اوگاندا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۱°۱۷′ شمالی ۳۲°۲۳′ شرقی / ۱.۲۸° شمالی ۳۲.۳۹° شرقی / 1.28; 32.39

جمهوری اوگاندا
The Republic of Uganda
اوگاندا
پرچم
شعار ملی«برای خدا و کشورم»
سرود ملی«ای اوگاندا، سرزمین زیبایی»
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
کامپالا
۰°۱۹′ شمالی ۳۲°۳۵′ شرقی / ۰.۳۱۷° شمالی ۳۲.۵۸۳° شرقی / 0.317; 32.583
زبان رسمی زبان انگلیسی زبان سواحلی
نوع حکومت جمهوری دموکراتیک
نام حاکمان 
رئیس جمهور
نخست‌وزیر

موسونی
آپولو نسیبامبی 
موارد منجر به تشکیل
از انگلیس
۹ اکتبر ۱۹۶۲
مساحت
 -  مساحت ۲۳۶٬۰۴۰کیلومتر مربع (۸۱ام)
 -  آب‌ها (٪) ۱۵٫۳۹
جمعیت
 -  سرشماری ۳۰٬۹۰۰٬۰۰۰ 
(۳۸ام)
 -  تراکم جمعیت ۱۱۹‎/km۲‏ (۸۲ام)
واحد پول شیلینگ (€)۱ (XOF)
منطقه زمانی EAT (ساعت جهانی+3)
دامنه اینترنتی .ug
پیش‌شماره تلفنی +256

اوگاندا کشوری است در حاشیهٔ دریاچهٔ ویکتوریا واقع در شرق میانه آفریقا. همسایه‌های آن عبارت‌اند از سودان جنوبی، کنگو، رواندا، بروندی، تانزانیا، کنیا. پایتخت آن کامپالا است.[۱]

تاریخ[ویرایش]

پرچم تحت‌الحمایه بریتانیا (۱۹۱۴-۱۹۶۲)

اوگاندا در ۱۸۹۴ به عنوان کشوری تحت‌الحمایه بریتانیا و در ابتدا به صورت یک پادشاهی مقتدر تشکیل گردید. اوگاندادر سال ۱۹۶۲ استقلال خود را از بریتانیای کبیر به دست آورد و به عنوان یک جمهوری اعلام موجودیت کرد.

در سال ۱۹۷۱ حکومت میلتون اوبوته رئیس جمهور اوگاندا که در ۱۹۶۶ به قدرت رسیده بود، طی کودتائی به رهبری ایدی امین که در دوره ریاست جمهوری میلتون اوبوته فرماندهی ارتش و نیروی دریایی اوگاندا را در دست داشت سرنگون شد. در سال ۱۹۷۱، هنگامی که میلتون اوبوته در سفر خارج به سر می‌برد، لیدی امین دست به کودتا زد و حکومت وی را سرنگون کرد. قذافی رهبر لیبی جزو اولین کسانی بود که حمایت خود را از امین اعلام نمود. رژیم ایدی امین در سال ۱۹۷۹ و پس از آن که نیروهای نظامی تانزانیا، همسایه اوگاندا، این کشور را اشغال کردند سرنگون شد. اشغال اوگاندا به هشت سال حکومت عیدی امین خاتمه داد در حالیکه گفته می‌شد در این دوره، هزاران نفر در اوگاندا کشته شده بودند. از آن زمان تا کنون یووری موسوینی رهبری کشور را در دست دارد.

یوری موسونی رئیس جمهور اوگاندا.

اوگاندا رشد اقتصادی حدود ۸ درصدی تولید ناخالص ملی در طول سه سال گذشته تجربه کرده است. شورش‌های مسلحانه در شمال و شرق اوگاندا یکی از بزرگ‌ترین جمعیت‌های آواره آفریقا را به وجود آورده‌است. این شورش در مدتی نزدیک به دو دهه ۶/۱ میلیون نفر از مردم اوگاندا را مجبور به پناه گرفتن در اردوگاه‌های پناهندگان کرده است. تعداد آوارگان داخل این کشور از سال ۲۰۰۲ تقریباً سه برابر شده است. سوء تغذیه کودکان در بعضی مناطق تا ۳۰ درصد برآورد شده‌است. وحشت از عوارض جنگ داخلی و شورش تاثیر شدیدی برای فصل کشاورزی سال ۲۰۰۴ داشته است. با تمام شدن ذخایر دارویی و فرار امدادگران بهداشتی موسسات بهداشتی با دشواری به کار ادامه می‌دهند.

سیاست[ویرایش]

نظام سیاسی اوگاندا جمهوری است و دارای پارلمان قانونگذاری است.

موسوینی فرمانده ارتش مقاومت ملی، که در ۱۹۸۶ قدرت را در دست گرفت، رئیس جمهور است. او نخست وزیر و دیگر وزیران را انتصاب می‌کند. شورای مقاومت ملی با ۲۷۸ عضو نقش مشورتی دارد و متشکل است از ۲۱۰ عضو که به طور غیر مستقیم انتخاب شده‌اند و ۶۸ عضو منتصب از سوی رئیس جمهور است.

