زامبیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۱۷°۲۸ جنوبی′۲۵°۱۵ / ۲۸٫۲۸۳غرب ۱۵٫۴۱۷شمالی / -۲۸٫۲۸۳;۱۵٫۴۱۷

جمهوری زامبیا
Republic of Zambia
زامبیا
پرچم نشان
شعار ملی«یک زامبیا، یک ملت»
سرود ملیبرخیز و از زامبیا نغمه سرا، سرفراز و آزاد
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
لوساکا
شرقی′۱۷°۲۸ جنوبی′۲۵°۱۵ / ۲۸٫۲۸۳غرب ۱۵٫۴۱۷شمالی / -۲۸٫۲۸۳;۱۵٫۴۱۷
زبان رسمی انگلیسی
نام حاکمان 
رئیس جمهور
معاون اول رئیس جمهور

روپیاه باندا
جورج کوندا 
موارد منجر به تشکیل
از بریتانیای کبیر
۲۴ اکتبر ۱۹۶۴
مساحت
 -  مساحت ۷۵۲٬۶۱۸کیلومتر مربع (۳۹ام)
 -  آب‌ها (٪) ۱
جمعیت
 -  سرشماری ۱۱,۶۶۸,۰۰۰ 
(۷۱ام)
 -  تراکم جمعیت ۱۶‎/km۲‏ (۱۹۱ام)
واحد پول کواچا (ZMK)
منطقه زمانی CAT (ساعت جهانی= +2)
 -  تابستانی (DST) DAS (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی .zm
پیش‌شماره تلفنی +۲۶۰


جمهوری زامبیا (به انگلیسی: Republic of Zambia) کشوری است واقع در مرکز متمایل به جنوب آفریقا، جنوب جمهوری دموکراتیک کنگو، شمال زیمباوه و شرق آنگولا. پایتخت زامبیا شهر لوساکا است.

محتویات

[ویرایش] تاریخ

با بررسی‌های باستان‌شناسی که از انسانهای اولیه و بقایای به جای مانده از آنها صورت گرفته‌است مخص شده که زندگی انسانها در این منطقه به حدود ۲ میلیون سال قبل باز می‌گردد.


در سال ۱۸۸۹ و در زمان حکمرانی سسیل رودز [۱] و پادشاهی لوانیکا[۲]، سیسیل رودز موفق شد امتیاز بهره برداری از معادن را از پادشاه بگیرد، همچنین پادشاه با فرستادن مهاجرین جدید به منطقه نیز موافقت کرد. در آن زمان این منطقه زیر نظر کمپانی آفریقای جنوبی بریتانیا[۳] بود.از سال ۱۹۲۴ منطقهٔ زامبیای فعلی به عنوان مستعمرهٔ بریتانیا شناخته شد.

پادشاه

از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ میلادی فدراسیون رودزیای شمالی که اکنون «زامبیا» نامیده می‌شود، رودزیای جنوبی که اکنون «زیمباوه» خوانده می‌شود و نیاسالند[۴] که اکنون «مالاوی» نام دارد، تحت عنوان «فدراسیون رودزیا و نیاسالند» تشکیل شد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ رودزیای شمالی رسما از این فدراسیون جدا و با نام «زامبیا» از بریتانیا اعلام استقلال کرد.

[ویرایش] سیاست

کنت کائوندا[۵] اولین رئیس جمهور زامبیا بعد از استقلال بود. در سال ۱۹۷۲ کائوندا فعالیت تمام احزاب مخالف دولت را ممنوع اعلام کرد. بازار جهانی مس در سال ۱۹۷۵ فرو ریخت، به این دلیل که اقتصاد زامبیا متکی به مس می‌باشد و سومین صادرکننده مس در دنیا می‌باشد ضربهٔ اقتصادی زیادی به این کشور وارد کرد و باعث بالا آوردن بدهی‌های سنگین دولت از جمله به آمریکا و شوروی شد، همچنین تورم شدید نیز بر اقتصاد زامبیا حکمفرما شد. از آن پس شورش‌ها در زامبیا آغاز شد که در جریان آن چندین هزار تن کشته شدند. با افزایش فشارهای داخلی، کائوندا در ماه می‌۱۹۹۱ از کشور فرار کرد.


