جمهوری چین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

中華民國 Zhōnghuá Mínguó جمهوری چین تایوان
پرچم نشان ملی تایوان
شعار ملی:
سرود ملی: National Anthem of the Republic of China
پایتخت  - مختصات جغرافیایی	تایپه ‎ 25°02′ N 121°38′ E
بزرگ‌ترین شهر	تایپه
زبان رسمی	ماندارين استاندارد
نوع حکومت • رئیس جمهور • نخست‌وزیر	سیستم نیمه ریاست جمهوری مااینگ جیو لیو جائو شوان
شروع انفلاب تاسیس جمهوری	۱۰ اکتبر ۱۹۱۱ ۱ ژانویه ۱۹۱۲
مساحت  - کل    - آبها (%)	‪۳۶٬۱۹۰ km² ‫(۱۳۶ام) ۱۰.۳۴
جمعیت  - برآورد ۲۰۰۸  - تراکم جمعیت	‪۲۳٬۰۳۷٬۰۳۱ ‫(۴۷ام) ‪۶۳۶.۵۷/km² ‫(۱۴ام)
واحد پول	دلار جدید تایوان (‏TWD)
منطقه زمانی  - در تابستان (DST)	GMT (UTC+8)
دامنه اینترنتی	.tw
پیش‌شماره تلفن	+۸۸۶

جمهوری چین (به چینی: 中華民國) که بیشتر به‌نام تایوان شناخته می‌شود، کشوری جزیره‌ای است در جنوب شرقی چین. پایتخت آن تایپه است. در گذشته به آن فرمز می‌گفتند (به ‌نام بزرگترین جزیره این کشور.)

فهرست مندرجات ۱ تاریخ ۲ سیاست ۳ جغرافیا ۴ تقسیمات کشوری ۵ اقتصاد ۶ مردم ۷ فرهنگ

[ویرایش] تاریخ

تایوان جزیره‌ای از خاک چین بود . پس از پایان جنگ دوم جهانی که نبرد میان ملی گراها به رهبری ژنرال چیان کایچک و کمونیستها به رهبری مائو به اوج خود رسید،ملی گراها شکست خوردند و به جزیره تایوان گریختند و در آنجا تشکیل دولت چین ملی را دادند.

بیش از چهار پنجم مردم تایوان از تبار "هان " ( Han ) که بین قرن هفتم تا نهم میلادی به این جزیره مهاجرت کردند ، می‌باشند . پس از آن از قرن دوازدهم میلادی مالایایی ها ( Malayan ) و اقوام فوکیئن ( Fukien ) و کوانگ تونگ ( Kwangtung ) در این جزیره ساکن شدند . پرتغالی ها در سال 1590 این جزیره را کشف کردند و نام آنرا " فورموزا " ( Formosa ) به معنی " زیبا " گذاشتند . در سال 1624 هلندی ها در جنوب و اسپانیایی ها در شمال جزیره قلعه هایی بنا کردند ، هلندی ها در سال 1641 ، اسپانیایی ها را از این جزیره بیرون رانده و و تا سال 1661 کنترل تایوان را در دست داشتند . در سال 1661 ژنرال کوکسینگا ( General Koxinga ) به صورت یک پادشاهی مستقل حکومت تایوان را در دست گرفت . در سال 1683 امپراطوری منچوری چین با اشغال تایوان بر این جزیره تسلط یافت . با شروع جنگ بین چین و ژاپن ( Sino-Japanese War ) در سال 1895 چینی ها شکست خوردند و تایوان به دست ژاپنی ها افتاد . ژاپنی ها در مدت حاکمیت خود بر تایوان نقش زیادی در توسعه و گسترش این جزیره داشتند . با شروع جنگ جهانی دوم و به علت اینکه تایوان تحت تسلط ژاپن بود ، بمب افکن های آمریکایی در طول جنگ به کرات تایوان را هدف بمباران های سنگین قرار دادند . پس از پایان جنگ جهانی دوم ، تایوان به چین باز پس داده شد . در سال 1949 نیروهای ناسیونالیست تایوان پس از شکست ارتش دولتی چین با درایت سپهسالار " چیانگ کای شک " ( Chiang Kai-Shek ) خود اداره ی تایوان را به دست گرفتند . او 600 هزار تن از نیروهای ناسیونالیست را در جزیره مستقر ساخت ، پکن این اقدام رهبر ناسیونالیست تایوان را به دیده ی ظن و خشم نگریست و اعلام کرد تایوان جزء لاینفکی از خاک چین است . اولین بار در اکتبر 1971 قطعنامه ی استقلال تایوان به سازمان ملل متحد رفت و با وتوی چین همراه شد ، هرچند این واقعه چندین و چند بار دیگر نیز تکرار شد . در 5 آوریل 1975 ، چیانگ کای شک رهبر جنبش استقلال طلبانه ی مردم تایوان بر اثر حمله ی قلبی در سن 87 سالگی درگذشت . پس از او پسرش " چیانگ چینگ کو " ( Chiang Ching-Kou ) به عنوان نخست وزیر راه پدر را ادامه داد . در دسامبر 1991 انتخاباتی در تایوان برگزار شد که طی آن " لی تنگ هوی " ( Lee Tengu-Hui ) رئیس جمهور تایوان شد . در سال 1998 قطعنامه ی استقلال تایوان بار دیگر به شورای امنیت سازمان ملل رفت ولی برای بار ششم این قطعنامه توسط حکومت پکن وتو شد . در مارچ 2000 و در انتخابات ریاست جمهوری تایوان ، " چن شویی بیان " ( Chen Shui-Bian ) از حزب دموکراتیک مترقی با کسب 71 % آرا ، رئیس جمهور تایوان شد و به 50 سال حکومت ناسیونالیست ها بر تایوان خاتمه داد . تایوان در ژانویه ی 2002 به عضویت سازمان تجارت جهانی ( WTO ) درآمد . در آگوست 2002 ، چن شویی بیان ، رئیس جمهور تایوان طی یک سخنرانی به شدت به چین تاخت و اعلام کرد چین و تایوان دو کشور جدا هستند ، او همچنین گفت به زودی رفراندومی برای به منظور استقلال تایوان برگزار می‌کند و از آن به عنوان " حقوق بشر بنیادی " یاد کرد . یک روز پیش از رفراندوم 20 مارچ 2004 ، معاون رئیس جمهور " آنته لو " ( Annette Lu ) از یک ترور نافرجام که گمان می‌رود دولت چین در آن دست داشته باشد ، جان سالم به در برد . سرانجام رفراندوم شکست خورد ، زیرا تعداد آرا به 50 % نرسید . تنش ها بین چین و تایوان در مارچ 2005 و با تصویب قانون ضد تجزیه طلبی در پارلمان چین به اوج خود رسید ، در آوریل 2005 رهبر مخالفان دولت تایوان " حزب ناسیونالیست " که " لین چان " ( Lien Chan ) نام داشت با سفر به چین با هو جین تائو ، رئیس جمهور چین ملاقات کرد . در ژوئن 2006 فساد رئیس جمهور ، چن شویی بین آشکار شد ، در همین زمان مجلس تایوان به منظور فساد مالی رئیس جمهور و خانواده اش قرار تعقیب قضایی صادر کرد . در نوامبر 2006 فاش شد " وو شو چن " ( Wu Shu-Chen ) همسر رئیس جمهور 450 هزار دلار از بیت المال به منظور مصارف شخصی و خوشگذرانی خرج کرده است . رئیس جمهور تایوان با استفاده از اختیارات رئیس جمهوری برای همسرش منع تعقیب صادر کرد . در می 2007 ، " سو تسنگ شانگ " ( Su Tseng-Chang ) نخست وزیر تایوان ، استعفا داد ، رئیس جمهور ، " چانگ چون هسیونگ " ( Chang Chun-Hsiung ) را جایگزین او کرد . در انتخابات پارلمانی در ژانویه ی 2008 حزب مخالف دولت ، کوئومینتانگ ( Kuomintang ) حزب دموکراتیک مترقی وابسته به دولت را با کسب 81 جایگاه از 113 جایگاه پارلمان ، شکست داد . پس از این انتخابات رئیس جمهور ، چن شویی بیان ، از ریاست حزب خود استعفا داد ولی کماکان رئیس جمهور تایوان باقی ماند . نتایج این انتخابات سیاست تقابل و خصومت با چین را بر سر استقلال تایوان تا حدودی تعدیل کرد .

