حقوق زنان در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حقوق زنان ایرانی در طی دوره‌های سیاسی و تاریخی مختلف تغییرات زیادی کرده‌است. این حقوق شامل حق ازدواج، حق طلاق، حق تحصیل، حق پوشش و حجاب و حقوق سلامت (مانند حقوق باروری ،تنظیم خانواده و سقط جنین) حق رای و حقوق دیگر می‌باشد.

براساس گزارش شکاف جنسیتی سال ۲۰۱۲ مجمع جهانی اقتصاد از بین ۱۳۵ کشور، ایران رتبه ۱۲۷ را در خصوص نابرابری بین زنان و مردان دارد.[۱]

حقوق زنان در تاریخ ایران[ویرایش]

انقلاب مشروطه ایران[ویرایش]

زنان ایرانی نقش پررنگی را در جنبش مشروطه ایران که در تاریخ ۱۲۸۳-۱۲۸۹ هجری (۱۹۱۱-۱۹۰۵ میلادی) بود ایفا کردند.[۲] آن‌ها در امور عمومی زیادی شرکت کردند و موقعیت‌های مهم در روزنامه‌نگاری و در مدارس و انجمن‌هایی که در سال‌های ۱۹۱۱-۱۹۲۴ میلادی در ایران رونق پیدا کرده بود شرکت داشتند. از زنان برجسته ایرانی که یک بخش حیاتی در انقلاب ایفا کردند می‌توان از بی‌بی‌خانم استرآبادی، نورالهدی منگنه، محترم اسکندری، صدیقه دولت‌آبادی و قمرالملوک وزیری نام برد. در ابتدای قرن بیستم بسیاری از زنان ایرانی به سمت روزنامه‌نگاری و نویسندگی جذب شدند. مجله دانش اولین مجلهٔ تخصصی بود که بر روی مسایل زنان تمرکز داشت. بعدها شکوفه، نامه بانوان الم نسوان و نسوان وطن‌خواه نیز در تهران انتشار یافت. همینطور نسوان شرق در بندر انزلی ، جهان زنان در مشهد و دختران ایران در شیراز و پیک سعادت نسوان در رشت که به مسایل زنان در ایران می‌پرداختند.[۳][۴] [۵][۶] [۷]

اگر چه با شکست مشروطه خواهان و جنبش مشروطه خواهی (۱۹۲۱-۱۹۲۵) و تحکیم قدرت توسط رضا شاه (۱۹۲۵-۱۹۴۱) مجلات و گروههای اجتماعی زنان تضعیف می‌شوند، اما وضعیت حقوق زنان در طول این سال‌ها با اجرای اصلاحات اجتماعی مانند اصلاحات در آموزش و پرورش عمومی و اشتغال وضعیت برای زنان بهبود میابد.در این دوران رضا شاه سیاست جنجال‌برانگیز کشف حجاب که زنان را از داشتن حجاب در اماکن عمومی را منع می‌کند را نیز به اجرا میگذارد.

دوران جمهوری اسلامی[ویرایش]

زنان در انقلاب ۱۳۵۷ ایران نقش مهمی را ایفا کردند و به‌طور گسترده در انقلاب و سرنگونی شاه مشارکت کردند.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]