اولانباتور
مختصات: ۱۲″ ۵۵′ ۱۰۶°شرقی ۱۲″ ۵۵′ ۴۷°شمالی / ۱۰۶٫۹۲غرب ۴۷٫۹۲جنوب
| اولانباتور (الفبای سیریلیک:Улаанбаатар) |
|||
|---|---|---|---|
| — کلان شهر — | |||
| چشماندازی از اولانباتور | |||
|
|||
| موقعیت اولانباتور در مغولستان | |||
|
|
|||
| مختصات: شرقی′۵۵°۱۰۶ شمالی′۵۵°۴۷ / ۱۰۶٫۹۱۷غرب ۴۷٫۹۱۷جنوب | |||
| کشور | |||
| شهرداری | اولان باتور | ||
| تاسیس بانام Örgöö موقعیت کنونی اولانباتور |
۱۶۳۹ ۱۷۷۸ ۱۹۲۴ |
||
| دولت | |||
| - شهردار | Tüdeviin Bilegt (Түдэвийн Билэгт) | ||
| مساحت | |||
| - جمعاً | ۴٬۷۰۴٫۴ کیلومترمربع | ||
| ارتفاع | ۴٬۴۲۹ متر (۱۴٬۵۳۱ فوت) | ||
| جمعیت (۲۰۱۱) | |||
| - کل | ۱٬۱۷۲٬۴۰۰ | ||
| - تراکم | ۲۴۹٫۲/کیلومترمربع | ||
| منطقه زمانی | H (یوتیسی ۸+) | ||
| کد پلاک | ۲۱۰ xxx | ||
| پیششماره تلفن | ۱۱(۰) ۹۷۶ | ||
| کد ایزو ۳۱۶۶ | MN-1 | ||
| کد پلاک | УБ_ (_ variable) | ||
| وبگاه | ulaanbaatar.mn | ||
اولانباتور (اولانباتار) (به مغولی: Улаанбаатар و ᠤᠯᠠᠭᠠᠨᠪᠠᠭᠠᠲᠤᠷ) پایتخت و بزرگترین شهر مغولستان است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی، بیش از یکمیلیون نفر بودهاست.
اولانباتور در سال ۱۶۳۹ میلادی به عنوان صومعهای برای چادرنشینان بودایی بنیاد شد و از سال ۱۷۷۸ در محل کنونیاش یعنی پیوندگاه دو رود تول و سلبه به صورت سکونتگاهی دائمی درآمد. پیش از این تاریخ، این سکونتگاه ۲۸ مرتبه تغییر مکان داد و هر بار نقطهای جدید را طی مراسمی دینی برای آن برمیگزیدند. در سده بیستم کارخانههای زیادی در این شهر تاسیس شدند.
اولانباتور مرکز فرهنگی، صنعتی و اقتصادی مغولستان میباشد. این شهر همچنین مرکز شبکهٔ راههای مغولستان است و در مسیر راهآهن سراسری سیبری و شبکه راهآهن چین قرار گرفته است.[۱] امروزه آلودگی هوا در این شهر بالا است و علت آن سوزاندن هیزم و زغالسنگ در منازل طی زمستانهای سرد اولانباتور است. این آلودگی در زمستانها گاه چنان زیاد است که مانع دید کافی هواپیماها برای فرود در فرودگاه این شهر میشود.[۲]
معنی نام این شهر در زبان مغولی «قهرمان سرخ» است. واژه باتور مغولی بهمعنی قهرمان بهصورت بهادر به فارسی راه یافتهاست.
محتویات |
[ویرایش] جغرافیا
اولانباتور در شمال مغولستان و در درهٔ رودخانه تول (از شاخههای سلنگا) و در درهای بر دامنهٔ کوه بوگدا اول قرار گرفتهاست و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۱۰ متر میباشد.
شهر اولانباتور به ۹ منطقه شهری تقسیم شدهاست که عبارتند از: باگانور، باگاخانگای، بایانگول، بایانزورخ، چینگلتی، خان اول، نالایخ، سونگینو خیرخان، و سوخباتار. هر منطقه شهری به چندین محله تقسیم شده که مجموع تعداد آنها ۱۲۱ محله است.[۳]
[ویرایش] تاریخچه
پس از سال ۱۷۷۸ میلادی، این شهر بهسمت درهٔ رودخانهٔ تول گسترش پیدا کردهاست. در سدهٔ بیستم، اولانباتور بهبزرگترین مرکز ساختوساز در سطح مغولستان تبدیل شد.[۱]
[ویرایش] سراسرنما
| این یک نوشتار خُرد مغولستان است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
[ویرایش] منابع و پانویسها
*Wikipedia contributors, "Ulan Bator," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ulan_Bator&oldid=489282007 (accessed May 6, 2012).
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Bator Official Web Portal
- ↑ The World Bank (December 2009). Mongolia: Air Pollution in Ulaanbaatar – Initial Assessment of Current Situation and Effects of Abatement Measures.. Sustainable Development Series: Discussion Paper. Washington, D.C.: The World Bank.. http://siteresources.worldbank.org/INTMONGOLIA/Resources/Air_pollution_final_report.pdf. Retrieved 12 May 2011.
- ↑ Montsame News Agency. Mongolia. 2006, ISBN 99929-0-627-8, p. 35
[ویرایش] پیوند بهبیرون
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اولانباتور موجود است. |
|
|||||||