کره جنوبی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| 대한민국 جمهوری کره |
|||||
|
|||||
| شعار ملی: 널리 인간 세계를 이롭게 하라 به تمامی انسان ها فایده برسانید |
|||||
| سرود ملی: Aegukga | |||||
![]() |
|||||
| پایتخت - مختصات جغرافیایی |
سئول |
||||
| بزرگترین شهر | سئول | ||||
| زبان رسمی | کره ای | ||||
| نوع حکومت | جمهوری لی میونگ-باک هان سونگ-سوو |
||||
| •روز پیذایش ملی •اعلان استقلال •دولت موقت •آزادی •نخستین جمهوری •رسمیت توسط سازمان ملل |
۳ اکتبر ۲۳۳۳ ق م ۱ مارس ۱۹۱۹ ۱۳ آوریل ۱۹۱۹ ۱۵ اوت ۱۹۴۵ ۱۵ اوت ۱۹۴۸ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۸ |
||||
| مساحت - کل - آبها (٪) |
۹۹٬۶۴۶ km² (۱۶۸ام) ۰٫۳ |
||||
| جمعیت - برآورد ۲۰۰۷ - تراکم جمعیت |
۴۹٬۰۲۴٬۷۳۷ (۱۰۸ام) ۴۸۰/km² (۱۹ام) |
||||
| تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) - کل - سرانه |
براورد ۲۰۰۶ ۱٫۱۹۶ بیلیون دلار (یازدهم) ۲۴٬۵۰۰ دلار (۳۴ ام) |
||||
| شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۶) | ۰٫۹۱۲ (۲۶ام) – بالا | ||||
| واحد پول | ون (KRW) |
||||
| منطقه زمانی - در تابستان (DST) |
|||||
| کد بینالمللی خودرو |
KOR
|
||||
| دامنه اینترنتی |
.kr
|
||||
| پیششماره تلفن |
+82
|
||||
جمهوری کره، معروف به کره جنوبی، کشوری است در بخش جنوبی شبهجزیره کره در شرق آسیا. پایتخت آن سئول است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] تاریخ
در پی جنگ جهانی دوم ، سربازان شوروی و آمریکا به ترتیب بخش های های شمالی و جنوبی کشور را به کنترل خود درآوردند. با وجود به رسمیت شناختن اولیه ی کره ی متحد در اعلامیه ی قاهره، خصومت فزاینده ی جنگ سرد، سرانجام به تشکیل دو دولت جداگانه با ایدوئولوژِ ی های مختص خود منجر شده و تقسیم کره به دو موجودیت سیاسی مجزا را باعث گشت:کره شمالی و کره جنوبی.
در شمال، یک پارتیزان ضد ژاپن و فعال سابق کمونیست، کیم ایل سونگ و در جنوب یک رهبر سیاسی تبعیدی، ه سینگمان هی به عنوان رئیس جمهور منصوب شدند.
در 25 ژوئن سال 1950 ، کره ی شمالی با هجوم به کره ی جنوبی، جنگ کره را آغاز نمود. سرانجام و پس از پیشرفت های زیاد از هر دو طرف، جنگ به بن بست رسید. صلح موقت سال 1953 که هیچگاه توسط کره ی جنوبی امضا نشد، شبه جزیره را در امتداد منطقه ی بی طرف در نزدیکی خط سر حدی ابتدایی به دو نیم تقسیم کرد. تا کنون هیچ معاهده ی صلحی امضا نشده و دو کشور از نظر حقوقی هنوز در جنگ هستند. در سال 1996 کره ی جنوبی یکی از اعضای OECD پیمانی برای رشد اقتصادی بیشتر گشت
کره ی جنوبی همانند بسیاری دیگر از همسایههای آسیایی خود، متحمل بحران اقتصادی سال 1997 آسیا شد. اما این کشور قادر گشت که دوباره برخیزد و پس از یک ترمیم سریع به رشد خود به سوی یکی از قدرت های عمده ی اقتصادی ادامه دهد
[ویرایش] سیاست
حکومت این کشور جمهوری است. قوه مقننه از یک مجلس ملی با ۲۳۱ عضو (برای یک دوره شش ساله) تشکیل گردیدهاست. قانون اساسی موجود در سال ۱۹۴۸ تدوین شده و در سال ۱۹۷۲ اصلاحاتی بر آن افزوده گردیدهاست.
