الکترودینامیک کوانتومی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
QED مخفف Quantum ElectroDynamics (به فارسی الکترودینامیک کوانتومی)، سادهترین نظریهٔ میدان کوانتومی است که در طبیعت یافت میشود و برای توضیح نیروی الکترومغناطیس به کار میرود. این نظریه یک نظریهٔ پیمانهای آبلی (Abealian Gauge Theory) و گروه پیمانهٔ آن اصطلاحاً (U(۱ است. در این نظریه میدان پیمانه
با فرمیون دیراک
جفت میشود. کنش آن به صورت زیر است:

- بنابر قاعدهٔ جمعزنی اینشتین تکرار اندیس به معنی جمع است یعنی مثلاً
همان
است. - همچنین بنابر رسم اندیسها را میتوان با کمک متریک g بالا و پایین برد به این صورت:
و 
- در اینجا
قدرت میدان است بنا بر تعریف:

میدان پیمانه است که درواقع همان فوتون است (ذرهٔ انتقالدهندهٔ نیروی الکترومغناطیس).
ماتریسهای دیراک هستند.
در سال ۱۹۶۵ سه فیزیکدان ریچارد فاینمن، سینایترو تومونوجا و جولیان شوینگر به خاطر خلق نظریه اکترودینامیک کوانتومی موفق به کسب جایزه نوبل فیزیک شدند.
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- Peskin, Michael E, Daniel Schorder, Introduction to Quantum Field Theory . Westview Press 1995.
|
|||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون فیزیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |

همان
است.
میدان پیمانه است که درواقع همان