استخوان ماهیها
اسکلت استخوانی ماهیها را میتوان، براساس تاریخ تکاملی آن، به دو واحد اصلی و بزرگ تقسیم کرد: اسکلت درونی و اسکلت بیرونی که اسکلت پوستی نیز گفته میشود. همان طور که از نام آنها برمیآید، اسکلت درونی در عمق بدن و اسکلت بیرونی در بیرون بدن قرار داشته و با منشأ پوستی است که از استخوانهای سطحی که در ماهیهای ابتدایی فقط توسط روپوست پوشیده شده، مشتق شدهاست.
هردو نام اسکلت بیرونی و درونی اصطلاحات دقیقی نبوده و در عمل از هم قابل تمییز نیستند. برخی از استخوانهای ماهیهای امروزی حاصل جوش خوردگی دو جزء، یکی درونغضروفی متعلق به اسکلت درونی و دیگری پوستی یا اسکلت بیرونی است. مثلاً، کامی (Palatine) حاصل جوش خوردگی استخوان درونغضروفی خودکامی (Autopalatine) و استخوان پوستی پوستیکامی (Dermopalatine) است.
اسکلت ماهیها را میتوان به دو بخش عمده تقسیم کرد: محوری شامل سر و ستون مهرهها و ضمایم شامل بالههای شنا. سر شامل جمجمه عصبی و جمجمه احشایی است.
[ویرایش] منابع
- روجو، آ. 1992. فرهنگ چند زبانه استخوانشناسی تکوینی ماهیها. ترجمه یزدان کیوانی. انتشارات نورگستر، 1387.
