پیتر زیمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پیتر زیمان

پیتر زیمان (به هلندی: Pieter Zeeman) متولد ۲۹ ماه مه سال ۱۸۶۵ (میلادی) در گذشته در ۹ اکتبر ۱۹۴۳ (میلادی) یک فیزیک‌دان هلندی بود که با کشف اثر میدان مغناطیسی در شکافتگی خطوط طیفی در سال ۱۹۰۲ موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک گردید^[۱].

[ویرایش] جستارهای وابسته

اثر زیمان

[ویرایش] منبع

↑ «Pieter Zeeman» ‎(انگلیسی)‎. وبگاه بنیاد نوبل.

ن • ب • و برندگان جایزهٔ نوبل فیزیک (۱۹۰۱–۱۹۲۵)

ویلهلم کنراد رونتگن (۱۹۰۱) · هندریک لورنتز / پیتر زیمان (۱۹۰۲) · هانری بکرل / پیر کوری / ماری کوری (۱۹۰۳) · جان استرات (۱۹۰۴) · فیلیپ لنارت (۱۹۰۵) · جوزف جان تامسون (۱۹۰۶) · آلبرت آبراهام مایکلسون (۱۹۰۷) · گابریل لیپمن (۱۹۰۸) · گولیلمو مارکونی / کارل فردیناند برون (۱۹۰۹) · یوهان دیدریک وان در والس (۱۹۱۰) · ویلهلم وین (۱۹۱۱) · گوستاف دالن (۱۹۱۲) · هایک کامرلینگ اونس (۱۹۱۳) · ماکس فون لائو (۱۹۱۴) · ویلیام لورنس براگ / ویلیام هنری براگ (۱۹۱۵) · چارلز گلوور بارکلا (۱۹۱۷) · ماکس پلانک (۱۹۱۸) · یوهان اشتارک (۱۹۱۹) · شارل ادوارد گیوم (۱۹۲۰) · آلبرت اینشتین (۱۹۲۱) · نیلز بور (۱۹۲۲) · رابرت میلیکان (۱۹۲۳) · کارل مان گیورگ سیگبن (۱۹۲۴) · جیمز فرانک / گوستاو هرتز (۱۹۲۵)

فهرست کامل · (۱۹۰۱–۱۹۲۵) · (۱۹۲۶–۱۹۵۰) · (۱۹۵۱–۱۹۷۵) · (۱۹۷۶–۲۰۰۰) · (۲۰۰۱–۲۰۲۵)