هرمان ویل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هرمان کلاوس هوگو ویل
Hermann Weyl ETH-Bib Portr 00890.jpg
متولد ۹ نوامبر ۱۸۸۵(1885-11-09)
المزهورن، آلمان
مرگ ۸ دسامبر ۱۹۵۵ میلادی (۷۰ سال)
زوریخ، سوئیس
رشته فعالیت فیزیک ریاضی
محل کار مؤسسه مطالعات پیشرفته
دانشگاه گوتینگن
انستیتو تکنولوژی فدرال سوئیس
استاد راهنما دیوید هیلبرت[۱]
دانشجویان دکتری وی الکساندر وینشتین
تأثیرات ادموند هوسرل[۲]
ل. براوئر
جوایز عضویت انجمن سلطنتی[۳]
امضا
امضای هرمان ویل

هرمان کلاوس هوگو وایل، (به آلمانی: Hermann Klaus Hugo Weyl) از اعضای انجمن سلطنتی[۳] (آلمانی: [vaɪl]؛ ۹ نوامبر ۱۸۸۵ – ۸ دسامبر ۱۹۵۵) یک ریاضیدان، فیزیکدان نظری و فیلسوف آلمانی بود. اگرچه او بیشتر زندگی کاری خودرا در زوریخ (سوئیس) و سپس در پرینستون (نیوجرسی) گذراند، او را مرتبط با مکتب ریاضی دانشگاه گوتینگن که توسط داوید هیلبرت و هرمان مینکوفسکی ارائه شد، می دانند. پژوهش های وی در فیزیک نظری و همچنین برخی رشته های ریاضی محض مانند نظریه اعداد از اهمیت بالایی برخوردار هستند. او یکی از تاثیرگذارترین ریاضیدانان قرن بیستم و همچنین از اعضای مهم مؤسسه مطالعات پیشرفته در سالهای نخستین تاسیس آن بود.[۴][۵][۶]

وایل آثاری فنی و عمومی در زمینه های فضا، زمان، ماده، فلسفه، منطق، تقارن و تاریخ ریاضیات منتشر نموده است. او از نخستین کسانی بود که به ترکیب نسبیت عام با قوانین الکترومغناطیس اندیشید.

منابع[ویرایش]