ولادیمیر پوتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولادیمیر پوتین
Владимир Путин
رئیس‌جمهور روسیه
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۱۲ – تاکنون
نخست وزیر ویکتور زوبکوف
دیمیتری مدودف
فرد پیشین دیمیتری مدودف
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۰۰ – ۷ مه ۲۰۰۸
کفیل: ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹–۷ مه ۲۰۰۰
نخست وزیر میخائیل کاسیانوف
ویکتور خریستنکو
میخائیل فرادکوف
ویکتور زوبکوف
فرد پیشین بوریس یلتسین
فرد پسین دیمیتری مدودف
نخست وزیر روسیه
مشغول به کار
۸ مه ۲۰۰۸ – ۷ مه ۲۰۱۲
رئیس جمهور دیمیتری مدودف
قائم مقام ایگور شووالوف
فرد پیشین ویکتور زوبکوف
فرد پسین ویکتور زوبکوف
مشغول به کار
۹ اوت ۱۹۹۹ – ۷ مه ۲۰۰۰
کفیل: ۹ اوت ۱۹۹۹–۱۶ اوت ۱۹۹۹
رئیس جمهور بوریس یلتسین
قائم مقام ویکتور خریستنکو
میخائیل کاسیانوف
فرد پیشین سرگئی استپاشین
فرد پسین میخائیل کاسیانوف
رهبر حزب روسیه متحد
مشغول به کار
۱ ژانویه ۲۰۰۸ – ۳۰ مه ۲۰۱۲
فرد پیشین بوریس گریزلف
فرد پسین دیمیتری مدودف
دبیرکل شورای امنیت ملی روسیه
مشغول به کار
۲۵ ژوئیه ۱۹۹۸ – ۲۹ مارس ۱۹۹۹
رئیس جمهور بوریس یلتسین
فرد پیشین نیکُلای کُوالیف
فرد پسین Nikolai Patrushev
اطلاعات شخصی
تولد ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین
۷ اکتبر ۱۹۵۲(۱۹۵۲-10-0۷) ‏(۶۳ سال)

۱۵ مهر ۱۳۳۱ شمسی
لنینگراد (سنت پترزبورگ فعلی)، اتحاد شوروی (روسیه کنونی)

ملیت  روسیه
حزب سیاسی روسیه متحد
همسر لودمیلا پوتینا (سابق)
پیشه ، سیاستمدار
دین کلیسای ارتدکس روسیه

ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین (متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲ (به روسی: Владимир Владимирович Путин)) رئیس جمهور روسیه است. او دومین و چهارمین رئیس جمهور روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است.

او رئیس حزب روسیه واحد (از ۱۵ آوریل ۲۰۰۸) است.[۱] پوتین از اوت ۱۹۹۹ تاکنون همواره پست ریاست‌جمهوری یا نخست‌وزیری روسیه را در اختیار داشته است. او متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲ در شهر سن پترزبورگ (در آن زمان، لنینگراد) است.

ولادیمیر پوتین به عنوان رئیس جمهوری پُرکار شناخته می‌شود که اقتصاد روسیه را از بحران شدید دهه ۱۹۹۰ به ثبات و رشد قابل توجه در قرن بیست و یکم هدایت کرده‌است. پوتین پیش از ریاست جمهوری روسیه، سابقه همکاری با کا.گ. ب را در دوران شوروی در کارنامه خود دارد. همچنین عده‌ای او را به عنوان ورزشکارترین رئیس‌جمهور دنیا می‌شناسند.[۲]

در روز ۹ اوت ۱۹۹۹ پوتین، رئیس وقت اداره اطلاعات و امنیت روسیه «اف.اس. بی» (جانشین کا.گ. ب) و رئیس شورای امنیت فدراتیو روسیه، صبح به عنوان یکی از سه معاون سرگیی استپاشین، نخست وزیر وقت روسیه برگزیده شد، اما تنها ساعاتی بعد با سقوط دولت استپاشین، به مقام کفالت نخست وزیری رسید و عصر همان روز بوریس یلتسین، رئیس جمهور وقت روسیه که اوضاع مزاحی‌اش رو به وخامت بود، او را به عنوان جانشین خود به مردم روسیه توصیه کرد.

