الفبای زبان لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
الفبای زبان لاتین
Abecedarium.png
نوعالفبا
زبان‌ها

Official script in:

131 sovereign states

Co-official script in:

دورهٔ زمانیc. 700 BC – present
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزند
Numerous Latin alphabets; also more divergent derivations such as Osage
سامانهٔ خواهر
ایزو ۱۵۹۲۴Latn, 215
جهتچپ به راست
مخفف یونیکدLatin
دامنه یونیکدSee Latin characters in Unicode

الفبای لاتین (انگلیسی: Latin alphabet) که از آن با عنوان الفبای رومی نیز یاد می‌کنند رایج‌ترین سیستم نوشتاری الفبایی در جهان است که الفبای استاندارد زبان انگلیسی و غالب ملل اروپایی و مناطقی که اروپائیان در آن سکونت دارند می‌باشد. این الفبا پیش از سال ۶۰۰ قبل از میلاد از الفبای اتروسکی مشتق شده و محتمل است که نسب آن از طریق الفبای اتروسکی، یونانی و فنیقی به الفبای سامی شمالی برسد که در سوریه و فلسطین در حدود ۱۱۰۰ قبل از میلاد مورد کاربرد بود. الفبای لاتین کلاسیک مشتمل‌بر ۲۳ حرف بود که ۲۱ تای آن از الفبای اتروسکی مشتق شده‌اند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. The Editors of Encyclopaedia Britannica (March 1, 2022). "Latin alphabet". Britannica.com (به انگلیسی). {{cite web}}: |نویسنده= has generic name (help)