خورشید
| اطلاعات دیداری | |
|---|---|
| میانگین فاصله از زمین |
۱٫۴۹۶×۱۰۱۱ m ۸٫۳۱ دقیقه با سرعت نور |
| درخشش دیداری (V) | −۲۶٫۷۴م [۱] |
| قدر مطلق | ۴٫۸۳م [۱] |
| ردهبندی ستارگان | G2V |
| متالیسیته | Z = ۰٫۰۱۷۷[۲] |
| قطر زاویهای | ۳۱٫۶′ - ۳۲٫۷′ [۳] |
| صفتها | خورشیدی |
| ویژگیهای مداری | |
| میانگین فاصله از هستهٔ راه شیری |
~۲٫۵×۱۰۲۰ م ۲۶ ۰۰۰ سال نوری |
| دورهٔ کهکشانی | (۲٫۲۵–۲٫۵۰)×۱۰۸ a |
| سرعت | ~۲٫۲۰×۱۰۵ m/s (گردش بهدور مرکز کهکشان) ~۲×۱۰۴ m/s (نسبت به سرعت میانگین ستارههای دیگر در همسایگی ستارهای) |
| ویژگیهای فیزیکی | |
| میانگین قطر | ۱٫۳۹۲×۱۰۹ m [۱] ۱۰۹ زمین |
| شعاع استوایی | ۶٫۹۵۵×۱۰۸ م [۴] ۱۰۹ × زمین[۴] |
| محیط استوایی | ۴٫۳۷۹×۱۰۹ m [۴] ۱۰۹ × زمین[۴] |
| فشردگی | ۹×۱۰−۶ |
| مساحت | ۶٫۰۸۷۷×۱۰۱۸ m² [۴] ۱۱ ۹۹۰ × زمین[۴] |
| حجم | ۱٫۴۱۲۲×۱۰۲۷ m³ [۴] ۱ ۳۰۰ ۰۰۰ زمین |
| جِرم | ۱٫۹۸۹۱ ×۱۰۳۰ کگ[۱] ۳۳۲ ۹۴۶ زمین |
| چگالی میانگین | ۱٫۴۰۸ ×۱۰3 کگ/م³[۴][۱][۵] |
| چگالیهای گوناگون | هسته: ۱٫۵×۱۰۵ کگ/م³ فتوسفیر پایینی: ۲×۱۰-۴ کگ/م³ کروموسفیر پایینی: ۵×۱۰-۶ کگ/م³ هالهٔ میانگین: ۱۰×۱۰-۱۲کگ/م³[۶] |
| گرانش سطحی استوایی | ۲۷۴٫۰ m/s۲ [۱] ۲۷٫۹۴ g ۲۸ × گرانش سطحی زمین[۴] |
| سرعت گریز (از سطح) |
۶۱۷٫۷ km/s [۴] ۵۵ × زمین[۴] |
| دما برای سطح (مؤثر) |
۵ ۷۷۸ K [۱] |
| دما برای هاله |
~۵×۱۰۶ K |
| دما برای هسته |
~۱۵٫۷×۱۰۶ K [۱] |
| درخشش (Lsol) | ۳٫۸۴۶×۱۰۲۶ W [۱] ~۳٫۷۵×۱۰۲۸ lm ~۹۸ lm/W اثر |
| شدت میانگین (Isol) | ۲٫۰۰۹×۱۰۷ W m-۲ sr-۱ |
| ویژگیهای دوران | |
| انحراف محوری | ۷٫۲۵° [۱] (به دایرةالبروج) ۶۷٫۲۳° (به صفحهٔ کهکشانی) |
| بُعد برای قطب شمال[۷] |
۲۸۶٫۱۳° ۱۹ ساعت ۴ دقیقه ۳۰ ث |
| میل برای قطب شمال |
+۶۳٫۸۷° ۶۳°۵۲' شمالی |
| دورهٔ دوران ستارهای (در عرض جغرافیایی ۱۶°) |
۲۵٫۳۸ روز [۱] ۲۵ ر ۹ س ۷ دقیقه ۱۳ ث[۷] |
| (در استوا) | ۲۵٫۰۵ روز [۱] |
| (در قطبها) | ۳۴٫۳ روز [۱] |
| سرعت دوران (در استوا) |
۷٫۲۸۴ ×۱۰۳ km/h |
| ترکیب فتوسفیری (برحسب جِرم) | |
| هیدروژن | ۷۳٫۴۶ ٪[۸] |
| هلیوم | ۲۴٫۸۵ ٪ |
| اکسیژن | ۰٫۷۷ ٪ |
| کربن | ۰٫۲۹ ٪ |
| آهن | ۰٫۱۶ ٪ |
| گوگرد | ۰٫۱۲ ٪ |
| نئون | ۰٫۱۲ ٪ |
| نیتروژن | ۰٫۰۹ ٪ |
| سیلیکون | ۰٫۰۷ ٪ |
| منیزیوم | ۰٫۰۵ ٪ |
