ولفگانگ پائولی (به آلمانی: Wolfgang Pauli) (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۰۰ میلادی وین اتریش - درگذشته ۱۵ دسامبر ۱۹۵۸ زوریخ سوئیس)، فرزند ولفگانگ پائولی استاد شیمی (او و پدرش هم نام بودند) و پسر تعمیدی ارنست ماخ فیزیکدان بزرگ بود.
خود او فیزیکدان بلندپایه اتریشی/ سوئیسی بود. مهمترین کار وی کشف اصل طرد است. پاولی سال ۱۹۴۵ جایزه نوبل فیزیک را به دست آورد.
ابتدا در گوتینگن دستیار ماکس بورن بود و سپس به جمع فیزیکدانان کپنهاگ پیوست و دستیار نیلز بور شد. در زمان جنگ جهانی دوم به پرینستن رفت و در ۱۹۴۵ جایزه نوبل فیزیک را گرفت. اصل طرد و پیش بینی وجود نوترینو که در سال ۱۹۳۰ با مطالعه بر روی واپاشی ذره بتا انجام شد، از کشفیات مهم اوست. پاولی مطالعاتی نیز در مورد اسپین الکترونها انجام داده بود.
[ویرایش] جستارهای وابسته