ولادیمیر پوتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولادیمیر پوتین
Владимир Путин
Putin with flag of Russia.jpg
رئیس‌جمهور روسیه
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۱۲ – تاکنون
نخست وزیر ویکتور زوبکوف
دیمیتری مدودف
پس از دیمیتری مدودف
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۰۰ – ۷ مه ۲۰۰۸
کفیل: ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹–۷ مه ۲۰۰۰
نخست وزیر میخائیل کاسیانوف
ویکتور خریستنکو
میخائیل فرادکوف
ویکتور زوبکوف
پس از بوریس یلتسین
پیش از دیمیتری مدودف
نخست وزیر روسیه
مشغول به کار
۸ مه ۲۰۰۸ – ۷ مه ۲۰۱۲
رئیس جمهور دیمیتری مدودف
قائم مقام ایگور شووالوف
پس از ویکتور زوبکوف
پیش از ویکتور زوبکوف
مشغول به کار
۹ اوت ۱۹۹۹ – ۷ مه ۲۰۰۰
کفیل: ۹ اوت ۱۹۹۹–۱۶ اوت ۱۹۹۹
رئیس جمهور بوریس یلتسین
قائم مقام ویکتور خریستنکو
میخائیل کاسیانوف
پس از سرگئی استپاشین
پیش از میخائیل کاسیانوف
رهبر حزب روسیه متحد
مشغول به کار
۱ ژانویه ۲۰۰۸ – ۳۰ مه ۲۰۱۲
پس از بوریس گریزلف
پیش از دیمیتری مدودف
دبیرکل شورای امنیت ملی روسیه
مشغول به کار
۲۵ ژوئیه ۱۹۹۸ – ۲۹ مارس ۱۹۹۹
رئیس جمهور بوریس یلتسین
پس از نیکُلای کُوالیف
پیش از Nikolai Patrushev
اطلاعات شخص
زاده

ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین
۷ اکتبر ۱۹۵۲(۱۹۵۲-10-0۷) ‏(۶۴ سال)

۱۵ مهر ۱۳۳۱ شمسی
لنینگراد (سنت پترزبورگ فعلی)،  اتحاد جماهیر شوروی (روسیه کنونی)
ملیت  روسیه
حزب سیاسی روسیه متحد
همسر(ان) لودمیلا پوتینا (سابق)
شغل ، سیاستمدار
مذهب کلیسای ارتدکس روسیه

ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین ((به روسی: Владимир Владимирович Путин) متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲) رئیس جمهور فعلی روسیه است. او دومین و چهارمین رئیس جمهور روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است.

او رئیس حزب روسیه واحد (از ۱۵ آوریل ۲۰۰۸) است.[۱] پوتین از اوت ۱۹۹۹ تاکنون همواره پست ریاست‌جمهوری یا نخست‌وزیری روسیه را در اختیار داشته است.

او متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲ در شهر سن پترزبورگ (سابقاً لنینگراد) است.

ولادیمیر پوتین به عنوان رئیس جمهوری پُرکار شناخته می‌شود که اقتصاد روسیه را از بحران شدید دهه ۱۹۹۰ به ثبات و رشد قابل توجه در قرن بیست و یکم هدایت کرده‌است. پوتین پیش از ریاست جمهوری روسیه، سابقه همکاری با کا.گ. ب را در دوران شوروی در کارنامه خود دارد. همچنین عده‌ای او را به عنوان ورزشکارترین رئیس‌جمهور دنیا می‌شناسند.[۲]

در روز ۹ اوت ۱۹۹۹ پوتین، رئیس وقت اداره اطلاعات و امنیت روسیه «اف.اس. بی» (جانشین کا.گ. ب) و رئیس شورای امنیت فدراتیو روسیه، صبح به عنوان یکی از سه معاون سرگیی استپاشین، نخست وزیر وقت روسیه برگزیده شد، اما تنها ساعاتی بعد با سقوط دولت استپاشین، به مقام کفالت نخست وزیری رسید و عصر همان روز بوریس یلتسین، رئیس جمهور وقت روسیه که اوضاع مزاجی‌اش رو به وخامت بود، او را به عنوان جانشین خود به مردم روسیه توصیه کرد.

