ایرلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: ‏۳″ ۱۶′ ۶°غربی ‏۳۹″ ۲۰′ ۵۳°شمالی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۵۳٫۳۴۴۱۷جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۵۳٫۳۴۴۱۷

جمهوری ایرلند
Poblacht na hÉireann
Republic of Ireland
ایرلند
سرود ملی«آواز سرباز»
پایتخت شهر دوبلین
غربی′۴°۱۸ شمالی′۲۰°۵۳ / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۵۳٫۳۳۳جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۵۳٫۳۳۳
بزرگترین شهر دوبلین
زبان رسمی ایرلندی
نوع حکومت جمهوری
نام حاکمان 
رئیس جمهور
 • نخست وزیر

مری مک آلیس
ادنا کنی 
موارد منجر به تشکیل
بریتانیای کبیر
مساحت
 -  مساحت ۷۰٬۲۷۳کیلومتر مربع (۱۲۰ام)
 -  آب‌ها (٪) ۲٫۰۰
جمعیت
 -  سرشماری ۴٬۲۳۹٬۱۰۰ 
(۲۰۶ام)
 -  تراکم جمعیت ۶۰‎/km۲‏ (؟)
واحد پول یورو (€)۱ (Euro)
منطقه زمانی CET (ساعت جهانی+۰)
 -  تابستانی (DST) DST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی .ie
پیش‌شماره تلفنی +۳۵۳

ایرلند(به ایرلندی Éire) ,(به انگلیسی: Ireland) نام کشوری به پایتختی دوبلین است که در جزیرهٔ ایرلند، در شمال‌غرب قارهٔ اروپا واقع شده‌است. نام رسمی این کشور جمهوری ایرلند است و گاهی با نام ایرلند جنوبی خوانده می‌شود تا با ایرلند شمالی اشتباه نشود.

این کشور پنج ششم جزیره ایرلند را اشغال کرده‌است و با ایرلند شمالی که بخشی از پادشاهی متحده است، در شمال مرز مشترک دارد. همچنین در غرب ایرلند اقیانوس اطلس، در شرق دریای ایرلند و در جنوب و جنوب‌غربی دریای کلتیک و کانال سن جورج قرار دارد.

جمهوری ایرلند در حال حاضر یکی از اعضای اتحادیه اروپا می‌باشد. این کشور در ۱ ژانویه ۱۹۷۳ به این اتحادیه ملحق شد.

محتویات

[ویرایش] سیاست

جمهوری ایرلند دارای یک نظام پارلمانی است. رئیس جمهور که رئیس دولت است برای یک دوره ۷ ساله انتخاب می‌شود و می‌تواند برای دو دوره پشت سر هم نیز انتخاب گردد.

[ویرایش] تقسیمات کشوری

ایرلند از ۴ استان اولستر، کناخت، لینستر و مانستر و ۳۴ شهرستان تشکیل شده‌است.

استان‌های ایرلند:      لینستر     مانستر     کناخت     اولستر

[ویرایش] جغرافیا

[ویرایش] مردم

پژوهش‌های ژنتیکی نشان داده‌است که مهاجران اولیه ایرلند پس از پایان عصر یخ بندان از شبه جزیره ایبری به ایرلند آمده‌اند.[۱]

جمعیت ایرلند در طول سال‌های اخیر به مقدار زیادی افزایش یافته‌است. بخش زیادی از این افزایش جمعیت را می‌توان به افزایش مهاجرها و بازگشت برخی مهاجران ایرلنید از خارج که به علت بیکاری سالیان گذشته مهاجرت کرده بودند همراه با فرزندانشان که در خارج متولد شده‌اند دانست. همچنین میزان زاد و ولد در ایرلند دوبرابر مرگ و میر است و این در میان کشورهای اروپای غربی غیرمعمولی است.[۲] ده درصد جمعیت ایرلند در حال حاضر از مهاجران خارجی تشکیل شده‌است.

[ویرایش] فرهنگ

ایرلند سهم بزرگی در شاخه‌های مختلف ادبیات جهان، بخصوص ادبیات انگلیسی داشته‌است. شعر به زبان ایرلندی، قدیمی ترین نمونهٔ شعر بومی در اروپاست. جاناتان سوییفت که اغلب، کماکان از وی به عنوان نخستین هجونویس در زبان انگلیسی یاد می‌شود، در عصر خود برای نوشتن آثاری چون سفرهای گالیور و یک پیشنهاد ساده، بسیار معروف بود. همچنین اسکار وایلد که از دیگر نویسندگان ایرلندی است، بیش از هر چیز به خاطر بذله گویی‌های نقل شده اش شناخته می‌شود. در قرن بیستم، ایرلند چهار برندهٔ نوبل ادبیات داشته‌است: جرج برنارد شاو، ویلیام باتلر ییتس، ساموئل بکت و سیموس هینی. همچنین جیمز جویس اگرچه برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات نبود، اما بطور گسترده‌ای به عنوان یکی از شاخص ترین چهره‌های ادبیات قرن بیستم شناخته می‌شود.اولیس، رمان معروف جویس یکی از مهمترین آثار در ادبیات مدرن است. ادبیات مدرن ایرلندی، غالبا در ارتباط با فرهنگ روستایی است، این امر در آثار نویسندگانی چون جان مک گاهرن و شاعرانی چون سیموس هینی مشهود است.[۳]

[ویرایش] منبع

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با ایرلند موجود است.



ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌ریزی
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر