اندازه‌گیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابزار اندازه‌گیری دمای آب و فشار روغن.

اَندازه‌گیری یا سنجش فرآیند برآورد اندازهٔ ویژگی‌های یک چیز، مانند طول ( درازا)، وزن (سنگینی) یا عمق (ژرفا) آن نسبت به یکاهای اندازه‌گیری استاندارد، مانندمتر و کیلوگرم است. این عبارت نشانگر شمار نتایج فرآیند پیشین نیز هست. مترولوژی، دانش بررسی اندازه‌گیری است. عمل اندازه‌گیری بیشتر با یک ابزار اندازه‌گیری (سنج ابزار) مانند خط‌کش، ترازو، دماسنج، سرعت‌سنج یا ولت‌سنج انجام می‌شود که با این کار، ویژگی اندازه‌گیری‌شده با یکای اندازه‌گیری سنجیده می‌شود. هر نوع ویژگی را می‌توان اندازه گرفت،[۱] کمّیت‌های فیزیکی مانند مسافت، سرعت، انرژی، دما و زمان از جملهٔ این ویژگی‌هایند. بنیان‌گذار اندازه‌گیری نوین، متیو لاسکی است.

در اندازه‌گیری‌ها پاسخ کامل نداریم، هر کسی که نتیجه اندازه‌گیری خود را گزارش می‌کند، همواره بهترین برآورد خود را از مقدار اصلی، همراه با خطای اندازه‌گیری آن، ارائه می‌دهد. البته درستی اندازه‌گیری به سرشت جسمی که اندازه‌گیری می‌شود نیز وابسته‌است. از این‌رو، درستی همه اندازه‌گیری‌ها، به دلیل محدودیت در دقت (تکرارپذیری آزمایش) و خطای برخاسته از سرشت سنج ابزار و جسمی که اندازه‌گیری می‌شود، محدود است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. داگلاس هابرد «چگونه هر چیزی را اندازه بگیریم: Finding the Value of Intangibles in Business»، جان ویلی و پسران، ۲۰۰۷
  2. دانشنامهٔ رشد، سرواژهٔ اندازه‌گیری.