نظریه وحدت بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریّهٔ وحدت بزرگ (به انگلیسی: Grand unified theory) یا GUT به هرکدام از نظریه‌ها و مدل‌هایی می‌گویند که پیش‌بینی‌شان این است که در انرژی‌های بسیار بالا (بیشتر از 10^{14} GeV) نیروهای الکترومغناطیسی، هسته‌ای ضعیف، و هسته‌ای قوی یک میدان نیروی واحد بوده‌اند.[۱]

تا حالا فیزیکدانان توانسته‌اند الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف را در قالب نیروی الکتروضعیف متّحد کنند، و کار برای متّحدکردن هسته‌ای ضعیف و کرومودینامیک کوانتومی در قالب برهم‌کنش QCD-الکتروضعیف ادامه دارد که گاهی به آن نیروی الکتروقوی می‌گویند. فراتر از نظریّهٔ وحدت بزرگ، کسانی می‌گویند که حتی می‌توان گرانش را هم با سه نیروی دیگر متّحد کرد و به نظریّهٔ همه‌چیز رسید.

گفته می‌شود، بخشی از نظریه‌ی وحدت بزرگ که مربوط به نظریه‌ی الکتروضعیف است، توسط عبدالسلام و واینبرگ و گلاشو ارائه شده است.[نیازمند منبع]

محمد عبدالسلام
Sm salam.jpg

منابع[ویرایش]

  1. Parker, B 1993, 'Overcoming some of the problems', pp.259-279

نگارخانه[ویرایش]