کفرگویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


کفرگویی یا توهین به مقدسات شامل اقداماتی است که توهین به خدا، ادیان، شخصیت‌های مقدس در مذاهب مختلف را مد نظر دارد.

مسیحیت[ویرایش]

مسیحیت، توهین به مقدسات را محکوم می‌کند. در انجیل مرقس ۳:۲۹ توهین به روح‌القدس گناهی نابخشودنی و ابدی دانسته شده‌است. توهین به مقدسات به عنوان جدی‌ترین گناه توسط کلیساها و شاخه‌های مختلف مسیحیت محکوم شده‌است.

انگیزیسیون، محکمه‌های بازجویی دینی و دادگاه‌های تفتیش عقاید بود[۱][۲] که در سده سیزدهم میلادی توسط پاپ گرگوری نهم بنیان نهاده شد و در آن افرادی که متهم به جرایم مذهبی از جمله «الحاد» و «کفرگویی» بودند، محاکمه می‌شدند.[۳] در سده ۱۸ میلادی، محکمه‌های تفتیش عقاید در اغلب کشورها و قلمروهای اروپایی برچیده شد و در اسپانیا، ناپلئون بناپارت آن را از میان برد.[۴]

انگلستان تنها کشوری در سرتاسر قاره اروپا بود که در آن محکمه‌های انگیزیسیون تسلط پیدا نکرد. آخرین اعدام در بریتانیا به دلیل کفرگویی و توهین به مقدسات در سال ۱۶۹۷ اتفاق افتاده‌است.[۵]

اسلام[ویرایش]

در اسلام، توهین به محمد، پیامبر اسلام و خاندانش کفرگویی تلقی می‌شود و فردی که چنین «جُرمی» را مرتکب شود، در بسیاری از کشورهای اسلامی با مجازات اعدام روبه‌رو می‌شود در تاریخ نیز نمونه‌هایی از اعدام موجود است مانند منصور حلاج.[۶]

همه کسانی که از دین اسلام، روی‌گردان شوند، حکمشان اعدام است.[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. احمد کسروی، انگیزیسیون در ایران ،۱۳۲۶ ماهنامهٔ باهماد آزادگان
  2. اعترافات گالیله، شعور انسان در محکمه، بی‌بی‌سی فارسی
  3. سکولاریزم سیاسی، علیه یا له دین؟، سکولاریسم نو
  4. «انکیزیسیون - لغت‌نامه دهخدا». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ اکتبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲.
  5. "Thomas Aikenhead". 5.uua.org. Archived from the original on 1 October 2011. Retrieved 10 November 2011.
  6. مالزی خبرنگار متهم به کفرگویی را به عربستان تحویل داد، بی‌بی‌سی فارسی
  7. «حبس و اعدام در انتظار شیطان پرستان». khabaronline.

Wikipedia contributors, "Blasphemy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 31, 2012).