فعالیت احزاب در کره جنوبی محدود بوده و احزاب مخالف در آن اجازه فعالیت ندارند. احزاب مهم ان عبارتاند از: حزب جمهوری دموکراتیک (DRP) حزب دموکراتیک جدید و حزب دموکراتیک عدالت.
کره جنوبی در سال ۱۹۴۵ مستقل شده و روزهای ملی آن ۱ مارس و ۵ اوت است.
علاوه بر عضویت در سازمان ملل، در سازمانهای زیر نیز عضویت دارد: آدب - آسپاک - سی سی دی - اسکاپ - فائو - گات - یااآ - ایکائو - بانک جهانی - ایفک - ایمکو - ایمف - ایتو - اونکتاد - یونسکو - یوپو - وهو - ومو.
[ویرایش] جغرافیا
کره جنوبی با ۹۸۴۸۴ کیلومتر مربع وسعت (صد و سومین کشور جهان) در نیمکره شمالی نیمکره شرقی در شرق قاره آسیا در کنار دریای زرد (در مغرب) ژاپن (در مشرق) و چین شرقی (در جنوب) و در همسایگی کشور کره شمالی در شمال واقع شدهاست . کره جنوبی کشوری نیمه کوهستانی بوده و ارتفاعات آن عمدتاً در نواحی مرکزی و شمال شرقی واقع شدهاند (از جمله کوهای تیسماک). جلگهها در آن وسعت فراوانی داشته و مهمترین رودهای آن عبارتاند از: سومجینوکوم هان پوکهان و ناکتونگ. دارای جزیرههای فراوانی بوده و جنگلها در آن وسعت زیادی دارند. آب و هوای آن گرم و مرطوب و پرباران است.
[ویرایش] تقسیمات کشوری
شهرهای مهم پایتخت این کشور شهر سئول (۸۳۶۶۷۵۶ نفر در سال ۱۹۸۰) بوده و پرجمعیتترین شهرها عبارتاند از: پوسان (۲۴۵۰۰۰۰) تائگو (۱۳۰۹۰۰۰) اینچون (۷۹۷۰۰۰) و کوانگجو (۶۰۶۵۰۰ نفر). کره ی جنوبی بخش جنوبی شبهه جزیره ی کره -که تقریبا 1100 کیلومتر طول دارد – را اشغال نموده است. این شبه جزیره ی کوهستانی از غرب در کنار دریای زرد و از شرق در مجاورت دریای ژاپن (دریای شرق) قرار دارد. در حنوب این شبهه جزیره، تنگه ی کره و دریای چین واقع شده اند. کل مساحت کشور، 032/100 کیلومتر مربع می باشد. کره ی جنوبی را می توان به 4 منطقه ی کلی تقسیم نمود: منطقه ی شرقی که دارای رشته کوههای مرتفع و ساحل مسطح است، منطقه ی غربی با ساحل سطح و وسیع که حوزه ی آبگیر رودخانهها است و دارای تپههای دوار می باشد، منطقه ی جنوب غربی با کوهها و درهها و منطقه ی شمال شرقی که حوزه ی وسیع رودخانه ی Nok dong است. نوع زمین در کره جنوبی بیشتر کوهستانی است که بیشتر آن قابل کشت نمی باشد. زمین های پست عمدتا در غرب و جنوب شرقی این کشور واقع شده اند و تقریبا30% کل مساحت کشور را تشکیل می دهند. تقریبا سه هزار جزیره که بیشتر انها کوچک و غیر مسکون می باشند در سواحل غربی و جنوبی این کشور واقع شده اند. استان Jeju تقریبا در 100 کیلومتری جنوب ساحل کره قرار دارد که بزرگترین جزیره ی این کشور می باشد و که مساحت آن 845/1کیلومتر مربع است. Jeju همچنین مکان قرار گیری مرتفع ترین نقطه کره ی جنوبی Hallasa می باشد که دارای ارتفاع 950/1 متر از سطح دریا است.
