آنری بکرل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هانری بکرل
آنتوین بکرل، فیزیکدان فرانسوی
متولد ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲
پاریس ، Flag of France.svg فرانسه
مرگ ۲۵ اوت ۱۹۰۸ (۵۵ سال)
کرویزیک، بریتانی Flag of France.svg فرانسه
ملیت فرانسوی
رشته فعالیت فیزیک، شیمی
محل کار Conservatoire des Arts et Metiers
اکول پلی‌تکنیک
موزه تاریخ طبیعی ملی
دانشجویان دکتری وی ماری کوری
دلیل شهرت پرتوزایی
جوایز Nobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیک (۱۹۰۳)
دین کاتولیک رومی
امضا
امضای آنری بکرل

آنری آنتوان بکرل (به فرانسوی: Antoine Henri Becquerel) ‏(۱۸۵۲-۱۹۰۸) فیزیک‌دان فرانسوی و یکی از کاشفان پدیدهٔ پرتوزایی بود. وی در پاریس و در خانواده‌ای اهل علم زاده شد. تحصیلات خود را در پلی‌تکنیک این شهر و مدرسهٔ «پل‌ها و راه‌ها» به پایان رساند. در سال ۱۸۹۲ به کرسی استادی در موزهٔ ملّی تاریخ طبیعی پاریس انتخاب شد؛ او سوّمین نفر از خانوادهٔ بکرل بود که به این سمت برگزیده می‌شد. در سال ۱۸۹۴ مهندس ارشد وزارت راه و پل شد.

تصویر فیلم عکاسی بکرل که توسط پرتودهی به اشعهٔ یک نمک اورانیوم، تار شده‌اند. سایهٔ یک صلیب مالتی فلزی، بین فیلم عکاسی و نمک اورانیوم، به وضوح دیده می‌شود.

بکرل در سال ۱۸۹۶ در حالی‌که مشغول بررسی خاصیت فسفرسانس در نمک‌های اورانیوم بود، پدیدهٔ پرتوزایی را کشف کرد. در ۱۹۰۳ همراه ماری کوری و پیر کوری جایزه نوبل فیزیک را «به خاطر خدمات برجسته‌ای که با کشف پرتوزایی خودبه‌خودی» انجام داده بود، دریافت کرد. «بکرل» -واحد اندازه‌گیری پرتوزایی- به نام او است؛ دو چاله در ماه و مریخ هم به نام او نام‌گذاری شده‌اند.


منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آنری بکرل موجود است.