ساعت تابستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
World map. Europe, Russia, most of North America, parts of southern South America and southern Australia, and a few other places use DST. Most of equatorial Africa and a few other places near the equator have never used DST. The rest of the land mass is marked as formerly using DST.
با اینکه این روشن توسط اکثر کشورهای جهان مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، اما تغییر ساعت تابستانی در بین جهان غرب فراگیر است.      درحال استفاده      استفاده می‌شده ولی دیگر نمی‌شود      تاکنون استفاده نشده‌است

تغییر ساعت تابستانی یا صرفه‌جویی در زمان نور روز (DST) ـ در بیشتر کشورها با نام ساعت تابستانی نامیده می‌شود.[۱][۲][۳][۴][۵][۶] ـ به تغییر ساعت در منطقه‌های زمانی گفته می‌شود که موجب طولانی‌تر شدن روز در عصر و کوتاه‌تر شدن آن در صبح می‌شود. این تغییر معمولاً در ابتدای بهار هر سال انجام و در پاییز نیز به حالت عادی بازگردانده می‌شود.[۷] بسیاری از کشورها برای بهینه‌سازی مصرف انرژی، در فصل بهار و تابستان ساعت رسمی کشورشان را قدری (معمولاً یک ساعت) به جلو می‌کشند، تا ساعات بیشتری از روز با ساعات کاری هم‌خوانی داشته باشد، و در ساعات کم‌تری از روز، نیاز به مصرف انرژی برای تامین روشنایی وجود داشته باشد.[۸]

ایده ابتدایی این تغییر در دوران مدرن در سال ۱۸۹۵ توسط جرج ورنون هادسون مطرح شد[۹] و برای اولین بار در زمان جنگ جهانی اول به اجرا درآمد. بسیاری از کشورها در زمان‌های متفاوت از این شیوه استفاده کرده‌اند. پس از بحران انرژی در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ساعت تابستانی به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفت و تا امروزه نیز در آمریکای شمالی و اروپا استفاده می‌شود.

این عمل هم مورد ستایش و هم مورد انتقاد قرار گرفته است.[۷] به دلیل بهره‌برداری از زمان پس از ساعات کاری، افزوده شدن طول روز پیش از عصر به سود خرده‌فروش‌ها، مسابقات ورزشی و دیگر فعالیت‌ها می‌باشد.[۱۰] اما می‌تواند برای برنامه‌های سرگرمی و دیگر برنامه‌های مرتبط مشکل ایجاد کند.[۱۱][۱۲] در حالی که هدف ابتدایی تغییر ساعت تابستانی کاستن مصرف انرژی در ساعات اوج مصرف و کاهش استفاده از لامپ رشته‌ای بوده است اما شیوه‌های گرمایش و سرمایش مدرن تا حدود زیادی متفاوت است و به همین دلیل تحقیق در مورد چگونگی تاثیر این شیوه بر مصرف انرژی اغلب محدود و متناقض است.[۱۳]

تغییر ساعت تابستانی امروزه با چالش‌های دیگری نیز روبرو شده است. پیچیده‌تر شدن حفظ زمان موجب اختلال در ملاقات‌ها، پرداخت صورت‌حساب‌ها، حسابرسی، تجهیزات پزشکی و تجهیزات سنگین[۱۴] و همچنین الگوی خواب افراد می‌شود.[۱۵] نرم‌افزارها به طور معمول می‌توانند ساعت را به طور خودکار تنظیم کنند، اما این قابلیت به خصوص در زمان تغییر ساعت تابستانی بیشتر محدود و دارای خطا است.[۱۶]

سابقه تغییر ساعت[ویرایش]

استفاده بیشتر از نور خورشید در طول روز، برای نخستین بار در سال ۱۷۸۴ در فرانسه مطرح شد. در این سال، بنیامین فرانکلین، وزیر مختار آمریکا در فرانسه طی مقاله‌ای که در یکی از مجلات فرانسه چاپ شد، از مردم خواست که صبح‌ها یک ساعت زودتر از خواب بیدار شوند. فرانکلین معتقد بود که به این ترتیب، مردم می‌توانند روزها از روشنایی خورشید استفاده بیشتری کنند و شب‌ها شمع کمتری مصرف نمایند.[۱۷] البته فرانکلین پیشنهادی مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور ارایه نکرد. این پیشنهاد، برای اولین بار در سال ۱۹۰۷ در انگلستان توسط فردی به نام ویلیام ولت پیشنهاد شد؛ هرچند که در آن مقطع زمانی عملی نشد.[۱۷]

