اسلامآباد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اسلام آباد | |
| مشخصات شهر | |
| نام رسمی | اسلام آباد |
| مساحت | ٩٠٦ (کیلومترمربع) |
| جمیت | ٨٠٥.٠٠٠ (آمار سال ١٩٩٨) |
| استان | ناحیه پایتختی اسلامآباد |
| تاریخ بنا | ١٩٦٠ |
| شهردار | حمید علی خان |
| امور اداره شهر | کامران لاشاری |
| ناحیه زمانی | ۵+(از گرینویچ) |
| پیش شماره | ۰٥١ |
| کد پستی | ٤٤٠٠٠ |
| وبگاه | www.islamabad.gov.pk |
اسلامآباد (
آوا پرونده) شهری در شمال جمهوری اسلامی پاکستان و پایتخت این کشور است. این شهر با جمعیت ۵۳۰٬۰۰۰ نفر در شمال شرقی و در ناحیهای به نام «پایتخت اسلامآباد» واقع شدهاست. البته از نظر تاریخی این منطقه بخشی از ناحیه پنجاب بهشمار میآید.
شهر اسلامآباد در ۳۳°۴۰' شمالی و ۷۳°۱۰' شرقی قرار دارد و در کناره فلات پوتوهار، در جنوب تپههای مرگالا واقع شده است.
سه دریاچه سد ساختهشده به دست انسان به نامهای راول، سیملی و خانپور هوای این منطقه را تعدیل کردهاند. تابستانهای آن گرم است و بارانهای شدید موسمی در ماههای مرداد و شهریور میبارد. در زمستان هوای شهر سرد و گاه زیر صفر است و در تپههای اطراف، مانند پیر سوهوا و مرگالا برف نیز میبارد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] تاریخچه
[ویرایش] جغرافیا
شهر اسلامآباد در لبه گود فلاتی و در جنوب تپههای مار قلعه واقع شدهاست. شهر نو و شهر قدیمی اسلامآباد که نام شهر قدیمی گاخار (این شهر در گذشته قسمتهایی از شهر راولپندی محسوب میشدهاست که در حال حاضر به عنوان شهر قدیم اسلام آباد مطرح میشود) است و در کنار هم واقع شدهاند و کشور گذشته و کشور کنونی را نشان میدهند. در حومه شهر اسلامآباد سه دریاچه با نامهای سنارس، سیملی و خانپور واقع شدهاند که در زیبایی و خوش آب و هوایی شهر تاًثیر فراوانی دارند.
[ویرایش] مناطقی که اسلامآباد را احاطه کردهاند
- شرق: کتلی ساتتیان / موری
- شمال شرق: موری / کاهوتا
- شمال غرب: تاکسیلا / واه کانت / ناحیه آتوک
- جنوب شرق: گوجار خان / کلار سیدان / روات / مند راه
- جنوب غرب: راولپندی
- غرب: NWFP
[ویرایش] پوشش گیاهی
اسلام آباد بر روی سرزمینی از جنگل انبوه احداث شد، اما در اثر رشد جمعیت شهری، بطور فزاینده درختان این نواحی جنگلی برای استفاده از زمین قطع شدند. این شهر با درختانی همچون بلوط، اوکالیپتوس، و انجیر هندی پوشیده شده، و همچنین این مکان موطنی برای بسیاری از گیاهان یک ساله و چند ساله از جمله درختان ماش وحشی (C.Sativae) و قاصدک است. در اینجا بسیاری از گیاهان خود را برای مقابله با دماهای بالا و بارش اندک طی تابستان سازگار نمودهاند، و در واقع، اغلب رشد چشمگیری را در زیر آفتاب سوزان از خود نشان دادهاند. بیشتر پوشش گیاهی آن هیچ نوع کمبودهای نیتروژنی طی وضعیت نباتی از خود نشان نمیدهد و تقریباً هیچگونه کمبود مواد فسفری طی مرحله شکوفائی در آنها دیده نمیشود. تعدادی از گیهان شکوفای غیر بومی همچون گلهای سرخ و یاسمن نیز در داخل این شهر قرار دارند. گونهای از درختان برگ ریز (موقتی) به شهر جلوه یک فصل زیبای خزانی میدهند. متاسفانه، زندگی گیاهان محلی در اثر هجوم گیاهانی همچون توت کاغذی به مخاطره افتادهاست، که از جنوب شرقی آسیا آورده شده، به سرعت تکثیر میشود، و زندگی گیاه بومی را مختل مینماید. موریانه هم مشکل اصلی در شهر میباشد که به نابودی درختان منجر میشود.
شوربختانه پوشش گیاهی، کشت و درختان به سرعت در این شهر در حال نابودی است. و بیم آن است که اسلام آباد به زودی زیبایی منظرهای و طبیعی خود را در صورتی که فعالیتهای کاشت مجدد در اولویت قرار نگیرند، از دست بدهد.
[ویرایش] جمعیت
| سال | جمعیت |
|---|---|
| ۱۹۵۱ | ۹۵٬۹۴۰ نفر |
| ۱۹۶۱ | ۱۱۷٬۶۶۹ نفر |
| ۱۹۷۲ | ۲۳۷٬۵۴۹ نفر |
| ۱۹۸۱ | ۳۴۰٬۲۸۶ نفر |
| ۱۹۹۸ | ۸۰۵٬۲۳۵ نفر |
مطابق سرشماری سال ۱۹۹۸، از مجموع کل جمعیت شهر اسلام آباد، ۶۵٪ را اقوام پنجاب، ۱۰٪ را مهاجران اردو، ۱۰٪ را مهاجران پشتو و نیز ۱۵٪ را سایر اقوام (شامل سندی، بلوچی و کشمیری) تشکیل میدهند.
[ویرایش] شهرهای خواهر
اسلامآباد امروزه دارای هفت شهر خواهر است:
| این نوشتار دربارهٔ درباره یک مکان جغرافیایی خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||