جغرافیا[ویرایش]

Kabale District جنوبغربی اوگاندا

این کشور که دارای یک فلات مرکزی کم ارتفاع با پوشش گیاهی ساوان می‌باشد. در اطراف دریاچه ویکتوریا، استعداد خاک برای کشاورزی بیش از سایر نقاط است. همچنین این دریاچه از نظر ماهیگیری نیز اهمیت به سزایی دارد. در غرب این کشور رشته کوهی با حد اکثر ارتفاع ۵۱۱۸ متر وجود دارد. اوگاندا دارای آب و هوای معتدل با میانگین دمای ۲۴-۲۱ درجه سانتی گراد، و میزان بارش سالانه ۱۵۰-۷۵ سانتی متر می‌باشد. رودهای مهم جاری در این کشور نیل و سملیکی است.

اقتصاد[ویرایش]

مرکز شهر کامپالا.

اوگاندا دارای منابع طبیعی ثابت، شامل خاک حاصلخیز، بارش باران دائمی، معادن غنی و قابل ملاحظه مس و کبالت است. اوگاندا دارای منابع بسیار بزرگ بکر و دست نخورده نفت خام و گاز است.

هرچند فقر در این کشور بواسطه استعمار انگلیس و حکومتهای پادشاهی وابسته ریشه تاریخی دارد، اما رشد اقتصادی اوگاندا علی‌رغم رقم نرخ تورم ٢٤٠٪ در سال ١٩٨٧ تحت حکومت پیشین، در سال ٢٠٠٣ معادل ٥٫١٪ برآورد گردیده است و این کشور شاهد رشد افتصادی کم نظیری بوده است. رشد اقتصادی در این کشور در سال ٢٠٠٩ معادل ٧٫٢٪ و در ٢٠١٠ برابر ٥٫٩٪ و در ٢٠١١ به نرخ ٦٫٧٪ رسیده است.

کشاورزی بیش از سه چهارم نیروی کار اوگاندا را در بر دارد. قهوه معمولاً ۹۰٪ صادرات اوگاندارا تشکیل می‌دهد. چای و توتون محصول عمده صادراتی دیگر است و کشتهای معیشتی شامل سیب زمینی شیرین است. چای سومین محصول صادراتی پس از قهوه و ماهی است و صادرات ۴/۳۶ میلیون کیلوی آن در سال ۲۰۰۰ مبلغ ۴/۳۶ میلیون دلار عاید این کشور نموده‌است. این رقم در سال ۲۰۰۱ علی‌رغم افزایش حجم صادرات به جهت کاهش جهانی قیمت چای به ۲/۳۳ میلیون دلار رسیده‌است. میزان صادرات چای برای سال ۲۰۰۵ چهل میلیون کیلوگرم برآورد شده‌است.

این کشور همچنین دارای معادن غنی آهن است. هرچند در اثر کمبود سرمایه گذاری در توسعه معادن، تولید و صادرات آهن و فولاد حجم بزرگی از صادرات آنرا تشکیل نمی‌دهد.

توریسم و گردشگری منبع دیگری از درآمدهای خارجی اوگاندا را تشکیل میدهد.

فرهنگ[ویرایش]

دو مرد اوگاندایی

مردم اوگاندا از قبایل مختلفی تشکیل شده‌اند و ۱۲ پادشاه رهبری قبایل را برعهده دارد. هریک از قبایل آداب و رسوم خاصی دارند. اسلام در سالهای ۱۸۰۰ توسط بلوچهای ایرانی و عمانی وارد دربار کاباکا شد[نیازمند منبع]. مسیحیت نیز در سالهای ۱۸۵۶ به دربار ارایه گردید[نیازمند منبع].

قوم کراموجونگ یا برهنه‌گرایان که همسایه قوم ماساها و تورکانه‌ها در مرز کنیا هستند از دیدنی‌ترین اقوام اوگاندا هستند. هر جوان کراموجونگ برای اینکه شایستگی ازدواج پیدا کند باید یک شیر و یا پلنگ و یا گرگ شکار کند و به خانه عروس بیاورد. این قوم لباس نمی‌پوشند و برهنه گرایان غربی الگوی خود را از این قبیله اخذ کرده‌اند[نیازمند منبع].

آموزش[ویرایش]

  • میزان با سوادی: ۵۲٪ (۱۹۸۵).
  • میزان تحصیل اجباری: تحصیل اجباری نیست.
  • تعداد دانشگاه: ۱

وضعیت نیروهای مسلح[ویرایش]

  • کل نیروهای مسلح: ۰۰۰/۷۰ (۱۹۹۱) به علاوه ۸۹۰/۱۶ پلیس.
  • خدمت سربازی اجباری: ندارد.

مشخصات آماری اوگاندا[ویرایش]

دین[ویرایش]

  • مسیحیت 84%
  • اسلام 12%
  • سایر ادیان 4%

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]