جزایر Liancourt Rocks و vlleungdo شرقی ترین و Socotra Rock جنوبی ترین جزایر کره ی جنوبی می باشند. کره ی جنوبی دارای 20 پارک ملی و چندین مکان طبیعی ملی مانند Boseon و همچنین پارک اکولوژیکی خلیج Sun cjeon دراستان Jeohha جنوبی می باشد بنادر بنادر مهم کره جنوبی عبارتاند از: پوسان در ساحل دریای ژاپن و اینچون در ساحل دریای زرد. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری کره جنوبی از ۹ استان و دو شهر ویژه تشکیل گردیده که زیر نظر فرماندار انتصابی دولت مرکزی اداره شده و مشخصات آن به شرح زیر میباشد:
| نام | مساحت (کیلومتر مربع) | مرکز |
| پوسان (شهر) | ۳۷۳ | |
| چجو | ۱۸۲۹ | چجو |
| چولای جنوبی | ۱۲۰۶۰ | کوانگجو |
| چولای شمالی | ۸۰۵۰ | چونجو |
| چونگچونگ جنوبی | ۷۸۰۰ | تائجون |
| چونگچونگ شمالی | ۷۴۳۶ | چونگجو |
| سئول (شهر) | ۶۱۴ | |
| کانگوون | ۱۶۷۱۴ | چونچون |
| کیانگسا نگ جنوبی | ۱۱۹۴۸ | پوسان |
| کیانگسا نگ شمالی | ۱۹۸۰۰ | تائگو |
| کیونگی | ۱۰۹۶۰ | سئول |
[ویرایش] اقتصاد
کره ی جنوبی دومین رشد سریع اقتصادی دنیا در 4 دهه ی اخیر را دارا می باشد. این پیشرفت قابل توجه که کره ی جنوبی را در کمتر از نیم قرن بدل به کشوری پیشرفته وثروتمند نمود ، اغلب معجزه ی رودخانه ی هان نامیده می شود و در مجامع بین المللی صفت "ببر آسیا" را برای این کشور به ارمغان آورده است. امروزه اقتصاد موفق کره ی جنوبی الگویی برای بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. کره ی جنوبی اکنون دارای اقتصاد توسعه یافته ی چندین هزار میلیارد د لاری است و یکی از اعضای OECD می باشد و توسط بانک جهانی جزءاقتصادهای با در آمد بالا و از دیدگاه IMF و CIA به عنوان یکی اقتصادهای پیشرفته طبقه بندی شده است و در همین راستا سئول، پایتخت این کشور یکی از ده شهر برجسته ی اقتصاد ی و مالی جهان است. کره ی جنوبی علی رغم کمبود منابع طبیعی و دارابودن کمترین مساحت در میان کشورهای گروه G 20 به عنوان یکی از اقتصادهای نیرومند دنیا تلقی می شود. اقتصاد کره ی جنوبی، چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا و سیزدهمین در دنیاست. همانند آلمان غربی و ژاپن ، صنعتی سازی سریع از دهه ی 1960 کره ی جنوبی را به یکی از بزرگترین کشورهای صادر کننده در جهان تبدیل نمود. این کشور هفتمین شریک بزرگ تجاری آمریکاست. کره ی جنوبی دومین میزان ذخایر را درمیان کشورهای توسعه یافته داراست و همچنین ششمین ذخایر ارزهای خارجی را در جهان داراست. با وجود دارا بودن وضعیت توسعه یافته ، کره ی جنوبی حرکت خودرا به سوی رشد اقتصادی سریع همراه با بالاترین میزان تولید ناخالص ملی، صادرات و تولیدات صنعتی در جهان توسعه یافته را ادامه می دهد. در اکتبر سال 2008 ،IMF پیش بینی کرد که اقتصاد کره جنوبی در سال 2009 از کانادا و در سال 2011 از اسپانیا پیشی خواهد گرفت و سرانه ی تولید ناخالص این کشور در سال 2009 از نیوزلند، در سال 2012 از ایتالیا و در سال 2013 از اسپانیا بیشتر خواهد شد
[ویرایش] مردم و فرهنگ
اکثریت نژادی این کشور را کرهایها تشکیل میدهند. مردم آن اکثرا پیرو آئینهای بودائی (۴۷٫۲٪) کنفوسیوسی (۱۳٫۱٪) چوندوگیو (۳٪) و مسیحی (۱۴٪ پروتستان و ۴٪ کاتولیک) هستند. زبان رسمی ورایج زبان کرهای است.[نیازمند منبع]
| این نوشتار دربارهٔ درباره یک مکان جغرافیایی خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
بیشتر جمعیت کره ی جنوبی در نواحی شهری زندگی می نمایند که به دلیل مهاجرت سریع از حومههای شهری در دوره ی توسعه ی اقتصادی سریع کشور در دهههای 1970، 1980، 1990است. شهر سئول پایتخت کره ی جنوبی، بزرگترین شهر و مرکز اصلی صنعتی این کشور نیز می باشد. سایر شهرهای بزرگ شامل بوسان(65/3 میلیون نفر)، Incheon (63/2 میلون نفر)، Daegu (53/2 میلیون نفر)، Daejeon(46/1 میلیون نفر)، Gwangju(41/1 میلیون نفر و Ulsan(10/1میلیون نفر )هستند.
