سولون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سولون

سولون آتنی(به یونانی: Σόλων)(زادهٔ ۶۳۸-مرگ ۵۵۸ پیش از میلاد) دولت‌مرد، قانون‌گذار و غزل‌سرای آتنی بود. او را پدر شهر آتن خوانده‌اند. او کوشید تا در برابر سیاست‌ها و اخلاقیات آتن قدیم قانون‌گذاری کند. اگرچه بسیاری از اصلاحاتش اندکی پس از او از میان رفت ولی نقش او در پایه‌ریزی مردمسالاری آتنی بدو اعتبار بخشیده‌است.

منابع تاریخی که آگاهی‌هایی دربارهٔ سولون می‌دهد بیشتر از هرودوت و پلوتارک است که صدها سال پس از او می‌زیسته‌اند.

یونانیان او را در شمار حکمای سبعه آورده‌اند.

مبارزه با رباخواری[ویرایش]

نوشتار اصلی: رباخواری

ویل دورانت در شرح انقلاب سولون می‌نویسد:

او با قانون معروف خود، یعنی «قانون برداشتن بارها و تعهّدات» توانست همان‌گونه که ارسطو می‌گوید همه وام‌های فردی و دولتی را لغو کند. بدین‌گونه اراضی اتیکه را از بند گرو آزاد کرد. افزون بر این، تمام کسانی را که دچار بردگی شده‌بودند، آزادی بخشید. وی افرادی را که در خارج از کشور به عنوان برده به فروش رفته بودند، بازگرداند واز آن پس، این کار را ممنوع کرد.

بنابراین، سولون همه بردگان را آزاد کرد و سودی که برای یک بدهی پرداخت می‌شد، از ۱۲ درصد بیش‌تر نمی‌شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «تاریخچه ربا و رباخواری در جهان». بازبینی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۱۲. 

Wikipedia contributors، «Solon،» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Solon&oldid=219218299 (accessed June 19, 2008).