بحرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مملکة البحرینة پادشاهی بحرین
پرچم نشان ملی بحرین
شعار ملی:
سرود ملی: Our Bahrain
پایتخت  - مختصات جغرافیایی	منامه ‎ 26°13′ N 50°35′ E
بزرگ‌ترین شهر	منامه
زبان رسمی	زبان عربی
نوع حکومت • پادشاه • نخست وزیر	پادشاهی حمد بن عیسی آل خلیفه خلیفه بن سلمان آل خلیفه
استقلال از بریتانیا	۱۵ اوت ۱۹۷۱
مساحت  - کل    - آبها (٪)	‪۶۶۵ km² ‫(۱۸۹ام) ۰
جمعیت  - برآورد ۲۰۰۷  - تراکم جمعیت	‪۱,۰۴۶,۸۱۴ ‫(۱۵۴ام) ‪۱۴۵۴/km² ‫(۷ام)
واحد پول	دینار بحرین (‏BHD)
منطقه زمانی  - در تابستان (DST)	AST (UTC) DST
دامنه اینترنتی	bh.
پیش‌شماره تلفن	+۹۷۳+

پادشاهی بحرین کشوری است جزیره‌ای در خلیج فارس. پایتخت آن منامه، زبان رسمی آن عربی است و استفاده از زبان‌های انگلیسی، فارسی و اردو هم بسیار رایج است. بحرین به پنج استان بخش شده و تا ۳ ژوئیه ۲۰۰۲ (میلادی) دارای ۱۴ شهر بوده‌است. این کشور از ۳۲ جزیره تشکیل یافته‌است. بحرین از سال ۱۸۲۰ میلادی تحت سرپرستی کشور بریتانیا بوده، و در سال ۱۹۷۱ استقلال کامل یافته‌است.

فهرست مندرجات ۱ تاریخ ۲ مساحت ۳ استان‌های کشور پادشاهی بحرین ۴ شهرهای کشور بحرین ۴.۱ سیاست ۵ سیاست داخلی ۶ سیاست خارجی ۷ اقتصاد ۸ مردم ۹ مذهب ۱۰ احزاب و حرکات سیاسی ۱۱ راه‌ها و ارتباطات ۱۲ شاعران بحرین ۱۳ اماکن تاریخی بحرین ۱۴ تصاویر ۱۵ پانویس ۱۶ منابع ۱۷ جستارهای وابسته

[ویرایش] تاریخ

در گذشته به منطقه ساحلی جنوب خلیج فارس حد فاصل بصره تا بحرین امروزی بحرین گفته می‌شد (که شامل منطقهٔ احسا، در عربستان، هم بود). بحرین قرنهای متمادی در قلمرو ایران و بخشی از خاک آن کشور بود. از سال ۱۵۲۲ تا ۱۶۰۲ بحرین مدتی در دست پرتغالی‌ها قرارگرفت. در سال ۱۶۰۲ میلادی، پس از اخراج پرتغالی‌ها از خلیج فارس، جزیرهٔ بحرین به دست دولت صفوی افتاد و سلطهٔ ایران بر آن (به جز دوره‌های کوتاهی از حملهٔ عمانی‌ها) تا سال ۱۷۸۳ میلادی ادامه داشت^[۱]. از سال ۱۷۸۳، جزیرهٔ بحرین به دست خاندان آل خلیفه (که از اعراب شبه‌جزیرهٔ عربستان بودند) افتاد که از قرن نوزدهم تا سال ۱۹۷۱ تحت‌الحمایهٔ انگلیس بودند^[۲]. با این حال، در دوران قاجار و پهلوی، ایران هنوز مدعی مالکیت بر بحرین بود تا آنکه در سال ۱۹۷۱، پس از میانجی‌گری سازمان ملل و همزمان با اعلان استقلال بحرین از انگلیس، ایران ادعای حاکمیت بر بحرین را کنار گذاشت^[۳].

[ویرایش] مساحت

بحرین ۷۰۶ کیلومتر مربع مساحت دارد که کوچک‌تر از کوچک‌ترین استان ایران است. از هفتصد کیلومتر مربع مساحت این کشور نزدیک به چهارصد کیلومترمربع آن بیابانی است. بحرین به «جزیره یک میلیون نخل» نیز شهرت داشته‌است. بحرین شامل سه شهر یا به عبارت بهتر سه جزیره اصلی منامه و محرق و ستره است و منامه یعنی بزرگ‌ترین این جزایر پایتخت آن به شمار می‌آید. در بحرین روستاهایی هم هست که در فاصله‌های نزدیک به یکدیگر قرار دارند.

