فمینیسم مارکسیستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فمینیسم مارکسیستی یکی از گرایش‌های فمینیسم است.

فمیسنیست‌های مارکسیست مارکسیسم را بسط دادند و با استفاده از آن توضیح و توصیفی برای فرودستی و بهره‌کشی از زنان در جامعه‌های سرمایه‌داری ارائه کردند. فمیسنیست‌های مارکسیست معتقدند که تبعیض جنسی را نمی‌توان فقط با نظریه تبعیض طبقاتی توضیح داد اما برخلاف دیگر گرایش‌های فمینیستی (مانند فمینیسم رادیکال و فمینیسم سوسیالیستی) هم‌چنان بالاترین اهمیت را برای مبارزه طبقاتی می‌دانند.[۱]

نخستین کتاب فمینیسم مارکسیستی توسط فلورا تریستان به نگارش درآمده است. فلورا تریستان در سال ۱۸۴۳، رساله‌ای با عنوان «اتحادیه کارگران» به چاپ رسانده بود– سال‌ها پیش از «مانیفست کمونیست» مارکس و انگلس– و در آن به ضرورت تشکیل انترناسیونال کارگران که همهٔ کارگران جهان را متحد کند اشاره کرده بود. در یکی از فصل‌های این کتاب او به حقوق زنان و ماهیت روابط بین زن و مرد در خانواده‌های طبقه کارگر پرداخته است. [2] کتاب «منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت» اثر انگلس یکی از کتابهای فمینیسم مارکسیستی است که بسیاری از داده‌های انسان‌شناسانه آن بر اساس نظریات لویس مورگان است. افرادی همچون اگوست ببل، کلارا زتکین، الکساندرا کولنتای، اِولین رید، و لیز واگل، از چهره‌های برجسته فمینیسم مارکسیستی هستند.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. پاملا آبوت و کلر والاس. «تولید دانش فمینیستی». در جامعه‌شناسی زنان. ترجمهٔ منیژه نجم‌عراقی. چاپ چاپ چهارم. تهران: نشر نی، ۱۳۸۵. صص ۲۸۸–۲۹۲. ISBN 964-312-588-2. 
  2. «فمینیسم چیست؟». وب‌گاه مردان برای برابری جنسیتی. بازبینی‌شده در ۲۹ فوریه ۲۰۰۸.