ترینیداد و توباگو

جمهوری ترینیداد و توباگو Republic of Trinidad and Tobago ترینیداد و توباگو
شعار ملی: با هم آرزومندیم، با هم به دست می‌آوریم
سرود ملی: ساختهٔ عشق به آزادی
پایتخت		پرت آو اسپاین غربی′۳۱°۶۱ شمالی′۴۰°۱۰
بزرگترین شهر		چاگواناس
زبان رسمی		انگلیسی
نوع حکومت		جمهوری
نام حاکمان  • رئیس جمهور • نخست‌وزیر		جورج مکسول ریچاردز پاتریک مانینگ
موارد منجر به تشکیل از بریتانیای کبیر		۳۱ اوت ۱۹۶۲
مساحت
-	مساحت	۵٬۱۲۸کیلومتر مربع (۱۷۲ام)
-	‌آب‌ها (٪)	جزئی
جمعیت
-	سرشماری	۱٬۳۰۵٬۰۰۰  (۱۵۲م)
-	تراکم جمعیت	۲۰۷.۸‎/km۲‏ (۴۷ام)
واحد پول		دلار ترینیداد و توباگو (TTD)
منطقه زمانی		UTC (ساعت جهانی-4)
-	تابستانی (DST)	DST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی		.tt
پیش‌شماره تلفنی		+۸۶۸-۱

جمهوری ترینیداد و توباگو کشوری است جزیره‌ای، در دریای کارائیب. پایتخت آن پرت آو اسپاین (بندر اسپانیا) است.

تاریخ

این کشور جزو مستعمرات انگلیس بود و در سال ۱۹۶۲ توانست استقلال خود را به دست آورد.

سیاست

رئیس حکومت در این کشور رئیس جمهور است که با رای نمایندگان مجلس سنا برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. رئیس دولت نخست وزیر است که ریاست کابینه را به عهده دارد. معمولا رئیس جمهور رهبر حزب اکثریت در انتخابات مجلس قانونگذاری را به عنوان نخست وزیر انتخاب می‌کند. مجلس سنا در این کشور ۳۱ کرسی دارد که نمایندگان آن برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند. مجلس نمایندگان ۴۱ کرسی دارد که اعضای آن با رای مردم برای دوره‌ای پنج ساله تعیین می‌شوند.

جغرافیا

جمهوری ترینیداد و توباگو با توجه به تولید ناخالص داخلی بالایش یکی از ثروتمندترین کشورهای این منطقه به شمار می‌رود. این کشور در شمال شرق ونزوئلا و جنوب گرانادا قرار دارد. این کشور از دو جزیره اصلی ترینیداد و توباگو و چند جزیره کوچک تشکیل شده است. این کشور منابع زیادی از نفت و گاز دارد که باعث رونق و شکوفایی اقتصادی آن شده است.

مردم

جمعیت این کشور حدود یک میلیون نفر با میانگین سنی ۳۲ سال است. امید به زندگی برای زنان ۶۸ و برای مردان ۶۶ سال است. ۳.۲ درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. ادیان مسیحیت، هندو و اسلام اصلی‌ترین ادیان آن است. زبان رسمی مردم این کشور انگلیسی است.

دین مردم در ترینیداد و توباگو
دین ها			درصد
مسیحیت			۶۵٫۷٪
هندوییسم			۲۵٫۶٪
اسلام			۶٫۶٪
بی دین			۲٫۲٪

اقتصاد

ترینداد و توباگو به عنوان موقعیت جهانی برای سرمایه گذاری موسسسه‌های بین‌المللی، اعتبار و آوازهٔ شگرفی از آن خود کرد. در آخرین چهار سال، بخش گاز طبیعی اقتصاد این کشور را بسیار رونق بخشید. صنعت جهانگردی در حال رویش ولی هنوز بدان اهمیتی که در بقیهٔ جزایر کارائیب است نرسیده‌است. تورم اقتصادی اندک و تراز بازرگانی به اقتصاد ترینداد و توباگو کمک می‌دهد. در سال ۲۰۰۲ اقتصاد شاهد رشد استوار صنعت نفت بود. بیم از این است که اگر رشد اقتصاد به این نسبت بسیار تند و با گسترش تورم اقتصادی و همچنین نرخ بالای بنزین و نفت، در آینده به اقتصاد لطمه زند. تولید ناخالص داخلی این کشور 79/23میلیارد دلار است. ۶۱۵ هزار نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند. نرخ بیکاری در ترینیداد و توباگو 5/6 درصد است و ۱۷ درصد از مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن 9/7 درصد بود. محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و مشتقات آن، گاز طبیعی مایع، متانول، آمونیاک، اوره، فرآورده‌های استیل، نوشیدنی، غله، شکر، کاکائو، قهوه، مرکبات، سبزیجات و گل است که به کشورهای آمریکا (۵۸ درصد)، جامائیکا (9/5 درصد) و اسپانیا (۴ درصد) صادر می‌شود. محصولات وارداتی این کشور شامل سوخت‌های فسیلی، روان‌کننده‌های صنعتی، ماشین‌آلات، تجهیزات حمل و نقل، کالاهای تولیدی کارخانه‌ای، مواد غذایی، احشام زنده و جو است که از کشورهای آمریکا (3/28 درصد)، برزیل (5/12 درصد)، ونزوئلا (9/6درصد)، گابن (۵ درصد)، کلمبیا (8/4 درصد) و چین (2/4 درصد) وارد می‌شود.

ارتباطات

در این کشور ۳۲۵ هزار و ۵۰۰ خط تلفن ثابت و یک میلیون و ۶۵۵ هزار خط تلفن همراه وجود دارد. ترینیداد و توباگو ۲۴ هزار و ۶۹۱ میزبان اینترنتی و ۱۶۳ هزار کاربر اینترنت دارد.

پیوندها

• همشهری آنلاین

منابع

• ویکی پدیا انگلیسی

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ترینیداد و توباگو موجود است.