در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۱ انتخاباتی به صورت چند حزبی و کاملا دموکراتیک در زامبیا برگزار شد و رئیس جمهور جدید فردریک چیلوبا[۶] انتخاب شد. چیلوبا با شعار اصلاحات اقتصادی و متحول کردن زندگی مردم به قدرت رسید. او در آغاز با سیاست‌های خصوصی سازی و ایجاد بازار سهام سعی در سر و سامان دادن به اقتصاد آشفتهٔ زامبیا را داشت که نتایج آن چندان امیدوار کننده نبود. چیلوبا، بار دیگر در نوامبر ۱۹۹۶ به مدت ۵ سال دیگر نیز به ریاست جمهوری انتخاب شد. کائوندا (رئیس جمهوری پیشین) در سال ۱۹۹۷ قصد کودتا علیه دولت چیلوبا را داشت که کودتای او با شکست مواجه شد، پس از این کودتای نافرجام، کائوندا دستگیر و راهی زندان شد.


در سال ۱۹۹۱ با رکود در بازار مس و افت شدید قیمت آن، ضربهٔ دیگری بر پیکرهٔ اقتصاد تک قطبی زامبیا وارد گشت. در سال ۲۰۰۱ و پایان دورهٔ ریاست جمهوری چیلوبا، وی قصد در تغییر در قانون اساسی را داشت که او بتواند برای یک دورهٔ دیگر رئیس جمهور باقی بماند که با اعتراضات داخلی موفق به انجام این کار نشد. سپس چیلوبا از قدرت کنار رفت و معاونش، لوی مواناواسا [۷] در ژانویهٔ ۲۰۰۲ رئیس جمهور زامبیا شد. در ژوئن ۲۰۰۲ فساد مالی رئیس جمهور سابق (چیلوبا) افشا شد و او متهم شد که میلیون‌ها دلار از بودجهٔ کشور را بالا کشیده‌است. چیلوبا در فوریهٔ ۲۰۰۳ بازداشت و تبعید شد. در سال سپتامبر ۲۰۰۶ مجددا انتخابات ریاست جمهوری در زامبیا برگزار شد و امواناواسا تا سال ۲۰۱۱ در سمت خود ابقا شد

حکومت زامبیا از نوع جمهوری چند حزبی با یک مجلس قانونگذاری می‌باشد. رئیس جمهور و رئیس دولت زامبیا لوی پاتریک موآناواسا می‌باشد که در دوره‌های ۵ ساله حکومت می‌کنند.

[ویرایش] جغرافیا

Za-map.png

وسعت کشور زامبیا ۷۵۲٬۶۱۸ کیلومتر مربع است و از این نظر سی و هشتمین کشور بزرگ دنیا به شمار می‌رود.

زامبیا از کشورهایی همچون فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، ژاپن و بریتانیا بزرگتر است؛ اما از کشورهایی مانند ترکیه، اندونزی، تانزانیا، شیلی و مصر کوچکتر است. مساحت آن کمتر از نصف ایران است.

جمعیت زامبیا در سال ۲۰۰۵ برابر با ۱۱٬۶۶۸٬۰۰۰ نفر بوده‌است و هفتاد و دومین کشور دنیا از لحاظ جمعیت به شمار می‌رود. جمعیت این کشور با توجه به وسعت زیاد آن کم است.

پایتخت زامبیا شهر لوساکا با ۱ میلیون و ۲۶۵ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت زامبیا ۷۵۲٫۶۱۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۱ میلیون و ۴۷۷ هزار نفر است. از مهمترین شهرهای زامبیا می‌توان اندولا ۳۷۴ هزار نفر، کیتوه ۳۶۳ هزار نفر، کابوه ۱۷۶ هزار نفر، موفولیرا ۱۷۵ هزار نفر، لوانشیا ۱۴۷ هزار نفر و کالولوشی ۹۰ هزار نفر را ذکر کرد.

  • رودخانهٔ زامبزی مهمترین رودخانهٔ زامبیا محسوب می‌شود که با گذر از جمهوری دموکراتیک کنگو و آنگولا از سمت غرب وارد زامبیا شده و پس از حرکت در امتداد مرز با زیمباوه به موزامبیک وارد شده و به اقیانوس هند می‌ریزد.


