باستانشناسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای باستانشناسی تعاریف مختلفی پیشنهاد و ارائه شده است. باستان شناسی شاخهای از یک شعبه مهم علوم انسانی است که « مردمشناسی » نامیده میشود. باستان شنا سی یکی از شبعات انسان شناسی است که زمینه ساز تاریخ است. درباره تاریخ میتوان گفت که آغاز زمانی است که انسان از نگارش و کتابت برای ثبت وقایع و رویداد ها استفاده کرد. که قدمت آنها حداکثر به حدود ۵٬۲۰۰ سال پیش (۳٬۲۰۰ پ.م ) میرسد. برای اطلاع از بسیاری از رخداد ها که پیش از اختراع خط ونگارش روی داده اند و هیچگاه ثبت نشده اند و با توجه به قدمت انسان که حدود ۴٬۲۰۰٬۰۰۰سال پیش تعیین کرده است .باید از روشی جداگانه و مستقل استفاده کرد که باستان شناسی است. بنابر این میتوان گفت که باستان شناسی آن شاخه از انسان شناسی است که درباره انسان از آغاز پیدایش او بر پهنه گیتی تحقیق میکند. باستان شناسان نیز پژوهشگرانی هستند که درباره انسان و جواع گذشته انسان و جوامع گذشته انسانی پژوهش تحقیق و مطالعه میکنند. باستان شناسی در جهان به شاخههای متعددی چه از لحاظ زمانی و چه از لحاظ جغرافیایی تقسیم میشود.
[ویرایش] دورهای زمانی در باستان شناسی ایران
از دیگر رشتههای پیونددار با باستانشناسی میتوان از اینها نام برد.
- مردمشناسی
- دیرینشناسی
- گیتاشناسی (جغرافیا)
- زمینشناسی
- تاریخ
- تاریخ هنر
[ویرایش] جستارهای وابسته
- اقوام باستانی
- باستانشناسی ایران
- فهرست باستان شناسان
- دیوار بزرگ چین
- گوردخمه
- کاوشگاه
- تندیسک
- سنگواره
- دیرینآسیبشناسی
- باستانسنجی
- دیرِینگیاهشناسی
- استخوانشناسی
- دورههای زمین
- گورآوند
[ویرایش] منابع
- ملک شهمیرزادی، صادق. ایران در پیش از تاریخ.تهران ،سازمان میراث فرهنگی کشور ۱۳۸۱
