حقوق مدنی و سیاسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حقوق مدنی و سیاسی طبقه‌ای از حقوق هستند که آزادی افراد را در برابر نقض شدن غیر موجه توسط دولتها و سازمانهای خصوصی حفاظت کرده و قابلیت فرد را برای مشارکت در زندگی مدنی و سیاسی حکومت بدون تبعیض یا سرکوب سیاسی تضمین می‌کنند.

حقوق مدنی عبارتند از تضمین یکپارچگی فیزیکی و ذهنی مردمان، حق زندگی و امنیت، محافظت در برابر تبعیض بر مبنای نژاد، جنسیت، منشأ ملی، رنگ، گرایش جنسی، قومیت، دین یا ناتوانی.

حقوق سیاسی عبارتند از عدالت طبیعی در حقوق، مانند حقوق متهم، از جمله حق دادرسی منصفانه، تشریفات لازم، حق فرجام خواهی، حقوق مشارکت در جامعه مدنی و سیاست نظیر آزادی انجمن، حق تجمع، حق دادخواست، حق دفاع از خود، و حق رای.

حقوق مدنی سیاسی در میثاق بین المللی مدنی سیاسی درج شده است این حق ها برای اجرا تعهد دولت ها به نتیجه محسوب می شوند به این معنی که دولت موظف هستند که برای به ثمر نشستن این حق ها تلاش کنند و انجام تعهدات برای دولتها در این خصوص لازم است. بسیاری از این حق ها حق های طبیعی و فطری محسوب می شوند.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

عبارت «حقوق مدنی» ترجمه ای از لاتین ius civis (حقوق یک شهروند) است، شهروندان رومی می‌توانند آزاد یا خدمتکار باشند اما همه آنها حقوق قانونی داشتند، پس از دستورالعمل میلان در ۳۱۳ این حقوق شامل آزادی مذهب بود، اما ادعاهای حقوق جهانی می‌تواند بر اساس آموزه‌های دینی ساخته شود، همه مردان باند ممکن است آزاد شوند، زیرا خدا همه را آزاد آفریده با خونریزی گرانبهای خود آزاد شده‌است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی- دو جلد - جلد اول - سارا جوزف و ... ترجمه قاسم زمانی و همکاران- نشر شهر دانش- ص1 الی 70
  2. Conflict, union and rebellion

https://en.wikipedia.org/wiki/Civil_and_political_rights