پایتخت و بزرگترین شهر این کشور لوساکا نام دارد که بیش از ۱٬۲۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و یکی از شهرهای بزرگ جنوب قاره آفریقا به شمار می‌آید. دومین شهر بزرگ، آندولا با ۳۷۵ هزار نفر جمعیت است. سومین شهر بزرگ، کیتوه با ۳۶۵ هزار نفرجمعیت است. کابوه با ۱۷۵ هزار نفر و چینگولا با ۱۵۰ هزار نفر جمعیت از دیگر شهرهای مهم زامبیا هستند.


[ویرایش] تقسیمات کشوری

Zambia provinces named.png

کشور زامبیا ۹ استان دارد:


[ویرایش] حمل و نقل

این کشور یکی از کشورهای محصور در خشکی است و از هیچ طرف به دریا راه ندارد. در نتیجه دراین کشور بندر وجود ندارد. نزدیک‌ترین بندر به لوساکا(پایتخت)، بندر دار السلام در تانزانیا است که با خطوط راه آهن به لوساکا و دیگر شهرهای بزرگ زامبیا متصل است.

[ویرایش] اطلاعات دیگر

۴/۸۲ درصد مردم مسیحی و بقیه معتقد به عقاید سنتی هستند. ۱/۱ درصد زامبیایی‌ها مسلمان هستند.

  • واحد پول زامبیا کواچا = ۱۰۰ انگوه = ۲۳۱ ریال می‌باشد.
  • نژاد بیشتر مردم: بمبا، تونگا، لوزی، نسنگا می‌باشد.


A small girl from small village - Zambia.jpg


[ویرایش] مردم

نژاد ۹۸ ٪ جمعیت زامیبا را سیاه آفریقایی و ۱ ٪ را نیز اروپایی تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۵۰ تا ۷۵ ٪ زامیبایی‌ها، مسیحی، ۲۴ تا ۴۹ ٪ مسلمان و ۱ ٪ نیز عقاید بومی دارند.


زبان رسمی زامبیا، انگلیسی است، بیش از ۷۰ نوع زبان و لهجهٔ بومی نیز در زامبیا رایج است.


[ویرایش] اقتصاد

ZM-Nkana-headgear-Kitwe.jpg

واحد پول زامبیا، کچوا با واحد جزء (انگوه) نام دارد. صادرات زامبیا را مس (۸۰ ٪) کبالت، تنباکو و پنبه تشکیل می‌دهند.

پیرامون ۶۸ درصد از زامبیایی‌ها زیر خط فقر زندگی می‌کنند[۸] نرخ فقر در مناطق روستایی پیرامون ۷۸ درصد[۹] و در مناطق شهری ۵۳ درصد[۱۰] است.

درآمد سرانه سالانه هم‌اینک ۳۹۵ دلار یعنی حدود ۵۰ درصد کمتر از تاریخ آغاز استقلال این کشور است و با این حساب زامبیا از کشورهای کم‌درآمد جهان به‌شمار می‌آید.

در خلال دهه‌ها حکومت سوسیالیستی کنت کائوندا، زامبیا با فقر روبه‌رو شد به‌ویژه پس از آن‌که بهای مس در دهه ۱۹۷۰ کاهش زیادی از خود نشان داد. پس از پایان دیکتاتوری، دولت‌های بعدی دست به انجام اصلاحات کم‌دامنه‌ای زده‌اند.

[ویرایش] پانویس

  1. Cecil Rhodes
  2. King Lewanika
  3. British South Africa Company
  4. Nyasaland
  5. Kenneth Kaunda
  6. Frederick Chiluba
  7. Levy Mwanawasa
  8. Development Indicators Unit, Statistics Division, United Nations. "Population below national poverty line, total, percentage". http://mdgs.un.org/unsd/mdg/SeriesDetail.aspx?srid=581&crid=894. Retrieved 2007-10-30. 
  9. Development Indicators Unit, Statistics Division, United Nations. "Population below national poverty line, rural, percentage". http://mdgs.un.org/unsd/mdg/SeriesDetail.aspx?srid=583&crid=894. Retrieved 2007-10-30. 
  10. Development Indicators Unit, Statistics Division, United Nations. "Population below national poverty line, urban, percentage". http://mdgs.un.org/unsd/mdg/SeriesDetail.aspx?srid=582&crid=894. Retrieved 2007-10-30. 



[ویرایش] منابع


ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر