جغد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| جغد | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_-_uitsnede.jpg) جغدی از تیره سورنیا اولالا
|
||||||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| خانوادهها | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| مترادفها | ||||||||||||||
|
Strigidae sensu Sibley & Ahlquist |
جُغد (بوف، بوم) نام پرندهای شکاری است که دارای قدرت شنوایی و بینایی بسیار بالاییست. جغد از راسته بوفسانان است، در ویرانهها زندگی میکند و به بدشگونی معروف است.[۵] جغدها در همه قارهها به استثناء جنوبگان مشاهده شدهاند.
واژهٔ جغد از زبان سغدی وارد فارسی شدهاست و اصل سغدی آن چَغوت است.[۶]
جغدی به نام اشوزوشت در اسطورههای ایرانی نقش زیادی در یاری نیروی خوبی دارد.
جغد پرنده سودمندی است زیرا خوراکش انواع موش است و در شکافهای تنه درختان و آشیانههای متروک زاغان لانه میگذارد. جغدها معمولاً شبرو و پگاهرو هستند یعنی هنگام پگاه و شفق از لانه بیرون آمده و شکار میکنند.[۷]
چشمهای جغد بسیار حساس است و حتی در نور خیلی کم میتواند ببیند. بعضی از جغدها دارای چنان قدرت شنوایی هستند که میتوانند یک طعمه را در تاریکی مطلق تشخیص دهند.کوچکترین جغد، جغد کوتوله آمریکای شمالی میباشد طول آن فقط ۱۵ سانتیمتر یعنی به بزرگی یک گنجشک است. تخم جغد همیشه به فاصله چند روز میشکند و نوزاد به دنیا میآید.[۸]
[ویرایش] ویژگیها
جغد پرندهای است با صورتی پهن، منقاری خمیده و چشمهایی درشت و پاهای بزرگ، در دو طرف سرش دو دسته پر شبیه گوش گربه قرار دارد که گوشپر نامیده میشوند.[۹]
دارای سر بزرگ، صورت پهن، چشمهای بزرگ و متمایل به جلو که استفاده از هر دو چشم را در یک زمان برای او میسر میسازد و دید دوچشمی را فراهم میکند، منقار قوی قلابمانند و نیمپیدا و چنگالهای تیز و نیرومند است.[۱۰] منقار قلابشکل نیرومندش به همراه چنگالهای قوی او برای نگه داشتن طعمه به کار میرود.
جغد نوکی کوچک و ظریف دارد. دور دهانش پرهای زبری هست که شبیه مو میباشد ولی مو نیست. پاهایش کوچک است و پنجههایش ضعیف و بیطاقت. پر و بال او صاف است و خیلی آرام پرواز میکند. نوک پرهای جغد به شکلی طراحی شده که در هنگام حمله به طعمه صدای پرها کم باشد.
رنگش معمولاً کرم قهوهای است. در نوکش یک شکاف هست. سرش بزرگ است. او هوای تاریک را دوست دارد. شبها پرواز میکند. چشمانش بزرگ است و به خاطر همین خوب هم شکار میکند.
پرواز آنها بیصداست، بعضی از آنها گوشپرهای مشخصی دارند. پاهای پوشیده از پر دارند. تکزیاند و بیشترشان روی درخت زندگی میکنند. نر و ماده آنها همشکل است ولی مادهها بزرگترند.[۱۱]
جغدها همیشه طعمه خود را درسته میبلعند و پس از آنکه بخشهای گواردنی آن را گواردند بازمانده آن را به شکل تفاله از راه دهان بیرون میاندازند.[۱۲]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ Neornithes
- ↑ Neognathae
- ↑ Neoaves
- ↑ Strigiformes
- ↑ لغتنامه دهخدا، جغد.
- ↑ فرهنگ سغدی، سغدی ـ فارسی ـ انگلیسی پدیدآورنده:، بدرالزمان قریب ویراستار: شهرزاد فتوحی ناشر: فرهنگان - ۱۳۸۳.
- ↑ لغتنامه دهخدا، جغد.
- ↑ انجمن جبهه طبیعت، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
- ↑ لغتنامه دهخدا، جغد.
- ↑ بیابانها و کویرهای ایران، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
- ↑ بیابانها و کویرهای ایران، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
- ↑ انجمن جبهه طبیعت، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
|
|
|---|
 اصطلاحات سنتی فارسی: شکاریان روزانه - سیاهچشمان - زردچشمان - درازپایان - سبکبالان - دوندگان - پردهداران |