پیرو حوادث این روز، کمتر از یک هفته بعد، پوتین از پارلمان روسیه به عنوان نخست وزیر رأی اعتماد گرفت، در آخرین روز این سال، ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ رسماً کفیل ریاست جمهوری شد، پستی که به او کمک کرد در انتخابات ماه مه ۲۰۰۰بر رقبای سرشناسی مانند پریماکوف و یوری لوژکوف پیروز شود.[۳]

در دور اول ریاست جمهوری پوتین، اقتصاد روسیه به مدت هشت سال پیاپی رشد کرد، و تولید ناخالص داخلی مورد اندازه‌گیری در برابری قدرت خرید ۷۲٪ رشد کرد.[۴][۵] این رشد نتیجهٔ رشد قیمت کالاها، قیمت‌های بالای نفت، و سیاست‌های مالی و اقتصادی محتاطانه بود.[۶][۷] به دلیل محدودیت قانون اساسی روسیه بر دوره‌های ریاست جمهوری، پوتین قادر به شرکت در انتخابات سال ۲۰۰۸ برای سومین دورهٔ پیاپی نبود. دمیتری مدودف، در آن انتخابات پیروز شد و پوتین را به نخست وزیری منصوب کرد.[۸] پوتین در سال ۲۰۱۲ با کسب ۶۴٪ آرا برای سومین بار به ریاست جمهوری روسیه برگزیده شد. سقوط قیمت نفت و تحریم‌های بین‌المللی اعمال شده بر روسیه در آغاز سال ۲۰۱۴ در پی انضمام کریمه به روسیه و مداخله نظامی روسیه در اوکراین منجر به کاهش ۳٫۷٪ای رشد در ۲۰۱۵ شد.[۹][۱۰][۱۱][۱۲]در دوره رهبری پوتین روسیه در زمینه‌های شاخص مردم‌سالاری و شاخص احساس فساد جایگاه پایینی داشته است.

فعالیت سیاسی[ویرایش]

پوتین پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه لنینگراد از طرف کا.گ. ب دعوت به همکاری شد و بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ از سوی این سازمان در آلمان خدمت کرد، وی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ پست‌های مختلفی را از مشاور رئیس دانشگاه دولتی لنینگراد تا دبیرکلی شورای امنیت ملی روسیه را تجربه کرد و سرانجام در اوت ۱۹۹۹ به مقام نخست وزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و در پی استعفای بوریس یلتسین به عنوان رئیس جمهوری موقت روسیه برگزیده شد و در مارس ۲۰۰۰ طی انتخابات ریاست جمهوری، رئیس جمهور روسیه شد، وی در انتخابات سال ۲۰۰۴ نیز در سمت خود ابقا شد و سرانجام در ماه مه سال ۲۰۰۸ در دولت تازه به قدرت رسیده دیمیتری مدودف پست نخست وزیری روسیه را به عهده گرفت.[۱۳] وی در انتخابات سال ۲۰۱۲ روسیه نیز با کسب ۶۳ درصد آرا به عنوان سومین بار رئیس جمهور روسیه گردید.

سخنرانی پوتین برای دانشجویان دانشگاه رایس

سیاست داخلی[ویرایش]

سیاست اقتصادی، صنعتی و انرژی[ویرایش]

در دورهٔ تصدی پوتین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، اقتصاد روسیه به طور متوسط ۷٪ در سال رشد کرد،[۱۴] و تبدیل به هفتمین اقتصاد بزرگ دنیا از نظر قدرت خرید شد. تولید ناخالص داخلی نامی روسیه ۶ برابر شد و از رتبهٔ ۲۲ م جهان به ۱۰ م رسید. در سال ۲۰۰۷، جی دی پی روسیه از جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه در سال ۱۹۹۰ بیشتر شد، که به معنای غلبه کردن بر پیامدهای ویرانگر بحران مالی ۱۹۹۸ روسیه و رکود پیشتر در دههٔ ۱۹۹۰ بود.[۱۵]

در هشت سال صدارت پوتین، صنعت، و نیز تولید، ساختمان، درامدهای واقعی، اعتبار و طبقهٔ متوسط به طور قابل توجهی رشد کرد.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] پوتین به دلیل محو دادوستد پایاپای گسترده و رشد دادن اقتصاد در پی آن ستوده شده است.[۲۰] به هر حال مشکل تورم همچنان پابرجا ماند.[۱۵]

پیوستن کریمه به روسیه[ویرایش]

به دنبال بحران کریمه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ یک همه‌پرسی از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار گردید. ۸۱ درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کرده و ۹۶٫۷۷٪ به جدایی این شبه جزیره از اوکراین و الحاقش به روسیه رأی مثبت دادند.[۲۱]

ولادیمیر پوتین در روز ۱۸ مارس رسماً سند الحاق کریمه به روسیه را امضا کرد[۲۲] و کریمه را جزء جدایی ناپذیر روسیه خواند.[۲۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

او جودوکاری ماهر است، روزانه یک ساعت در استخر محل سکونت‌اش شنا می‌کند و به بوکس، کونگفو،موی تای و بسیاری دیگر از هنرهای رزمی علاقه‌منداست.[۳]

