کامبوج

پادشاهی کامبوج

*Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea*

کامبوج
پادشاهی کامبوج ; Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea; ; کامبوج
پرچم	نشان
	شعار ملی: میهن، دین، شاه
	سرود ملی: پادشاهی همایونی;
پایتخت; (و بزرگترین شهر)	پنوم پن; شرقی′۵۵°۱۰۴ شمالی′۳۳°۱۱ / ۱۰۴٫۹۱۷غرب ۱۱٫۵۵جنوب
زبان رسمی	زبان خمر
نوع حکومت	مشروطه سلطنتی
نام حاکمان ; • پادشاه; • نخست‌وزیر	; نوردوم سیهامونی; هون سن
موارد منجر به تشکیل; امپراتوری خمر; استقلال از فرانسه	; ۸۰۲; ۹ نوامبر، ۱۹۵۳
مساحت
جمعیت
واحد پول	ریال (KHR)
منطقه زمانی	GMT (ساعت جهانی+7)
دامنه اینترنتی	.kh
پیش‌شماره تلفنی	+۸۵۵

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۵۵°۱۰۴ شمالی′۳۳°۱۱ / ۱۰۴٫۹۱۷غرب ۱۱٫۵۵جنوب / -۱۰۴٫۹۱۷;-۱۱٫۵۵

پادشاهی کامبوج کشوری است در جنوب شرقی آسیا و پایتخت آن پنوم پن است. کامبوج پس از ۱۰۰ سال استعمار فرانسویان بالاخره در سال ۱۹۵۳ به استقلال رسید. اکثر مردم این کشور بودایی هستند.

[ویرایش] سیاست

در سال ۱۹۷۰ در پی کودتای نظامی، پرنس شیانوک از قدرت خلع شد، رهبر دولت دست راستی جدید، سپهبد لون نول، ریاست جمهوری خمر رسید. پرنس شیانوک و طرفداران او با یک گروه شبهه نظامی کمونیست به نام خمر‌های سرخ که در سال ۱۹۶۰ تشکیل شده بود هم پیمان شدند و به ارتش لون نول حمله کردند و بدین ترتیب جنگ داخلی آغاز شد.

در همین برههء زمانی، همسایه شرقی کامبوج، یعنی ویتنام نیز درگیر جنگ برای استقلال از فرانسویان بود. در سال ۱۹۵۴ فرانسویان از ویتنام بیرون رانده شدند و دو کشور ویتنام شمالی کمونیست و ویتنام جنوبی متمایل به غرب (پشتیبانی شده از طرف ایالات متحده آمریکا) به وجود آمدند. سپس در فاصله کوتاهی جنگ داخلی در این کشور شدت گرفت و گروهی با نام ویت کونگ، متشکل از شبه نظامیان ویتنامی کمونیست (پشتیبانی شده توسط دولت ویتنام شمالی و چین) در جنگل‌های ویتنام جنوبی مستقر شدند و بر علیه ارتش کشور ویتنام جنوبی به مبارزه پرداختند. در سال ۱۹۶۴ ایالات متحده آمریکا در مبارزه با کمونیست‌ها با ویتنام وارد جنگ شد.

در زمان فرمانروایی پرنس شیانوک، کامبوج توانست بی‌طرفی خود را در جنگ ویتنام با امتیاز دادن اندک به هر دو طرفین حفظ نماید. ولیکن با سر کار آمدن لون نول در کامبوج وضعیت تغییر نمود. پس از مسلط شدن لون نول که توسط آمریکایی‌ها نیز پشتیبانی می‌شد، ارتش ایالات متحده با خیال راحت وارد کامبوج شده و شروع به مبارزه علیه گروه شبه‌نظامی ویت کونگ نمود، و بدین ترتیب کامبوج تبدیل به یکی از عرصه‌های مبارزه جنگ ویتنام شد. در طول چهار سال بعد از آن بمب افکن‌های ب-۵۲ ایالات متحده با استفاده از بمب‌های آتش زا و خوشه ایی حدود هفتصد و پنجاه هزار کامبوجی را در تعقیب و انهدام خطوط اذوقه رسانی نیرو‌های ویتنام شمالی به قتل رساندند.

جنبش خمر‌های سرخ در سال‌های ۱۹۷۰ بسیار محدود بود. رهبر آنان پل پوت در فرانسه تحصیلات خود را به اتمام رسانده بود و یک کمونیست طرفدار مائو (مائویست) چین بود. او همچنین مظنون به داشتن رابطه با کمونیست‌های ویتنام شمالی بود. بمباران‌های آمریکایی‌ها و همدستی لون نول با آنان باعث پیوستن نیرو‌های تازه به جنبش خمرهای سرخ گشت. در آن زمان ویتنام شمالی و چین نیز آموزش‌های نظامی به این گروه می‌دادند. این روال ادامه پیدا کرد به طوری که در سال ۱۹۷۵ نیروی‌های پل پوت به مرز هفتصد هزار نفر رسیده بودند. بنابراین ارتش لون نول به جز مبارزه با ویتنامی‌های کمونیست، درگیر کارزار با خمر‌های سرخ (شاخهء کمونسیستی در داخل کمبوج) نیز گشت.