آزادی ادیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آزادی‌های مذهبی)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آزادی ادیان حق ذاتی هر فرد است که در اعلامیه جهانی حقوق بشر گرامی داشته شده‌است. آزادی ادیان عبارت است از آزادی یک فرد یا گروه برای ابراز کردن، عمل، رعایت و پرستش دین و باورهای خود در خلوت یا در سطح اجتماع. همچنین این آزادی شامل قدرت تغییر دین خود یا اختیار داشتن در پیروی نکردن هیچ آیینی نیز هست. آزادی ادیان توسط بسیاری از دولت‌ها و افراد به عنوان یکی از حقوق بشر بنیادی شناخته می‌شود.[۱]

بسیاری از محققین، هند را به عنوان بهترین نمونه کنونی آزادی ادیان معرفی می‌کنند. آزادی انجام اعمال دینی، ترویج و سخنرانی همهٔ مذاهب از حقوق اساسی نوشته شده در قانون اساسی هند می‌باشد.

بند ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر این نکته تأکید می‌کند که سلب‌کردن حق انسان‌ها برای انجام اعمال دینی خود، بی‌عدالتی محسوب می‌شود.[۲]

روز جهانی آزادی مذهبی[ویرایش]

۲۷ اکتبر، روز جهانی آزادی مذهبی، به خاطر اعدام شهیدان بوستون است، گروهی از کوئیکرها توسط پاریتنس در بوستون مشترک تحت امر مجلس نمایندگان خلیج ماساچوست بین ۱۶۵۹–۱۶۶۱ بخاطر اعتقادات مذهبی اعدام شدند. ایالات متحده آمریکا روز ۱۶ ژانویه آزادی مذهبی اعلام کرد.[۳][۴]

در ایران[ویرایش]

در ایران علاوه بر دین اسلام، ادیان مسیحیت، یهودیت و زرتشتی به رسمیت شناخته شده‌اند.[۵]

  • پیروان ادیان مختلف در ایران در معرض محدودیت‌های مختلف هستند، ایران بیش از ۱۰۰ مسیحی را در عرض یک هفته دستگیر کرده‌است و گروه فعالان مسیحی درب‌های باز (Christian advocacy group Open Doors) در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۹۷ گفته‌است که ایران بی رحمانه پیروان مسیحی را در جمهوری اسلامی سرکوب می‌کند و این افزایش شدید دستگیری‌ها به شدت نگران کننده‌است.[۶]
  • در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹، وزارت خارجه آمریکا براساس قانون آزادی مذهبی بین‌المللی ایران و چند کشور دیگر ازجمله کره شمالی، پاکستان، عربستان سعودی، چین و… را به‌عنوان کشورهای مورد نگرانی خاص بخاطر «نقض فاحش، سیستماتیک و ادامه‌دار آزادی مذهب» مجدداً لیست گذاری کرد.[۷]
  • کمیسیون آمریکایی آزادی بین‌المللی مذهبی، روز ۹ بهمن ۱۳۹۸ طی بیانیه‌ای اقدامات حکومت ایران علیه بهائیان را محکوم کرد. جمهوری اسلامی ایران، بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد و با آنها به انحای مختلف برخورد می‌کند.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸.
  2. International Covenant on Civil and Political Rights, retrieved 2009-07-04.
  3. Schweizerisches Zivilgesetzbuch
  4. Religious Freedom Day, 2006
  5. اصل سیزده قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
  6. Christianity CRACKDOWN in Iran: Callous regime detains DOZENS of innocent believers
  7. United States Takes Action Against Violators of Religious Freedom
  8. کمیسیون آمریکایی آزادی بین‌المللی مذهبی، اقدامات اخیر رژیم ایران علیه بهائیان را محکوم کرد