پیرو حوادث این روز، کمتر از یک هفته بعد، پوتین از پارلمان روسیه به عنوان نخست وزیر رأی اعتماد گرفت، در آخرین روز این سال، ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ رسماً کفیل ریاست جمهوری شد، پستی که به او کمک کرد در انتخابات ماه مه ۲۰۰۰ بر رقبای سرشناسی مانند پریماکوف و یوری لوژکوف پیروز شود.[۳] پوتین به مدت دو دوره تا سال ۲۰۰۸ ریاست جمهوری روسیه را بر عهده داشت. در این سال در پی انتخاب دیمیتری مدودف به ریاست جمهوری، پوتین به عنوان نخست وزیر روسیه معرفی شد و تا سال ۲۰۱۲ در این سمت مشغول به کار بود. پوتین در سال ۲۰۱۲ برای سومین بار به ریاست جمهوری روسیه برگزیده شد.

بخاطر داشتن شخصیت و کاریزمای بالای پوتین از وی با عنوان مرد آلفا نیز یاد شده است.[۴]

فعالیت سیاسی[ویرایش]

پوتین پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه لنینگراد از طرف کا.گ. ب دعوت به همکاری شد و بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ از سوی این سازمان در آلمان خدمت کرد، وی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ پست‌های مختلفی را از مشاور رئیس دانشگاه دولتی لنینگراد تا دبیرکلی شورای امنیت ملی روسیه را تجربه کرد و سرانجام در اوت ۱۹۹۹ به مقام نخست وزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و در پی استعفای بوریس یلتسین به عنوان رئیس جمهوری موقت روسیه برگزیده شد و در مارس ۲۰۰۰ طی انتخابات ریاست جمهوری، رئیس جمهور روسیه شد، وی در انتخابات سال ۲۰۰۴ نیز در سمت خود ابقا شد و سرانجام در ماه مه سال ۲۰۰۸ در دولت تازه به قدرت رسیده دیمیتری مدودف پست نخست وزیری روسیه را به عهده گرفت.[۵] وی در انتخابات سال ۲۰۱۲ روسیه نیز با کسب ۶۳ درصد آرا به عنوان سومین بار رئیس جمهور روسیه گردید.

سخنرانی پوتین برای دانشجویان دانشگاه رایس

سیاست داخلی[ویرایش]

سیاست اقتصادی، صنعتی و انرژی[ویرایش]

تولید ناخالص داخلی روسیه از زمان فروپاشی اتحاد شوروی.

در دورهٔ تصدی پوتین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، اقتصاد روسیه به طور متوسط ۷٪ در سال رشد کرد،[۶] و تبدیل به هفتمین اقتصاد بزرگ دنیا از نظر قدرت خرید شد. تولید ناخالص داخلی نامی روسیه ۶ برابر شد و از رتبهٔ ۲۲ م جهان به ۱۰ م رسید. در سال ۲۰۰۷، جی دی پی روسیه از جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه در سال ۱۹۹۰ بیشتر شد، که به معنای غلبه کردن بر پیامدهای ویرانگر بحران مالی ۱۹۹۸ روسیه و رکود پیشتر در دههٔ ۱۹۹۰ بود.[۷]

در هشت سال صدارت پوتین، صنعت، و نیز تولید، ساختمان، درامدهای واقعی، اعتبار و طبقهٔ متوسط به طور قابل توجهی رشد کرد.[۷][۸][۹][۱۰][۱۱] پوتین به دلیل محو دادوستد پایاپای گسترده و رشد دادن اقتصاد در پی آن ستوده شده است.[۱۲] به هر حال مشکل تورم همچنان پابرجا ماند.[۷]

پیوستن کریمه به روسیه[ویرایش]