خورشید (نامهای ادبی یا قدیمی: خور، هور، مهر، روز) یکی از ستارگان کهکشان راه شیری و تنها ستارهٔ منظومهٔ شمسی است. منبع اصلی نور و گرما و زندگی بر روی زمین این ستارهاست که با فاصلهای حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتری از زمین قرار گرفته و قطری تقریباً معادل ۱٬۳۹۰٬۰۰۰ کیلومتر و وزنی معادل ۳۳۰ هزار بار سنگینتر از زمین دارد.
خورشید حدودا شامل ۸۶/ ۹۹ ٪ درصد جرم کل منظومه خورشیدی را تشکیل میدهد و به دلیل جرم عظیمش دارای نیروی گرانش بسیار قوی است، بهطوری که سیارات به سبب این نیرو در مدارشان به دور خورشید میگردند.
انفجار نهایی یک ستاره سنگین را ابرنواختر مینامند ولی خورشید ما هیچگاه انفجاری اینچنین را تجربه نخواهد کرد چراکه حداقل جرم مورد نیاز برای وقوع یک ابرنواختر، هشت برابر جرم خورشید ما است.[۹]
محتویات |
[ویرایش] ویژگی فیزیکی
۱- قطر خورشید درحدود ۱٬۳۹۲٬۰۰۰ کیلومتر یا ۱۰۹ برابر قطر زمین است.
۲- جرم خورشید ۳۳۳٬۰۰۰ برابر جرم زمین است (جرم زمین ۱۰۲۷×۶) و مقدار جرمی که خورشید از دست میدهد درحدود ۴/۲ میلیون تن در ثانیهاست.
۳- وزن مخصوص خورشید ۴۱/۱ گرم بر سانتی متر مکعب است.
۴- حجم خورشید ۱۰۳۳× ۴/۱ سانتی متر مکعب که حدودا معدل ۱٬۴۰۰٬۰۰۰ برابر حجم زمین است.
۵- دمای مرکز خورشید ۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰درجه کلوین است.
۶- مدت چرخش وضعی: ۲۵ روزدر استوا که درحوالی قطبها به ۳۴ روز میرسد.
۷- یک سال کیهانی زمانی است که خورشید یک بار به دور کهکشان میچرخد ودر حدود ۲۲۵ میلیون سال است.
۸- قطر زاویهای خورشید درآسمان ۳۲ دقیقهاست. قدر ظاهری خورشید ۷/۲۶- است.
۹-خورشید در زمان پیدایش زمین (زمانی که زمین کاملا به اعتدال رسیده بود و آب در زمین وجود داشت) ۵ برابر امروز قطر و بزرگی داشت.
در حدود ۹۹٪ وزن خورشید را گازهای هیدروژن(H2) و هلیوم (He) تشکیل دادهاند، که از مقدار نیز حدود ۷۰٪ هیدروژن۲۹٪ هلیوم و یک درصد مابقی، شامل سایر گازها میشود. در خورشید هرثانیه ۵۰۰ میلیون تن هیدروژن طی فرآیند همجوشی هستهای به هلیوم تبدیل میشود که فقط حدود ۵٪ آن به شکل انرژِی از خورشید خارج میگردد.ازآن جایی که هم جوشی یک عمل گرمادهاست همجوشیهای بیشمار خورشیدو انرژی گرمایی حاصل از آن به عنوان اشعههای خورشید در منظومه ی شمسی پخش میشود که مقداری از آن به زمین میرسد این عمل نیز باعث طوفانهای داغ و تحریک ابرهای اسید سولفوریک در زهره میگردد.
