٨
مساحت; - کل; ; - آبها (٪)	; ‪۶۷۶٬۵۷٨ km² ‫(۴۰ام); ; ۳٬۰۶
جمعیت; - برآورد ۲۰۰۵; - تراکم جمعیت	; ‪۵۵٬۳۹۰٬۰۰۰ ‫(۲۴ام); ‪۷۵/km² ‫(۱۱۹ام);
واحد پول	کیات (‏MMK)
منطقه زمانی; - در تابستان (DST)	MMT (UTC=+6:30);
دامنه اینترنتی	.mm
پیش‌شماره تلفن	+۹۵

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

برمه (نام رسمی: اتحادیه میانمار) کشوری است در جنوب آسیا. پایتخت آن یانگون (نام پیشین: رانگون) است. نام رسمی داخلی یعنی اتحادیه میانمار از سوی بسیاری نهادها و کشورهای غربی پذیرفته نشده‌است.

[ویرایش] تاریخ

کشور برمه که تحت استیلای انگلستان قرار داشت در سال ۱۹۴۸ استقلال خود را بدست آورد.

در سال ۱۹۷۴ طیّ یک همه پرسی ملی، جمهوری سوسیالیست برمه رسماً تحت طرح ریزی قانون اساسی جدید، حیات دوباره یافت.

به طور کلی می‌توان گفت که به علّت اشغال کشور توسط نیروهای نظامی، تسلّط کامل نظامیان بر کشور و اجرای تدابیر شدید امنیتی و حفاظتی، سیاست فرهنگی مشخص و قابل توجهی از سوی دولتمردان کشور اتخاذ نگردیده و فرهنگ و هنر کشور همچنان در حالت سکون و انزوا باقی مانده‌است.

[ویرایش] سیاست

انگ سان سو چی

[ویرایش] تقسیمات کشوری

[ویرایش] جغرافیا

این کشور در ناحیة شمال غربی جنوب شرقی قارة آسیا میان فلات تبت و شبه جزیره مالی قرار گرفته‌است. مساحت این کشور بالغ بر ۵۷٨٬۶۷۶ کیلومتر مربع بوده

[ویرایش] اقتصاد

[ویرایش] مردم

میانمار طبق آخرین آمار بدست آمده در سال ۲۰۰۵ از جمعیتی بالغ بر ۴۰ میلیون نفر برخوردار است. از این تعداد جمعیت تنها ۲۴ درصد در نواحی شهری زندگی می‌کنند.

[ویرایش] فرهنگ

[ویرایش] زبان

زبان برمه‌ای زبان رسمی این کشور بوده، اما تعداد زیادی از زبانهای بومی، در میان ۲۵٪ از جمعیت این کشور رواج دارد.

مونیوا شوزیگون پایا

[ویرایش] مذهب

[ویرایش] تحصیلات

دولت میانمار هیچگونه تلاشی در جهت افزایش نرخ سواد بخصوص در مناطق روستایی انجام نداده‌است. در نتیجه سهم آندسته از افراد پانزده سالة میانماری که قادر به خواندن و نوشتن می‌باشند از ۶۰٪ در سال ۱۹۶۰ تنها به ۶۶٪ در سال ۱۹۷۰ افزایش یافت.

کلیه دانشگاههای کشور توسط دولت نظامی در سال ۱۹۸۸ تعطیل گردید. بدین ترتیب هنوز هیچگونه علامت یا نشانهای که مبنی بر بازگشایی دانشگاههای برمه باشد وجود ندارد.

[ویرایش] منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/Burma

این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.