بلندی‌های جولان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بلندی‌های جولان
هضبة الجولان
רמת הגולן
Ein Fiq, Golan Heights - 20040223-03.jpg
Golan Heights Map.PNG
مختصات: ۳۲°۵۸′۵۴″ شمالی ۳۵°۴۴′۵۸″ شرقی / ۳۲.۹۸۱۶۷° شمالی ۳۵.۷۴۹۴۴° شرقی / 32.98167; 35.74944مختصات: ۳۲°۵۸′۵۴″ شمالی ۳۵°۴۴′۵۸″ شرقی / ۳۲.۹۸۱۶۷° شمالی ۳۵.۷۴۹۴۴° شرقی / 32.98167; 35.74944
کشور  سوریه
اشغال توسط  اسرائیل
مساحت
 • کل
۱٬۸۰۰ km۲ (۶۹۰ sq mi)
 • زمین ۱٬۲۰۰ km۲ (۴۶۰ sq mi)
بالاترین بلندی ۲۸۱۴ m (۹٬۲۳۲ ft)
کمترین بلندی ۰ m (۰ ft)
جمعیت (۲۰۰۵)
 • جمعیت ۱۱۷۹۰۰
 • تراکم
۶۶/km۲ (۱۷۰/sq mi)

بلندی‌های جولان یا بلندی‌های گولان[۱] (به عربی: مرتفعات الجولان یا هضبة الجولان و به عبری: רמת הגולן (تلفظ: رامات هاگولان)) فلات و منطقه‌ای کوهستانی در جنوبی‌ترین بخش کوهستان شرقی لبنان است. این ناحیه بخشی از خاک سوریه است که در اشغال اسرائیل است.

تاریخچه[ویرایش]

منطقه تاریخی جولان در جنوب غربی سوریه در استان قنیطره واقع شده‌است. این بلندی‌ها در سال ۱۹۶۷ در جریان جنگ شش روزه توسط اسرائیل اشغال شد. اسرائیل در سال ۱۹۸۲ این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد. این اقدام هیچگاه مورد تایید سازمان ملل متحد قرار نگرفت.[۲]

هم‌اینک اسرائیل با نصب دستگاه‌های هشداردهنده بر بلندی‌های جولان، تمامی تحرکات نظامی سوریه را مراقبت می‌کند.[۳]

حضور نیروهای سازمان ملل متحد[ویرایش]

از اوایل ماه مارس ۱۹۷۴ بعد از وضعیت ناپایدار که بین دو کشور سوریه و اسرائیل پیش آمد.در تاریخ ۳۱ ماه مه سال ۱۹۷۴ قطعنامه شماره ۳۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر آتش بس به تصویب رسید و از آن تاریخ به بعد نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد (UNDOF)در آن منطقه ، جهت حفظ آتش بس در آن منطقه باقی‌ماندند.[۴]

حضور ارتش شاهنشاهی ایران در جولان[ویرایش]

در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۵۴ اولین گروه از افراد ارتش شاهنشاهی ایران به درخواست سازمان ملل متحد به این منطقه اعزام شدند. این گروه ۸ نفره جهت شناسایی منطقه برای فراهم کردن شرایط برای میزبانی از چند گردان از نیروهای ارتش شاهنشاهی ایران به این منطقه اعزام شده بودند. نیروهای ایرانی می‌بایست جایگزین نیروهای ارتش پرو می‌شدند که ماموریتشان در حال پایان یافتن بود. مدتی بعد دو گردان به این منطقه اعزام شدند و تحت فرماندهی نیروهای سازمان ملل متحد قرار گرفتند. در فروردین ۱۳۵۶ سومین گردان که بالغ بر۳۹۰ نفر بود به منطقه اعزام شد. ماموریت این گروه نگهبانی از منطقه تحت اختیار به مدت ۳ سال بود. در خرداد ۱۳۵۷ نیز چهارمین گردان از ارتش ایران به منطقه اعزام شد. با بالا گرفتن درگیری‌ها و اعتراضات در ایران، چهارمین گردان در ۲۸ دی مجبور به بازگشت شد. به دستور فرماندهان قرار بازگشت مابقی نیروها به کشور در زمستان همان سال شد ولی با ناهماهنگی‌ها و عدم وجود ستاد فرماندهی منظم به وجود آمده در کشور، تنها تعداد ۱۲۰ نفر از نظامیان در ۱۲ بهمن توانستند به ایران بازگردند و مابقی مجبور شدند ماموریتهای خود را به نیروهای ارتش نیجریه واگذار نمایند و به صورت پراکنده در شهرهای لبنان مستقر شوند تا تعیین تکلیف نهایی. چند روز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سازمان ملل متحد تصمیم به تصرف و ضبط ادوات جنگی و سلاح‌های نظامیان ایرانی گرفت. دولت موقت در اسفند همان سال تصمیم به بازگرداندن مابقی نیروهای موجود در منطقه نمود و با کشتی و هواپیما، نفرات و تجهیزات آنها را به کشور بازگرداند.[۵]

نگاره[ویرایش]

تصویری سراسرنما از دامنه بلندی‌های جولان.
این بلندی‌ها در سال ۱۹۶۷ و پس از پیروزی اسرائیل در جنگ شش روزه به تصرف اسرائیل درآمد.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]