اما تغییر ساعت رسمی برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی، برای اولین بار در سال ۱۹۱۶ در کشور آلمان[۱۷] عملی شد. بعداً برخی دیگر از کشورها از جمله آمریکا، انگلستان، و برخی از کشورهای اروپایی نیز دست به اقدام مشابهی زدند. عاملی که این دولت‌ها را برای استفاده از این تکنیک متقاعد نمود، کمبود شدید انرژی در اثر جنگ جهانی اول بود.[۱۷]

اکنون هفتاد و هفت کشور جهان با استفاده از این تکنیک، ساعات رسمی خود را تنظیم می‌کنند. اما زمان جلو و عقب کشیدن ساعت در این کشورها یکسان نیست؛ به‌طور مثال کشورهای اروپایی از آخرین یکشنبه ماه مارس تا آخرین یکشنبه ماه اکتبر و آمریکا و کانادا از دومین یکشنبه ماه مارس تا اولین یکشنبه ماه نوامبر (به مدت هفت ماه) ساعت رسمی خود را جلو می‌کشند.[۱۷]

در برخی از مقاطع زمانی، برخی از کشورها تغییر ساعت رسمی خود را در بازه زمانی بیشتری انجام داده‌اند؛ به‌طور مثال کشور آمریکا در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶، زمان تغییر ساعت رسمی را دو ماه جلو انداخت و دولت انگلستان نیز در خلال جنگ جهانی دوم، ساعت‌ها را دو ساعت جلو می‌کشید.[۱۷]

این در حالی است که بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که این تغییر ساعت بیشتر داری تاثیر اسمی می‌باشد نه واقعی. اخیراً (ابتدای سال ۲۰۱۱) تحقیق در مورد تاثیر تغییر ساعت ۷۰۰ درصد رشد داشته‌است. ولی غالب کشورها همچنان بر این امر اصرار دارند، اما کشورهای پیشرفته و پر جمعیتی مثل ژاپن، چین و هند این تغییرات را اعمال نمی‌کنند.[۱۸]

تغییر ساعت در ایران[ویرایش]

در ایران نیز، برای نخستین بار، پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، ساعت رسمی کشور به ساعات تابستانی و زمستانی تقسیم شد.[۱۹] بعد از انقلاب اسلامی ایران این روند به حالت تعلیق در آمد.

در سال ۱۳۷۰ (در زمان ریاست‌جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی) بر اساس محاسباتی هیأت وزیران ایران مصوبه‌ای را به تصویب رساند که طی آن ساعت رسمی کشور همه ساله در اول فروردین ماه یک ساعت جلو کشیده شود و در سی و یکم شهریورماه به حالت اول بازگردد. ادامه مطالعات در آن دوره نشان داد که حدود ۱۰۰ مگاوات کاهش مصرف در زمان پیک (اوج مصرف) حاصل شده‌است.[۲۰][۲۱] اما دولت ایران در اسفند ماه سال ۱۳۸۴ (پس از ۱۵ سال) این مصوبه را ابطال نمود. غلامحسین الهام سخنگوی وقت دولت، در زمان اعلام این تصمیم دولت اعلام نمود که بررسی کارشناسانه‌ای مبنی بر این که تغییر ساعت در کشور منجر به صرفه‌جویی در مصرف انرژی در کشور شده باشد، وجود ندارد. وی دلیل لغو مصوبه قبلی هیات دولت را «سردرگمی بخش‌های زیادی از جامعه در اثر تغییر ساعت رسمی کشور» و «عدم وجود بررسی‌های دقیق وکارشناسانه برای تایید صرفه جویی در مصرف برق با روش تغییر ساعت» اعلام نمود.[۱۹] این ادعا در حالی مطرح می‌شد که مدتی قبل از آن مدیر دفتر مدیریت مصرف برق شرکت توانیر از کاهش ۱٫۵ درصدی مصرف برق با تغییر ساعت رسمی کشور در اول فروردین خبر داده بود، و میزان این صرفه جویی ظرف ۶ ماه را بیش از ۷۵ گیگاوات ساعت تخمین زده بود.[۱۹] هم‌چنین برخی نمایندگان مجلس در موافقت با توقف تغییر ساعت، ثابت بودن ساعت را کمکی به بجا آوردن فریضه‌های دینی و کم کردن اتلاف زمان بین نماز و ساعت کار معرفی کردند.[۲۲]

پس از آن در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ نمایندگان مجلس شورای اسلامی، طرح‌هایی را در دستور کار خود قرار دادند تا دولت را مکلف به تغییر ساعت رسمی کشور در شش‌ماهه نخست سال نمایند[۲۳] اما در نهایت این طرح‌ها به‌صورت قانون در نیامدند. این در حالی بود که منابع مختلف پیشنهادهای مختلفی، هم‌چون تاریخ‌هایی جدید برای آغاز و پایان تغییر ساعت در سال را مطرح می‌کردند.[۲۱]

