میراث جهانی یونسکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

میراث جهانی یونسکو (به انگلیسی: World Heritage Sites) نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و معتلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، محسوب می‌شوند.

برپایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوطه، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود.

این کنوانسیون از یک دیباچه و ۳۸ ماده در هشت فصل تشکیل شده است.

مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه و یا شهر هستند که در فهرستی که توسط برنامه میراث جهانی بین‌المللی، اداره می‌شود، برقرار شده است، وجود دارند.

فهرست مندرجات ۱ کمیته میراث جهانی یونسکو ۲ آثار حفاظت‌شده ۳ پانویس ۴ جُستارهای وابسته

[ویرایش] کمیته میراث جهانی یونسکو

میراث جهانی بین‌المللی، که توسط کمیته میراث جهانی سازمان یونسکو که ترکیبی از ۲۱ کشور عضو می‌باشد که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد، هر چهار سال یکبار تعیین می‌شوند.

[ویرایش] آثار حفاظت‌شده

بر اساس اعلام سال ۱۳۸۸، ۸۹۰ اثر ملی، در این سازمان ثبت شده‌اند، که ۶۸۹ اثر، جز آثار فرهنگی، ۱۷۶ اثر، جز آثار طبیعی و ۲۶ اثر دیگر، ترکیبی می‌باشند.^{[نیازمند منبع]}

[ویرایش] پانویس

[ویرایش] جُستارهای وابسته

• فهرست آثار میراث جهانی
• جدول مکانی میراث جهانی بر اساس منطقه