او در راندن انواع و اقسام وسایل نقلیه مهارت دارد. وی زیردریایی هسته‌ای، هواپیما، لوکوموتیو و کامیونهای عظیم‌الجثه را نیز به تنهایی هدایت کرده است.[۲۴]

پوتین از معتقدان کلیسای ارتدکس روسیه است.[۳]

زندگی زناشویی[ویرایش]

پوتین در ۲۰۱۳ پس از اتمام یک نمایشنامه اعلام نمود بصورت توافقی قصد طلاق گرفتن از لودمیلا پوتینا را دارد. آنها ضمن اینکه جداییشان را متمدنانه خواندند عامل اصلی آن را نداشتن وقت برای یکدیگر قلمداد کردند. یکی دیگر از دلایلی که راجع به عامل این طلاق شایعه شد رابطهٔ پوتین با آلینا کابائوا ورزشکار و فعال سیاسی روسی بوده. شایعات به حدی بالا گرفت که اظهار شد پوتین از این زن جوان دو فرزند نیز دارد. این گفته‌ها از سوی دو طرف رد شد. شایعهٔ دیگری نیز وجود داشت که اظهار می‌کرد پوتین دست بِزن دارد و همسرش را مورد آزار اذیت قرار می‌داده. این اظهارات از سوی سرویس اطلاعاتی آلمان ادعا شده است. این ادعا از سوی لنشن زن جاسوس آلمانی که در قرن گذشته توانست با همسر پوتین روابط نزدیکی برقرار کند اظهار شده. وی همچنین ادعا کرده پوتین زنباره بوده و به همسرش خیانت می‌ورزید. با همهٔ وجود این گزارش‌ها تأیید شده نیستند.[۲۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. BBCPersian.com
  2. http://aftab.ae/articles/politics/world/c1c1192701909_putin_p1.php
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  4. Guriev, Sergei; Tsyvinski, Aleh (2010). "Challenges Facing the Russian Economy after the Crisis". In Anders Åslund, Sergei Guriev, Andrew C. Kuchins. Russia After the Global Economic Crisis. Peterson Institute for International Economics; Centre for Strategic and International Studies; New Economic School. pp. 12–13. ISBN 978-0-88132-497-6. 
  5. GDP of Russia from 1992 to 2007 صندوق بین‌المللی پول. Retrieved 12 May 2008
  6. Putin: Russia's Choice, (Routledge 2007), by Richard Sakwa, Chapter 9
  7. Fragile Empire: How Russia Fell In and Out of Love with Vladimir Putin, Yale University Press (2013), by Ben Judah, page 17
  8. Hale, Henry E.; Timothy J. Colton (8 September 2009). "Russians and the Putin-Medvedev "Tandemocracy": A Survey-Based Portrait of the 2007–08 Election Season". The National Council for Eurasian and East European Research (Seattle, WA: University of Washington). Retrieved 15 March 2012. 
  9. "Economic Slowdown Eases in Q3 – Business". The Moscow Times. Retrieved 9 April 2016. 
  10. "Russians' Average Monthly Salary Falls to $500 as Food Prices Skyrocket – News". The Moscow Times. Retrieved 9 April 2016. 
  11. Thompson, Mark (26 January 2016). "Russia: One of 10 worst economies in 2015". CNN. 
  12. "Russian economy in turmoil as Putin is battered by falling oil price and sanctions". Telegraph.co.uk. 25 January 2016. Retrieved 9 April 2016. 
  13. «زندگینامه: ولادیمیر پوتین (۱۹۵۲-)»(فارسی)‎. همشهری آن لاین. بازبینی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۰۸. 
  14. "Report for Selected Countries and Subjects". Imf.org. 14 September 2006. Retrieved 9 December 2011. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ "Russia's economy under Vladimir Putin: achievements and failures". RIA Novosti. Retrieved 22 June 2013. 
  16. "Russians weigh Putin's protégé". Moscow. Associated Press. 3 May 2008. Retrieved 29 December 2008. 
  17. Putin's Economy – Eight Years On. Russia Profile, 15 August 2007. Retrieved 23 April 2008
  18. "Ежегодно объем потребительского кредитования в России удваивается". Bank.samaratoday.ru. Retrieved 2 March 2010. 
  19. "Основные Социально-Экономические Индикаторы Уровня Жизни Населения". Gks.ru. Archived from the original on 18 February 2012. Retrieved 2 March 2010. 
  20. Iikka. Korhonen et al. The challenges of the Medvedev era. Bank of Finland's Institute for Economies in Transition, 24 June 2008.
  21. Crimea declares independence, seeks UN recognition RT
  22. [۱]
  23. [۲]
  24. Set Cookies
  25. «پشت پرده طلاق پوتین از همسرش / تصاویر». 

پیوند به بیرون[ویرایش]