در نهایت در روز ۳۱ مرداد ۱۳۸۶ قانونی مشتمل بر یک مادهٔ واحده مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. بنابر این قانون ساعت رسمی کشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردین یک ساعت به جلو کشیده می‌شود و در ساعت ۲۴ روز سی‌ام شهریور ماه به حالت قبلی برگردانده می‌شود.[۲۴]

پانویس[ویرایش]

  1. German: Sommerzeit, literally summer time, see Sommerzeit in WordReference.com.
  2. Spanish: Horario de verano, literally summer time. See DST in WordReference.com
  3. French: heure d'été, literally summer time. See daylight saving time in WordReference.com
  4. Japanese: 夏時間, literally summer time. See 夏時間 and 夏。時。間。 in Google Translate.
  5. Russian: Летнее время, literally summer time. See Летнее время and Daylight Saving Time in Google Translate.
  6. Chinese: 夏时制, literally summer time system. See 夏时制 and 夏 。时 。制。 in Google Translate.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ DST practices and controversies:
    • Michael Downing. Spring Forward: The Annual Madness of Daylight Saving Time. Shoemaker & Hoard; ۲۰۰۵. ISBN ۱-۵۹۳۷۶-۰۵۳-۱.
    • David Prerau. Seize the Daylight: The Curious and Contentious Story of Daylight Saving Time. Thunder's Mouth Press; ۲۰۰۵. ISBN ۱-۵۶۰۲۵-۶۵۵-۹. The British version, focusing on the UK, is Saving the Daylight: Why We Put the Clocks Forward. Granta Books; ISBN ۱-۸۶۲۰۷-۷۹۶-۷.
  8. «Daylight saving time». ویکی‌پدیای انگلیسی. بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷. 
  9. George Gibbs. Dictionary of New Zealand Biography. ۲۰۰۷-۰۶-۲۲. Hudson, George Vernon 1867–1946.
  10. James C. Benfield. Statement to the US House, Committee on Science, Subcommittee on Energy. In: Energy Conservation Potential of Extended and Double Daylight Saving Time. ۲۰۰۱-۰۵-۲۴. (Serial 107-30).
  11. Effect on those whose hours are set by the sun:
  12. Rick Kissell. Daylight-saving dock ratings. Variety. ۲۰۰۷-۰۳-۲۰.
  13. Myriam B.C. Aries; Guy R. Newsham. Effect of daylight saving time on lighting energy use: a literature review [PDF]. Energy Policy. ۲۰۰۸;۳۶(۶):۱۸۵۸–۱۸۶۶. doi:10.1016/j.enpol.2007.05.021.
  14. Peter G. Neumann. Computer-Related Risks. Addison–Wesley; ۱۹۹۴. ISBN 0-201-55805-X. Computer date and time problems.
  15. Tuuli A. Lahti; Sami Leppämäki; Jouko Lönnqvist; Timo Partonen. Transitions into and out of daylight saving time compromise sleep and the rest–activity cycles. BMC Physiology. ۲۰۰۸;۸:۳. doi:۱۰٫۱۱۸۶/۱۴۷۲-۶۷۹۳-۸-۳. PMID ۱۸۲۶۹۷۴۰. PMC ۲۲۵۹۳۷۳.
  16. Stephen Tong; Joseph Williams. Are you prepared for daylight saving time in 2007? IT Professional. ۲۰۰۷;۹(۱):۳۶–۴۱. doi:10.1109/MITP.2007.2.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ ۱۷٫۴ ۱۷٫۵ «ساعت به وقت صفر». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۹ اردیبهشت ۱۳۸۶. 
  18. Time to Spring Ahead: Daylight Saving Time
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ «ساعت تغییر نکرد، برق رفت». خبرگزاری آفتاب، ۱۳ تیر ۱۳۸۵. بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷. 
  20. «ساعت رسمی ایران دیگر جلو-عقب کشیده نمی‌شود». گزارش. بی‌بی‌سی فارسی، یکشنبه ۱۹ مارس ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۸ اردیبهشت ۱۳۸۶. 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ «امکان تغییر ساعت رسمی از ابتدای اردیبهشت». شریف نیوز، ۴ مارس ۲۰۰۷. بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷. 
  22. «مشروح اظهارات موافقان و مخالفان طرح تغییر ساعت رسمی ایران». گزارش. ایسنا، ۰۴-۱۰-۲۰۰۷. بازبینی‌شده در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶. 
  23. «تعیین تکلیف تغییر ساعت رسمی کشور». خبرگزاری مهر، ۶ مارس ۲۰۰۷. بازبینی‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷. 
  24. «روزنامهٔ رسمی جمهوری اسلامی ایران، سال شصت و سوم، شماره ۱۸۲۴۲،». سه‌شنبه ۲۴ مهر ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۰۷. 

منابع[ویرایش]

منابع مرتبط[ویرایش]