[ویرایش] استان‌های کشور پادشاهی بحرین

استان‌های بحرین عبارت‌اند از:

استان‌های كشور بحرين

استان عاصمه| استان محرق | استان وسطی | استان شمالی | استان جنوبی |

[ویرایش] شهرهای کشور بحرین

• شهر: منامه
• شهر: محرق
• شهر: رفاع شرقی
• شهر: رفاع غربی
• شهر: مدینة حمد
• شهر: مدینة عیسی
• شهر: الحد
• شهر: جدحفص
• شهر: عوالی
• شهر: مدینة زاید
• شهر: الزلاق
• شهر: عراد
• شهر: عوالی
• شهر: البدیع

[ویرایش] سیاست

[ویرایش] سیاست داخلی

پادشاه بحرین شیخ حمد بن عیسی آل خلیفه‌ ست که از سال ۱۹۹۹ تاکنون حاکم این جزیره است. حکومت بحرین در سال ۲۰۰۲ از امیر نشین به پادشاهی تغییر نام داد. در بحرین حدود ۱۵ حزب سیاسی شامل احزاب مذهبی، لیبرال، چپ و بعثی وجود دارد.

برجسته‌ترین حزب سیاسی شیعه حزب الوفاق الوطنی الاسلامی است که دکتر سعید شهابی از بنیانگذاران آن است. احزاب دیگر شیعه شامل حزب العمل الاسلامی و حزب الرساله می‌باشند.

[ویرایش] سیاست خارجی

این کشور یکی از اعضای اتحادیه عرب و شورای همکاری خلیج فارس است.

عربستان همواره نگاهی اقماری به بحرین داشته و درصدد تأثیرگذاری بر مناسبات داخلی این کشور بوده‌است.^{[نیازمند منبع]}

روابط بحرین و آمریکا از سال ۱۹۳۲ و با توسعه صنعت نفت این کشور آغاز شد،و در سال ۱۹۴۸ این کشورمرکز فرماندهی ناوهای آمریکایی در خلیج فارس شد. سال ۲۰۰۱ نقطه اوج روابط منامه و واشنگتن است. در این سال، رئیس جمهور وقت آمریکا بحرین را به عنوان یکی از متحدان استراتژیک خود اعلام کرد.

روابط بحرین با بریتانیا به قرن هفدهم میلادی و زمان قیمومت بریتانیا بر این کشور باز می‌گردد. امروزه نیز مقامات بریتانیایی تعیین کنندهٔ سیاست خارجی و برخی از سیاست‌های داخلی در این کشور بوده‌اند،هم اکنون نیز در ادارات و سازمان‌های دولتی از حضور مشاوران بریتانیایی استفاده می‌شود.

مرکز ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در کشور بحرین قرار دارد.

[ویرایش] اقتصاد

بحرین کشور ثروتمندی نیست و حتی بخشی از انرژی آن توسط عربستان تأمین می‌شود. این دو کشور با یک پل ۲۵ کیلومتری که به نام پل فهد معروف است و در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد، به یکدیگر متصل می‌شوند.

امروزه، اقتصاد کشور بحرین تا حدودی هنوز از ایران تغذیه می‌کند. تنها صنعت داخلی این کشور تولید آلومینیوم است که در مقیاس فراوان تولید و عرضه می‌شود. بحرین رتبهٔ نخست تولید این محصول در خاورمیانه ورتبهٔ پنجم در سطح جهانی را داراست.^{[نیازمند منبع]} واحد پول بحرین دینار است که هر یک صد دلار برابر با ۵/۳۷ دینار می‌باشد.

[ویرایش] مردم

بیشتر مردم بحرین شیعه، و بقیه سنّی یا مسیحی اند^[۴]. جمعیت بحرین هفتصد هزار نفر است که حدود ۱۵۰ هزار نفر آنان خارجی‌هایی هستند که در آنجا کار می‌کنند. پنجاه هزار نفر ایرانیان بحرین هم که اکثر آنان در اصل مهاجرانی از جنوب ایران از فارس و بوشهر هستند در بحرین زندگی می‌کنند و به رغم سکونت طولانی آنان در اینجا همچنان به فارسی صحبت می‌کنند.