به دنبال بحران کریمه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ یک همه‌پرسی از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار گردید. ۸۱ درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کرده و ۹۶٫۷۷٪ به جدایی این شبه جزیره از اوکراین و الحاقش به روسیه رأی مثبت دادند.[۱۳]

ولادیمیر پوتین در روز ۱۸ مارس رسماً سند الحاق کریمه به روسیه را امضا کرد[۱۴] و کریمه را جزء جدایی ناپذیر روسیه خواند.[۱۵]

زندگی شخصی[ویرایش]

او جودوکاری ماهر است، روزانه یک ساعت در استخر محل سکونت‌اش شنا می‌کند و به بوکس، کونگفو،موی تای و بسیاری دیگر از هنرهای رزمی علاقه‌منداست.[۱۶]

او در راندن انواع و اقسام وسایل نقلیه مهارت دارد. وی زیردریایی هسته‌ای، هواپیما، لوکوموتیو و کامیونهای عظیم‌الجثه را نیز به تنهایی هدایت کرده است.[۱۷]

پوتین از معتقدان کلیسای ارتدکس روسیه است.[۱۸]

زناشویی[ویرایش]

پوتین در سال ۲۰۱۳ پس از اتمام یک نمایشنامه اعلام نمود بصورت توافقی قصد طلاق گرفتن از لودمیلا پوتینا را دارد. آنها ضمن اینکه جداییشان را متمدنانه خواندند عامل اصلی آن را نداشتن وقت برای یکدیگر قلمداد کردند. یکی دیگر از دلایلی که راجع به عامل این طلاق شایعه شد رابطهٔ پوتین با آلینا کابائوا ورزشکار و فعال سیاسی روسی بوده. شایعات به حدی بالا گرفت که اظهار شد پوتین از این زن جوان دو فرزند نیز دارد. این گفته‌ها از سوی دو طرف رد شد. شایعهٔ دیگری نیز وجود داشت که اظهار می‌کرد پوتین دست بِزن دارد و همسرش را مورد آزار اذیت قرار می‌داده. این اظهارات از سوی سرویس اطلاعاتی آلمان ادعا شده است. این ادعااز سوی لنشن زن جاسوس آلمانی که در قرن گذشته توانست با همسر پوتین روابط نزدیکی برقرار کند اظهار شده. وی همچنین ادعا کرده پوتین زنباره بوده و به همسرش خیانت می‌ورزید. با همهٔ وجود این گزارش‌ها تأیید شده نیستد.[۱۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. BBCPersian.com
  2. http://aftab.ae/articles/politics/world/c1c1192701909_putin_p1.php
  3. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  4. «نگاه آمریکا به مقامات روسی؛ مدودف رهبری مردد و پوتین "مرد آلفا"». 
  5. «زندگینامه: ولادیمیر پوتین (۱۹۵۲-)»(فارسی)‎. همشهری آن لاین. بازبینی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۰۸. 
  6. "Report for Selected Countries and Subjects". Imf.org. 14 September 2006. Retrieved 9 December 2011. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ "Russia's economy under Vladimir Putin: achievements and failures". RIA Novosti. Retrieved 22 June 2013. 
  8. "Russians weigh Putin's protégé". Moscow. Associated Press. 3 May 2008. Retrieved 29 December 2008. 
  9. Putin's Economy – Eight Years On. Russia Profile, 15 August 2007. Retrieved 23 April 2008
  10. "Ежегодно объем потребительского кредитования в России удваивается". Bank.samaratoday.ru. Retrieved 2 March 2010. 
  11. "Основные Социально-Экономические Индикаторы Уровня Жизни Населения". Gks.ru. Archived from the original on 18 February 2012. Retrieved 2 March 2010. 
  12. Iikka. Korhonen et al. The challenges of the Medvedev era. Bank of Finland's Institute for Economies in Transition, 24 June 2008.
  13. Crimea declares independence, seeks UN recognition RT
  14. [۱]
  15. [۲]
  16. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  17. Set Cookies
  18. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  19. «پشت پرده طلاق پوتین از همسرش / تصاویر». 

پیوند به بیرون[ویرایش]