ping

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ping یک ابزار شبکه‌ای است که برای آزمایش میزان دسترسی‌پذیری یک میزبان در شبکهٔ پروتکل اینترنت به کار می‌رود و می‌تواند زمان رفت و برگشت برای بسته‌های فرستاده‌شده از میزبان عامل تا یک رایانهٔ مقصد را محاسبه کند.

ping به وسیله فرستادن یک بسته درخواست انعکاس با استاندارد ICMP به هدف منتظر ماندن برای گرفتن پاسخ از نوع ICMP عمل می‌کند. در این فرایند زمان رفت و برگشت محاسبه می‌شود و هر گونه از دست دادن بسته ثبت می‌شود. در آخر نتیجه چاپ شده از این فرایند، جمع‌بندی‌های آماری از پاسخ بسته‌های رسیده شامل بیشترین، کمترین، میانگین زمان رفت و برگشت بسته‌ها و گاهی انحراف معیار از این میانگین خواهد بود.

کاربرد ابزار ping بیشتر برای ping کردن کامپیوتر میزبان است. ping گزینه‌های خط فرمانی مختلفی دارد که در هر سیستم‌عاملی متفاوت است که می تواند بنا به نیاز ما حالت‌های خاص عملیاتی را فعال کند. این گزینه‌ها می توانند سایز بستهٔ آزمایشی را تغییر اندازه دهد، یا انجام ping به صورت تکراری برای دفعات محدود یا انجام دادن ping flood (نوعی از [[حملات DoS]]) هست.


پینگ تایم که در اصل Ping Latency درست تر هست. مترادف کلمه timeout می باشد. یعنی وقفه ای که برای تبادل اطلاعات با سرور بازی مورد نظر وجود دارد. بسته به سروری که شما برای بازی انتخاب میکنید این پینگ کم و زیاد میشه. پینگ نسبت مستقیمی با فاصله داره. مثلا برای ADSL در ایران Latency سروری در امریکای شمالی حدود ۴۰۰-۵۰۰ میشه. برای سرورهای اروپا حدود ۲۵۰-۴۰۰ میشه. و سرورهای ایرانی معمولا زیر ۱۰۰ هستند. تمام واحدهای اعداد بالا بر حسب میکرو ثانیه هست.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «‎ Ping ‎»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ مارس ۲۰۱۰).