[ویرایش] مذهب

حدود هشتاد درصد جمعیت بحرین شیعه هستند. تشیع توسط قبیله عبدالقیس وارد بحرین شده‌است. بحرین پس از ایران و عراق سومین مرکز شیعی در جهان اسلام است. حوزه علمیهٔ بحرین از حدود ۴۰۰ سال گذشته بسیار فعال بوده است.

[ویرایش] احزاب و حرکات سیاسی

• جمعیهٔ وفاق وطنی إسلامی (شیعه)
• حرکة حق حرکتی است که از جمعیه وفاق وطنی إسلامیة انشقاق یافته‌است (معارضة)
• جمعیهٔ عمل وطنی دیمکراسی (وعد، یسار ی ، لیبرالی)
• جمعیهٔ أصالة إسلامی (سلفی)
• جمعیهٔ منبر إٍسلامی (إخوان مسلمین)
• العدالة الوطنیة (سنی)
• جمعیهٔ منبر دیمکراسی تقدمی

[ویرایش] راه‌ها و ارتباطات

فرودگاه بین المللی بحرین در محرق قرار دارد. نام هواپیمایی بحرین طیران الخلیج (مسافر الخلیج) است، و پل شاه فهد.

[ویرایش] شاعران بحرین

• طرفه بن عبد
• إبراهیم العریض
• علی الجلاوی

[ویرایش] اماکن تاریخی بحرین

• قلعه بحرین (قلعة البحرین)
• قلعه رفاع (قلعة الرفاع)
• قلعه عراد (قلعة العراد)
• موزه بحرین (متحف البحرین الوطنی)
• مسجدخمیس
• مسجد سیادی
• جزیره حوار
• خانه سیادی (بيت سيادي)
• باب البحرین
• بر صخیر
• خانه جسره (بيت الجسرة)
• خانه شيخ عيسى بن على (بيت الشيخ بن عيسى بن على)

[ویرایش] تصاویر

مسجد شيخ احمد الفاتح	باب البحرين (المنامة)	مسحد وخانهٔ سيادى (المحرق)	قلعه عـراد (المحرق)
باب البحرين	باب البحرين	قلعه بحرين (الرفاع)	هتل جزيره حوار

[ویرایش] پانویس

‎

[ویرایش] منابع

• "BAHRAIN", Encyclopedia Iranica
• دکتر: شامی، یحیی ، (موسوعة المدن العربیة والاسلامیة) ، دار الفکر العربی ، بیروت، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی به (عربی).
• العروس، سید حسن، جلال ، (الموسُوعة العربّیة المیسرة) ، دار نهضة لبنان للطبع والنشر ، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۷ میلادی به (عربی).

[ویرایش] جستارهای وابسته

• ایرانیان بحرین
• فهرست دهستان‌ها وروستاهای مملکت بحرین
• عین عذاری
• حالات
• حالة السلطة
• حالة نعیم
• جزیره حوار
• جزیره ستره
• جزیره ام النعسان
• جزیرة البحرین
• جزیره وجده
• جزیره المحرق

ن . ب . و کشورهای خاورميانه اردن • امارات متحده عربی • ایران • بحرین • ترکیه • سوریه • عراق • عربستان سعودی • عمان • قطر • کویت • لبنان • مصر • یمن • اسرائیل (فلسطین) • الجزایر • تونس • لیبی • مراکش • قبرس • سومالی • موریتانی • افغانستان • سودان • گرجستان • آذربایجان • ارمنستان • شبه جزیره سینا

ن . ب . و کشورهای اتحادیه عرب اردن • امارات متحده عربی • بحرین • الجزایر • جیبوتی • تونس • سودان • سوریه • سومالی • عراق • عربستان سعودی • فلسطین • قطر • کومور • کویت • لبنان • لیبی • مراکش وصحرای غربی • مصر • موریتانی • یمن • عمان

ن . ب . و كشورهاى پیرامون خلیج فارس  امارات متحده عربی•‎ ایران•  بحرین • عراق• عربستان • عمان •  قطر• کویت

فهرست‌ شهرهای خاورمیانه
فهرست شهرها در: اردن | اسرائیل | امارات متحده عربی | ایران | بحرین | ترکیه | سوریه | عراق | عربستان سعودی | عمان | قطر | کویت | لبنان | مصر | مناطق فلسطینی | یمن