علاوه برعامل ذکر شده، جمعیت بر اثر مهاجرت های بین المللی نیز شکل گرفته است. در پی تقسیم شبه جزیره ی کره ،که در نتیجه ی جنگ جهانی دوم صورت گرفت، تقریبا 4 میلیون نفر از کره ی شمالی به مرزهای کره ی جنوبی وارد شدند. این روند مهاجرت به داخل در طول چهل سال بعد به سبب مهاجرت - به ویژه به آمریکا و کانادا - معکوس گشت. اگر چه با آغاز رشد اقتصاد و دموکراسی در اوایل و میانه ی دهه ی 90 نرخ مهاجرت نسبت به دهههای پیش کاهش یافت. جمعیت کره ی جنوبی در سال 1960، 25 میلیون نفر بوده و اکنون این کشور دارای جمعیت 0000/540/49 نفری است.
جمعیت منطقه
شهر
رتبه 11153200 Seoul ویژه ی شهر Seoul 1 4085300 Busan کلانشهر Busan 2 3053800 Incheon کلانشهر Incheon 3 2743800 Daegu کلانشهر Daegu 4 1442856 Daejeon کلانشهر Daejeon 5 1415953 Gwangju کلانشهر Gwangju 6 1156900 Ulsan کلانشهر Ulsan 7 1986904 Gyeonggi استان Suwon 8 1073069 Gyeonggi استان Goyang 9 1023009 Gyeonggi استان Seongnam 10 جدول شماره ی 1 : شهرهای پر جمعیت کره ی جنوبی (سرشماری 2007) کره ی جنوبی دارای جامعهای همگن است که اکثریت مردم آن از نژاد کرهای هستند با این وجود جمعیت غیرکرهای ها در این کشور در حال افزایش - اگر چه اندک - است. مطابق آمار رسمی، در تابستان سال 2007 تنها کمی بیش تر از 1 میلیون خارجی در این کشور زندگی می کردند که این عدد شامل اتباع خارجی ، دانشجویان، جهانگردان و مهاجرین غیر قانونی بوده است. از میان آنها 749/104 نفر با کرهای ها ازدواج نموده اند. 051/404 نفر در کره کار می کنند و 273/225 نفر ازآنان زا نیز مهاجرین غیر قانونی تشکیل می دهند. میزان تولد در کره ی جنوبی پایین بوده و در حال حاضر بین 9 تا10 تولد در هر 1000 نفر در سال است. این نرخ تولد دومین میزان پایین در جهان بوده و انتظار می رود جمعیت کره ی جنوبی از سال 2019 کاهش یابد. زنان کره علاقه کمی برای زندگی در نواحی روستایی دارند. به همین سبب مردان کشاورز به ازدواج با اتباع خارجی و بیشتر اهالی شرق آسیا روی آورده اند. در سال 2007، 41% ازدواج در میان کشاورزان با اتباع خارجی بوده است. در این کشور 000/31 سرباز آمریکایی نیز زندگی می کنند.
