فلسفه هلنیستی
| تاریخ فلسفه |
|---|
 |
| بر پایهٔ تمدن و مکان |
| بر پایه دین |
| بر پایه دوره و زمان |
| بر پایه افراد شاخص |
|
| بر پایه مکتب |
| بر پایه روش فلسفی |
 درگاه فلسفه |
فلسفه یونانیمآبی یا فلسفه یونانیگری یا فلسفه هلنیستی، دورهای از فلسفه غرب میباشد که در تمدن هلنی، پس از ارسطو توسعه یافت و با آغاز دوره نوافلاطونی پایان یافت.
فلسفه هلنیستی، فلسفه یونان باستان مربوط به دوره هلنیستی در یونان باستان، از مرگ اسکندر مقدونی در ۳۲۳ قبل از میلاد تا نبرد آکتیوم در ۳۱ قبل از میلاد است.[۱] مکاتب غالب این دوره رواقیون، اپیکوریان و شکاکان بودند.[۲]
مکتبهای فکری دورهٔ هلنیستی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب فیثاغوری
[ویرایش | اشتراکگذاری]سوفسطائیگری
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب کلبیون (Cynicism)
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب کورنایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب کورنایی یا سیرنایسیسم یا مکتب قورنائیان (Cyrenaicism) یک مکتب فلسفی فرا-لذتگرایی بود که در قرن چهارم پیش از میلاد توسط آریستیپوس (Aristippus of Cyrene) بنیانگذاری شد. پیروان این مکتب معتقد بودند که لذت عالیترین خوبیها است، به خصوص لذت بردن بیدرنگ. این مکتب طی یک قرن جای خود را به آموزه اپیکوری داد.
افلاطونگرایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب مشائی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب پیرهونی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب پورُونی یا پیرهونی یا پیرنی یا فیرونی یکی از مکاتب شکگرایی است که با پورُن الیسی یا پیرهون یا پورو «Pyrrho of Elis» در قرن سوم پیش از میلاد آغاز میشود و توسط انزیدموس (Aenesidemus of Crete) در قرن اول پیش از میلاد توسعه میابد. این مکتب با هدف دستیابی به آرامش (ataraxia) یا ذهن آسوده، از شکگرایی فلسفی دربارهٔ جهان دفاع میکند و مدعی میشود که درستی هیچ چیزی نمیتواند اثبات شود پس ما باید قضاوت کردن را معلق نماییم.
فلسقه اپیکوری
[ویرایش | اشتراکگذاری]رواقیگری
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب التقاطی
[ویرایش | اشتراکگذاری]یهودیت هلنیستی
[ویرایش | اشتراکگذاری]فلسفه یهودی-یونانی یا یهودیت هلنیستی تلاشی بود برای ایجاد سنت دینی یهودی در فرهنگ و زبان هلنیستی. نماینده اصلی این مکتب فکری فیلون اسکندرانی میباشد.
مکتب نوفیثاغورسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]مکتب نوفیثاغورسی یک مکتب احیای آموزههای فیثاغوری بود که در قرنهای اول و دوم میلادی برجسته شده بود. این مکتب تلاشی بود برای معرفی یک عنصر مذهبی به فلسفه یونان، پرستیدن خدا با یک زندگی زاهدانه و نادیده گرفتن لذات جسمانی و تمام انگیزههای مبنی بر لذات جسمانی، برای پاک کردن روح.
مسیحیت هلنیستی
[ویرایش | اشتراکگذاری]فلسفه مسیحی-یونانی یا مسیحیت هلنیستی تلاشی بود برای تطبیق دادن مسحیت با فلسفه یونانی که در اواخر قرن دوم میلادی آغاز شد. افرادی همانند کلمنت اسکندریه به دنبال ارائه مسیحیت با یک چارچوب فلسفی بودند که در این راه از فلسفه افلاطونی و مکتب نوظهور نوافلاطونی کمک گرفتند.
فلسفه نوافلاطونی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- زنون (رواقی) و نظم هنجاری طبیعت، بهرام محیی، تاریخ فلسفه.
- لانگ, آ. آ. (12 September 1996). فلسفه هلنیستی: رواقیون، اپیکوریان، شکاکان (in English). بلومزبری. ISBN 978-0-7156-1238-5. Retrieved 15 January 2023.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Hellenistic philosophy». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی.