فرانسیس فوکویاما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یوشی‌هیرو فرنسیس فوکویاما
image from BloggingHeads.tv podcast
زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۵۲(۱۹۵۲-10-۲۷) ‏(۶۳ سال)
شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
مهمترین علایق کشورهای در حال توسعه
حکمرانی
اقتصاد سیاسی بین‌المللی
ملت سازی و democratization
Strategic and security issues
ایده‌های اصلی End of history
سازمان دانشگاه جرج میسون
دانشگاه جانز هاپکینز
دانشگاه استنفورد
وب‌گاه http://fukuyama.stanford.edu/

یوشی‌هیرو فرنسیس فوکویاما (به انگلیسی: Yoshihiro Francis Fukuyama)، (متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۵۲)، فیلسوف آمریکایی، متخصص اقتصاد سیاسی، رئیس گروه توسعهٔ اقتصادی بین‌المللی دانشگاه جانز هاپکینز و نویسندهٔ کتاب «پایان تاریخ و آخرین انسان» می‌باشد که به خاطر نظریه‌پردازی «پایان تاریخ» مشهور است.

زندگینامه[ویرایش]

فرانسیس فوکویاما

فرانسیس فوکویاما، در ۲۷ اکتبر ۱۹۵۲ میلادی در هایدپارک در جوار شیکاگو زاده شد. پدرش، «یوشیو فوکویاما» (Yoshio Fukuyama)، نسل دوم آمریکایی ژاپنی‌تبار بود که دکترای جامعه‌شناسی از دانشگاه شیکاگو داشت و به‌عنوان کشیش کلیسای پروتستان (Congregational church) خدمت می‌کرد. مادرش، «توشیکو کاواتا فوکویاما» (Toshiko Kawata Fukuyama)، که در شهر کیوتو (Kyoto) ژاپن متولد شد، دختر «شیرو کاواتا» (Shiro Kawata)، بنیان‌گذار دپارتمان (دیپارتمنت) اقتصاد دانشگاه کیوتو و نخستین رئیس دانشگاه شهر اوساکا (Osaka City University) بود.

فوکویاما دوران کودکی خود را در شهر نیویورک گذراند. در سال ۱۹۶۷ میلادی، همراه با خانواده، به ایالت شیکاگو کوچ کرد و در آنجا دورهٔ دبیرستان را به پایان رساند. مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ هنر از دانشگاه کرنل (Cornell University) به دست آورد و سپس در رشتهٔ فلسفه سیاسی ادامه تحصیل داد و به درجهٔ دکترا از دانشگاه هاروارد (Harvard University) نایل آمد. وی در دورهٔ دانشجوی در دانشگاه کرنل به انجمن دانشجوی تلوراید (Telluride Association) پیوست.

در حال حاضر، فوکویاما استاد و رئیس گروه توسعهٔ اقتصادی بین‌المللی دانشگاه جانز هاپکینز در شهر واشنگتن دی سی است.[۱]

نظریات[ویرایش]

پایان تاریخ[ویرایش]

تئوری پایان تاریخ فرانسیس فوکویاما، در سال ۱۹۸ (میلادی)|۱۹۸۹]] مطرح و در سال ۱۹۹۲ در کتاب پایان تاریخ و آخرین انسان (The End of History and the Last Man) که توسط عباس عربی و زهره عربی به فارسی ترجمه شده است، تشریح شد.

نظریهٔ پایان تاریخ توسط فرانسیس فوکویاما، دانشمند آمریکایی ارائه شده‌است. به اعتقاد این نظریه در دوران پس از جنگ جهانی دوم ارزش‌های لیبرال دمکراتیک در سراسر جهان، به اعتقاد فوکویاما، امروزه نظام لیبرال دمکراسی به ویژه بعد از فروپاشی اتحاد شوروی به صورت یک جریان غالب و مسلط درآمده‌است، که، همهٔ کشورها و جوامع باید، در برابر آن تسلیم شوند، آخرین حد تلاش‌ها و مبارزات ایده‌لوژوی‌های مختلف در نهایت در قالب ایدولوژی (لیبرال دمکراسی) سربرآورده‌است. بنابر این تصور این که نظام سیاسی بهتر و مناسب‌تری به عنوان آلترناتیو و یا بدیل جایگزین این نظام شود وجود ندارد.[۲]

موضع گیری علیه نومحافظه کاری[ویرایش]

فوکویاما پیش از این جزو نظریه پردازان نومحافظه کار به شمار می‌آمد، اما در سال ۲۰۰۳ با اشغال عراق مخالفت کرد، در سال ۲۰۰۴ علیه بوش رای داد و در سال ۲۰۰۶ با انتشار مقاله‌ای بلند در نیویورک‌تایمز ضمن مقایسه نومحافظه‌کاری با لنینیسم پایان عصر نومحافظه کاری را اعلام کرد.[۳] او به علاوه مطلبی در مورد بازداشت نظامیان انگلیسی توسط ایران در صفحهٔ «هر چه می‌خواهد دل تنگت بگو» ی سایت نشریهٔ گاردین نوشته‌است.[۴]

فوکویاما و شورای نگهبان[ویرایش]

احمد جنتی در خطبه‌های نماز جمعه از فوکویاما یاد کرد. او در این خطبه خاطر نشان کرد «فوکویاما پژوهشگر و تاریخ‌نگار ژاپنی الاصل و تبعه آمریکا معتقد است شورای نگهبان به عنوان مظهر قوام و دوام ولایت فقیه باید حذف شود و با یک رفراندوم از بین برود و تا وقتی که شورای نگهبان وجود دارد نظارت استصوابی از بین نمی‌رود؛ این‌ها چنین عقایدی را دنبال می‌کنند و ما باید مراقب باشیم.» [۵] در مقاله ای که فوکویاما در سال 2009 در وال استریت ژورنال منتشر کرده وی به مطلب مذکور اشاره کرده است و در آن با ادبیات متفاوتی موضوع بسته بودن چرخه دموکراسی در ایران را بیان نموده است[۶]

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]