دیوید ریکاردو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Portrait of David Ricardo by Thomas Phillips.jpg

دیوید ریکاردو (به انگلیسی: David Ricardo) (زاده ۱۸ آوریل ۱۷۷۲ در لندن - درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۸۲۳ در لندن) اقتصاددان انگلیسی است که در کنار رابرت مالتوس، آدام اسمیت و جان استوارت‌میل در زمره تأثیرگذارترین اقتصاددانان کلاسیک قرار دارد.

ریکاردو از ۱۸۱۹ تا پایان عمرش نماینده مجلس عوام بریتانیا بود.

زندگی[ویرایش]

دیوید ریکاردو در سال ۱۷۷۲ در یک خانواده یهودی (هلندی) که به دلیل رهایی از تعقیب دادگاه‌های تفتیش عقاید به انگلستان مهاجرت کرده بود زاده شد. او سومین فرزند از هفده فرزند خانواده بود. پس از آموختن مقدمات کار در سن ۱۴ سالگی به کار دلالی بورس که حرفه پدرش بود پرداخت. وی هم چنین در سنین جوانی به طور نامنظم به تحصیل فیزیک و ریاضی می‌پرداخت.[۱]

ازدواج و کار[ویرایش]

در سن بیست و یک سالگی با دختری غیر یهود ازدواج کرد و مذهب یهود را ترک کرد. به دلیل این ازدواج ریکاردو و همسرش از هر دو خانواده طرد شدند. پدر ریکاردو به دلیل ترک کردن دین یهود از او رنجیده خاطر شد ولی در اواخر عمر او را بخشید. ریکاردو پس از جدایی از پدر به طور مستقل کار دلالی را در بورس ادامه داد. کسانی که او را می‌شناختند و به او اطمینان داشتند پول خود را به او می‌سپردند. ریکاردو ظرف چند سال ثروتی بیش از ثروت پدرش بدست آورد.[۱]

ورود به اقتصاد[ویرایش]

آشنایی ریکاردو با علم اقتصاد در سال ۱۷۹۹ (۲۷ سالگی) صورت پذیرفت و این زمانی بود که با همسرش به شهر باث رفته بود. در آنجا بود که فرصتی یافت تا کتاب ثروت ملل آدام اسمیت را بخواند. در سن ۴۳ سالگی دست از کسب و کار کشید و در سال ۱۸۱۹ در ۴۷ سالگی به نمایندگی مجلس عوام انگلستان درآمد. نظرات او به سبب شهرتش همچون رأی مرجعی معتبر پذیرفته می‌شد.[۲] او را تنها کسی دانسته‌اند که تحلیل اقتصادی را به مجلس عوام انگلستان آموخت. در سال ۱۸۲۱ نخستین باشگاه اقتصاد را که سپس در بیشتر کشورها نظیر آن تأسیس گردید را افتتاح نمود.[۲]

عقاید[ویرایش]

ریکاردو که شدیداً پایبند به اصول و اعتقادات خویش بود غالباً در اقتصاد سیاستهایی را تجویز می‌کرد که با منافع خصوصی او مغایرت داشت. مثلاً او از زیادی عوائد یک بانک انگلیسی انتقاد می‌کرد در حالی که خود وی یکی از سهامداران این بانک بود.[۲]

مرگ[ویرایش]

ریکاردو سرانجام در سن ۵۱ سالگی در حالی که ثروتی فراوان اندوخته بود بر اثر یک بیماری عفونی درگذشت.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ جی باربر، ویلیام. سیر اندیشه‌های اقتصادی. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ وحیدی، حسین. تاریخ عقاید اقتصادی از آغاز تا پایان سوسیالیسم. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

تاریخ عقاید اقتصادی از آغاز تا پایان سوسیالیسم؛ تألیف دکتر حسین وحیدی