[ویرایش] سیاست

نوشتار اصلی: وضعیت سیاسی تایوان

تایوان سالیان سال است که برای عضویت در سازمان ملل تلاش می‌کند اما تمام این تلاش‌ها توسط چین با بن بست مواجه شده‌است. چین این جزیره را جزئی از خاک خود می‌داند.

دولت مستقر در تایپه تا سال ۱۹۷۱ ، کرسی چین در سازمان ملل را در اختیار داشت اما در آن سال دولت مستقر در پکن ، این کرسی را در دست گرفت.

پکن برای مدت‌های طولانی از زمان فرار ملی گرایان از چین و شکست آنها در جنگ داخلی ۱۹۴۹ ، ادعای تملک تایوان را داشته‌است . تنها ۲۴ کشور در جهان استقلال تایوان را به رسمیت شناخته‌اند.

• چیانگ کای‌شک

[ویرایش] جغرافیا

پایتخت تایوان ، شهر تایپه ( Taipei ) با 3 میلیون و 100 هزار نفر جمعیت می‌باشد . مساحت تایوان 35.980 کیلومتر مربع و جمعیت آن 23 میلیون و 175 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای تایوان می‌توان به کائوهسیونگ 1 میلیون و 514 هزار نفر ، تای چونگ 1 میلیون و 070 هزار نفر ، تای نان 756 هزار نفر و کی لونگ 411 هزار نفر اشاره کرد .

[ویرایش] تقسیمات کشوری

استان های تایوان چیایی چانگچوا هسینچو هوالین کائوسیونگ میائولی نانتو پنگهو پینگ تونگ تای جونگ تاینان تایپه تایتونگ تائو یوان ییلان یون لین

شهر چیائی هسینچو کیلونگ تای چونگ تاینان استان های فوجیان کینمن لین چیانگ

[ویرایش] اقتصاد

واحد پول تایوان ، دلار تایوان با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . صادرات تایوان را عمدتا کامپیوتر و قطعات آن ، لوازم الکترونیکی ، فلزات ، منسوجات و پلاستیک تشکیل می‌دهند

[ویرایش] مردم

نژاد 84 % تایوانی ها را تایوانی و 14 % را نیز چینی تشکیل می‌دهند ، همچنین دین 93 % مردم تایوان ، مخلوطی از بودایی ، آیین کنفیسیوسی و تائویست و 5 % نیز مسیحی هستند . زبان رسمی تایوانی ها ، ماندارین چینی است ، زبان های تایوانی و هاکا نیز رایج است .

[ویرایش] فرهنگ

• حزب پیشروی دموکرات