جان باردین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جان باردین
Bardeen.jpg
متولد ۲۳ مهٔ ۱۹۰۸(۱۹۰۸-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۲۳)
مدیسن، ویسکانسین
مرگ ۳۰ ژانویه ۱۹۹۱ میلادی (۸۲ سال)
بوستون، ماساچوست
ملیت ایالات متحده آمریکا آمریکایی
رشته فعالیت فیزیک
محل کار دانشگاه ایلینوی
استاد راهنما یوجین ویگنر
دلیل شهرت ترانزیستور نظریه BCS
جوایز Nobel prize medal.svgجایزه نوبل فیزیک (۱۹۵۶)
جایزه نوبل فیزیک (۱۹۷۲)
مدال افتخار انجمن مهندسان برق و الکترونیک (۱۹۷۱)
مدال فرانکلین (۱۹۷۵)

جان باردین (به انگلیسی: John Bardeen) فیزیک‌دان آمریکایی و برندهٔ دو جایزه نوبل فیزیک و مدال افتخار انجمن مهندسان برق و الکترونیک,IEEE.

وی تحصیلات خود را در دانشگاه ویسکانسین در سال ۱۹۲۸ میلادی به پایان رساند و در سال ۱۹۳۶ میلادی از همین دانشگاه درجه دکتری گرفت، چند سال بعد در دانشگاه مینسوتا تدریس کرد و در سال ۱۹۴۵ میلادی به آزمایشگاه‌های تلفن بل انتقال یافت. در همین جا بود که با همکاری ویلیام شاکلی و والتر برتن به کشف ترانزیستور توفیق یافت و به اشتراک این دو به دریافت جایزه نوبل سال ۱۹۵۶ میلادی در فیزیک نایل آمد. باردین از سال ۱۹۵۱ به بعد استادی فیزیک نایل آمد و در سال ۱۹۷۲ با لپون کوپر و جان فیشر دومین جایزه نوبل را به دست آورد.[۱] او تنها فیزیک‌دانی است که دوبار موفق به دریافت جایزه نوبل شده است.[۲] وی در سال ۱۹۹۱ درگذشت[۳]

دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین[ویرایش]

لوح یادبود جان بردین و نظریه ابررسانایی در دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین.

باردین در ۱۹۵۱ با ترک آزمایشگاههای بل به دانشکده‌های مهندسی برق و فیزیک دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین پیوست. اولین دانشجوی پی اچ دی او، نیک هولونیک (۱۹۵۴)، اولین ال ای دی را در ۱۹۶۲ اختراع کرد.[۴][۵]

نظریه ابررسانایی[ویرایش]

نوشتار اصلی: نظریه BCS

او خالق دلیل نظریه ابررسانایی است و دلیل پدیده را به طور کامل توضیح داد.

پانویس[ویرایش]

  1. کتاب ابررسانایی نوشته ایزاک آسیموف صفحه ۵۰
  2. مهدی صارمی‌فر
  3. ویکی‌پدیای انگلیسی
  4. "Biography of John Bardeen 2". PBS. Retrieved 2007-12-24. 
  5. "Nice Guys Can Finish As Geniuses at University of Illinois in Urbana-Champaign.". Knight Ridder News Service (Chicago Tribune). 2003-01-25. Retrieved 2007-08-03. 


منابع[ویرایش]