فیزیک نظری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فیزیک نظری شاخه ای از فیزیک است که با استفاده از مدل‌سازی های ریاضی پدیده‌ها و انتزاع ٬ سعی در توضیح٬ پیش‌بینی و قانون‌مند سازی طبیعت دارد. فیزیک نظری در مقابل فیزیک تجربی قرار می گیرد که از ابزارهای تجربی و آزمایشی برای بررسی این پدیده ها استفاده می کند.[۱]

پیش بینی‌های نظریات مطرح شده در فیزیک نظری٬ باید قابل آزمایش در آزمایشگاه‌های فیزیک تجربی باشند. گاهی نتایج پیش بینی‌های برخی نظریه‌ها مانند نظریه ابر ریسمان عملاً قابل تجربه و محک شدن با دستاوردهای فناوری امروزه نیست.

در فیزیک نظری مسائلی وجود دارد که با گذر زمان شکل جدّی تری به خود گرفته‌اند.عمده این مسائل در مبانی مکانیک کوانتومی و نظریه میدان‌های کوانتومی و مبانی نسبیّت خاص و عام ٬ گاه فیزیک نظری را تا فراسوی یک بحران پیش برده‌اند.در عناوین زیر پاره‌ای از این مسائل بیان می‌شوند:

۱-مسأله موضعیّت ( Locality ) در نظریه کوانتوم و نظریه میدان‌های کوانتومی[۲]

۲-مسأله بی نهایت‌ها و فرایند باز بهنجار پذیری در نظریه میدان‌ها و ریسمان‌ها

۳-مسأله تئوری‌های بدیل در نسبیّت و نظریه کوانتوم

۴-تلقّی دیوید بوهم از نطریه کوانتوم و چالش جدّی او با نسبیّت خاص

۵-چالش جدی فیزیک نظری با پاره‌ای از مفاهیم کلاسیک فلسفی

۶-مسأله ذرات واسطه و مجازی در نظریه میدانهای کوانتومی

۷-فاصله گرفتن فیزیک از مشاهدات (در نظریات جدید)

۸-مسئله انبساط جهان شتاب دار٬ یا همان انرژی تاریک

فیزیک‌دان‌های نظری[ویرایش]

از مشهورترین فیزیک‌دان‌های نظری گذشته می‌توان به این افراد اشاره کرد:

برخی از فیزیک‌دان‌های نظری مشهور ( فعال در حال حاضر ) نیز عبارتند از :

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Theoretical_physics»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۳).
  2. «Quantum non-locality based on finite-speed causal influences leads to superluminal signalling». Nature Physics، 2012.