شیءانگاری جنسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شیءانگاری جنسی یا شی‌ء‌سازی جنسی[۱] به معنی بهره‌کشی از فردی به عنوان ابزاری برای رسیدن به لذت جنسی است. شیءانگاری در مفهوم وسیع‌تری به معنای بهره‌کشی از فردی به عنوان یک کالای اقتصادی یا هر شیع دیگر بدون در نظر گرفتن شخصیت یا شأن او است. شیع‌انگاری، عموما در سطح جامعه بررسی می‌شود؛ اما گاهی به رفتارهای فردی نیز ربط داده می‌شود.

مفهوم شیءانگاری جنسی، به‌ویژه شیءانگاری جنسی زنان، در مکتب فلسفی زن‌گرایی و شاخه‌های منشعب شده از آن، بسیار مهم و مورد توجه است. بسیاری از زن‌گرایان، شیع‌انگاری جنسی زنان را تاسف‌آور قلمداد می‌کنند و آن را یک عامل مهم در نابرابری جنسیتی می‌دانند. با این حال، برخی صاحب‌نظران علوم اجتماعی استدلالشان این است که بعضی از زنان در دنیای مدرن برای به نمایش گذاردن قدرتی که کسب کرده‌اند، عمدا خود را شیءانگاری می‌کنند.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «شیءسازی جنسی» [مطالعات زنان] هم‌ارزِ «sexual objectification»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر سیزدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی (ذیل سرواژهٔ شیءسازی جنسی) 

مطالعه بیش‌تر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]