مساوات‌خواهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مساوات‌خواهی (به فرانسوی: egalitarianism)(به انگلیسی: equalitarianism) اصلی ست که صرفاً می‌گوید: «سود و زیان را به طور مساوی تقسیم کن و به هر کسی به یک اندازه بده.» اصل مساوات‌خواهی را زمانی می‌توان انجام داد که بدانید چه مقدار را باید تقسیم کنید (با فرض این که بشود آن را به صورت عدد و رقم در آورد) و در میان چه کسانی باید تقسیم نمود. تنها کاری که باید انجام دا این است که آن مقدار را بر شمار افرادی که از آن سهم می‌برند بخش کرد. نیازی نیست چیزی دربارهٔ افراد، شخصیت آنها، نیازهایشان و خواسته‌های آنها دانست. تنها کاری که باید انجام شود این است که با همه به یکسان رفتار شود. در این دیدگاه، تقسیم سود و زیان به شکلی یکسان گویای آن است که رفتار شما با مردم یکسان است.[۱]

مساوات‌خواهی با برابرخواهی تفاوت دارد.[۲] وقتی مردم از مساوات‌خواهی سخن می‌گویند غالباً اصلی دیگر، یعنی برابرخواهی، را در نظر دارند.[۱]

در قرن بیستم، بعد تازه‌ای از رعایت مساوات در توزیع ثروت و تولید مطرح شده است. آنچنانکه تجربه تاریخی نشان داده است، محو نوعی از نابرابری، می‌تواند زمینه را برای نابرابریهایی دیگر فراهم کند. زیرا که ناهمسانی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، همراه هم و در یک مسیر افزایش و کاهش ندارند، بلکه در نظام‌های بسیاری، به اسم برابری اقتصادی، تمامی حقوق سیاسی فرد و حق مشارکت وی در تصمیمات سلب می‌گردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مبانی فلسفهٔ اخلاق- رابرا ال. هولمز، مسعود علیا- نشر ققنوس- چاپ سوم ۱۳۸۵
  2. مبانی فلسفهٔ اخلاق- رابرا ال. هولمز، مسعود علیا- نشر ققنوس- چاپ سوم ۱۳۸۵