حق آب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حق آب، (به انگلیسی: Water right) در قانون آب، به حقوق هر فرد برای استفاده از منابع آب اطلاق می‌گردد. بطور کلی حق آب عبارتست از: سهم شروع و مقرر روستا، مزرعه، باغ، خانه از آب رود، چشمه، قنات، آب‌های زیرزمینی و یا چاه در ساعات و به اندازه معلوم.[۱][۲][۳][۴][۵]

ملی کردن آب‌های کشور در ایران قانون نوینی برای آب‌های کشور ایجاد کرد. وظایف قانون آب این است که آب را به فرم طبیعی و دیگر فرم‌های خود مانند آب‌های روان، آب‌های ایستا، آب‌های زیرزمینی و غیره از حملات آسیب رسان بدان حفاظت کند و منابع آب را نگهداری نماید.

منابع[ویرایش]

  1. Guerin, K (2003). "Property Rights and Environmental Policy: A New Zealand Perspective". Wellington, New Zealand: New Zealand Treasury. 
  2. Available online only in Finnish; available in English from email address listed here
  3. City of Los Angeles v. Pomeroy, 124 Cal. 597, 640-41 (1899)
  4. Hooker v. City of Los Angeles, 188 U.S. 314, 319-320 (1903)
  5. City of Los Angeles v. City of San Fernando, 14 Cal.3d 199 (Cal 1978)