[ویرایش] جو خورشیدی
از تمام خورشید فقط جو آن قابل مشاهدهاست ناحیهای که از لحاظ فعالیت نیز غنی است پایه جو خورشیدی شید سپهر است لکههای خورشیدی بر روی شید سپهر ظاهر میشوند لایه خارجی بعدی رنگین سپهر است تاج آخرین لایه جوی خورشید میباشد.
شید سپهر یک لایه نازک گاز که بیشترین عمقی که میتوانیم آن را مشاهده کنیم و تابش قابل رویت از آن منتشر میشود وبر این سطح دانههای گذرا با عمر متوسط ۵ تا دهها دقیقه را مشاهده میکنیم شکل گیریهای روشن نا منظم که بوسیله رگههای تاریک احاطه شدهاند این دانه دار شدن خورشیدی لایه بالایی ناحیه جا به جایی خورشید است لایه گازی به ضخامت حدود ۰/۲r زمینی که درست زیر پایه شید سپهر قرار میگیرد در این منطقه انرژی گرمایی توسط جا به جایی منتقل میشود تودههای گرم گاز(سلولهای جا به جایی) بالا میروند و به صورت دانههای روشن ظاهر میشوند و انرژیشان را در شید سپهر تخلیه میکنند گازهای سرد تر پایین میآیند. طیف پیوستار سرار قرص خورشیدی یک دمای موثر _استفان بولتزمن_ 5800k را برای شید سپهر تعریف میکند از میان شید سپهر به سمت بیرون دما به شدت پایین میآید و سپس مجدداً در حوالی ۵۰۰km داخل رنگین سپهر شروع به بالا رفتن میکند تا این که به دماهای بسیاربالا درتاج میرسد.شید سپهریک طیف یوسته جسم سیاه گسیل میدارد لذا بایستی در طول موجهای مرئی کدر باشد اماچگالیها در اینجا بسیار کمتر از مقداری است که گاز برای کدر بودن و تولید تابش پیوسته جسم سیاه لازم دارد.[۱۰]
[ویرایش] نگارخانه
-
خورشید در سلستیا
-
گروه بزرگی از لکههای خورشیدی در سال ۲۰۰۴
-
خورشید، با یک تلسکوپ کوچک
-
خورشید در روز ۷ ژوئن سال ۱۹۹۲
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ NASA "Sun Fact Sheet"
- ↑ Montalban, Miglio, Noels, Grevesse, DiMauro. Retrieved on 30 نوامبر.
- ↑ National Aeronautics and Space Administration. Retrieved on October 16.
- ↑ ۴٫۰۰ ۴٫۰۱ ۴٫۰۲ ۴٫۰۳ ۴٫۰۴ ۴٫۰۵ ۴٫۰۶ ۴٫۰۷ ۴٫۰۸ ۴٫۰۹ ۴٫۱۰ Sun:Facts & figures NASA Solar System Exploration page
- ↑ The Physics Factbook™ Edited by Glenn Elert -- Written by his students.
- ↑ University of Michigan, Astronomy Department.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ Seidelmann, P. K.. V. K. Abalakin; M. Bursa; M. E. Davies; C. de Bergh; J. H. Lieske; J. Oberst; J. L. Simon; E. M. Standish; P. Stooke; P. C. Thomas. 2000. Retrieved on 2006-03-22.
- ↑ . Stanford Solar Center ed. Retrieved on 2008-07-29. , citing
ادی, جان. A New Sun: The Solar Results From Skylab. Washington, D.C: NASA SP-402, 1979. 37. - ↑ سنایی، احسان، و ناگهان سکوت کیهان شکست، در: رادیو زمانه، بازدید: دسامبر ۲۰۰۹.
- ↑ نجوم، زیلیک واسمیت، انتشارات دانشگاه امام رضا
[ویرایش] پیوند به بیرون
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||