لسوتو

پادشاهی لسوتو Kingdom of Lesotho لسوتو
پرچم نشان
شعار ملی: «آشتی، باران، بهروزی»
سرود ملی: لسوتو سرزمین پدران ما
پایتخت (و بزرگترین شهر)		ماسرو شرقی′۲۸°۲۷ جنوبی′۱۸°۲۹
زبان رسمی		سوتوی جنوبی زبان انگلیسی
نوع حکومت		مشروطه سلطنتی
نام حاکمان  • پادشاه • نخست‌وزیر		لتسی سوم پاکالیتا موسیسیلی
موارد منجر به تشکیل از انگلیس		۴ اکتبر ۱۹۶۶
مساحت
-	مساحت	۳۰٬۳۵۵کیلومتر مربع (۱۴۰ام)
-	‌آب‌ها (٪)	جزئی
جمعیت
-	سرشماری	۱٬۷۹۵٬۰۰۰  (۱۴۶ام)
-	تراکم جمعیت	۵۹‎/km۲‏ (۱۳۸ام)
واحد پول		لوتی (LSL)
منطقه زمانی		GMT (ساعت جهانی+۲)
-	تابستانی (DST)	DST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی		.ls
پیش‌شماره تلفنی		+۲۶۶

پادشاهی لسوتو (به انگلیسی: Kingdom of Lesotho) کشوری است واقع در جنوب آفریقا، لسوتو کشوری محصور در خشکی است که هیچ مرز آبی ندارد.

همچنین لسوتو کشوری محیطی است و جز با آفریقای جنوبی با هیچ کشوری مرز مشترک ندارد. پایتخت آن ماسرو است.

تاریخ

لسوتو که پیش از این باسوتولند نامیده می‌شد بر اساس معاهده سال ۱۸۴۳ بریتانیا و رئیس بومیان محلی یا موشوئشوئه تحت الحمایهٔ بریتانیا شد.

لسوتو در سال ۱۸۷۱ به صورت مستعمرهٔ دماغهٔ آفریقای بریتانیا شناخته شد.

در سال ۱۸۸۴ مستقیما تحت کنترل پادشاهی بریتانیا درآمد و در ۴ اکتبر ۱۹۶۶ میلادی باسوتولند با نام «لسوتو» رسما از بریتانیا اعلام استقلال کرد و موشوئشوئه دوم به عنوان پادشاه لسوتو معرفی شد.

سیاست

در انتخابات سال ۱۹۷۰ در لسوتو، انتسو موخله، رئیس حزب کنگرهٔ لسوتو پیروزی خود را اعلام کرد، اما نخست وزیر لبوآ جاناتان نتایج انتخابات را باطل اعلام، قانون اساسی را به حالت تعلیق و موخله را بازداشت کرد، پادشاه موشوئشوئهٔ دوم نیز به دلیل حمایت از موخله تبعید شد، ولی چندی بعد با مصالحه با جاناتان به وطن بازگشت، قانون اساسی جدید که پادشاه را از مداخله در امر سیاست باز می‌داشت و دست نخست وزیر را هرچه بیشتر می‌گشود تصویب شد.

پرچم لسوتو از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۶ میلادی

موشوئشوئهٔ دوم

در فوریه ۱۹۹۰ پادشاه با خلع وی از قدرت و جایگزینی اش مخالفت کرد، سپس نخست وزیر همان اختیار ناچیز پادشاه را نیز معلق اعلام و دستور هجوم به کاخ پادشاهی در ماسرو را صادر کرد، پس از آن پادشاه نگون بخت دستگیر و بار دیگر روانهٔ تبعید شد، پس از خلع پادشاه، پسرش، لتسی سوم پادشاه لسوتو شد.

در آوریل ۱۹۹۰ جوستین متسینو لخانیا رئیس شورای نظامی لسوتو شد. در همین هنگام لخانیا، پادشاه را مجبور به استعفا و سرهنگ رامائنا در مه ۱۹۹۰ به طور موقت صاحب اختیارات پادشاهی شد.

در ژانویه ۱۹۹۵، موشوئشوئهٔ دوم که در تبعید بود بار دیگر پادشاه شد و پسرش (لستی سوم) نیز شاهزاده باقی ماند. در سال ۱۹۹۶، موشوئشوئه دوم بر اثر سانحهٔ رانندگی مشکوک که گمان می‌رفت توطئه‌ای از جانب پسر بوده باشد، کشته شد. از آن پس به بعد پسرش لتسی سوم بار دیگر پادشاه شد.

در پاییز ۱۹۹۸ تعدادی از مردم با برپایی تظاهرات در برابر کاخ سلطنتی خواستار انتخاب پاکالیتا موسیسیلی به عنوان نخست وزیر شدند. در سال ۲۰۰۲ موسیسیلی به عنوان نخست وزیر انتخاب شد، او ضمن اعمال پاره‌ای اصلاحات، آزادی‌هایی نیز به احزاب مخالف در پارلمان داد.

تقسیمات کشوری

کشور لسوتو دارای ۱۰ استان می‌باشد:

۱ – باریا (Berea)

۲ – بوتا بوته (Butha-Buthe)

۳ – لریبه (Leribe)

۴ – مافتنگ (Mafeteng)

۵ – ماسرو (Maseru)

۶ – موهالس هوک (Mohale's Hoek)

۷ – موخوتلونگ (Mokhotlong)

۸ – کاچاز نک (Qacha's Nek)

۹ – کوتینگ (Quthing)

۱۰ – تابا تسگا (Thaba-Tseka)

جغرافیا

پایتخت لسوتو، شهر ماسرو با ۲۲۷٬۸۸۰ نفر جمعیت می‌باشد. مساحت لسوتو ۳۰٬۳۵۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۷۹۵٬۰۰۰ نفر است. از مهمترین شهرهای لسوتو می‌توان به تیاتیاننگ ۷۵٬۱۱۵ نفر، ماپوتسوئه ۳۶٬۲۰۰ نفر، هلوتسه ۲۳۰۰۰ نفر و مافتنگ ۳۶٬۰۰۰ هزار نفر اشاره کرد.

اقتصاد

واحد پول لسوتو نیز، لوتی با واحد جزء(لیسنته) نام دارد.

از مهمترین صادارت لسوتو می‌توان به پوشاک، کفش و محصولات زراعی اشاره کرد.

بسیاری از مردم لسوتو برای کار به آفریقای جنوبی می‌روند.

لسوتو از اعضای کشورهای مشترک المنافع و اتحادیهٔ آفریقاست.

مردم

یک کلاس درس در لسوتو

نژاد ۹۹٫۷ ٪ لسوتویی‌ها، سوتو و کمتر از سه دهم درصد نیز اروپایی و آسیایی هستند. دین ۸۰ ٪ مردم لسوتو، مسیحی و ۹۹۷ ٪ نیز پیرو عقاید بومی و سنتی هستند. زبان‌هایی سسوتو و انگلیسی هر دو زبان رسمی لسوتو هستند.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ لسوتو موجود است.

ویکی‌پدیای انگلیسی.

• کشور لسوتو