دستگاه گردش خون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
دستگاه گردش خون بدن انسان.

دستگاه گردش خون(به انگلیسی Cardiovascular system) یکی از دستگاه‌های بدن است. کار این دستگاه به گردش درآوردن خون در بدن به منظور رساندن غذا(آمینواسید، الکترولیت، لنف)، انواع گازهای مورد مصرف بدن همچون اکسیژن و دفع مواد زاید حاصل از متابولیزم سلول هاست. بطور کلی، چرخش خون در بدن به دو چرخه(گردش) ششی، که در حین آن خون توسط قلب به درون شش‌ها هدایت شده و در آنجا اکسیژن دریافت می‌کند، و چرخه سیستمیک (کل بدن منهای بخش گازی ریه)، که در حین این چرخه خون توسط قلب به کل بدن هدایت شده و اکسیژن و مواد غذایی را به کل سلول‌های بدن می رساند.
دستگاه گردش خون شامل تمام رگهای بدن به استثنا رگهای لنفی بوده و یک سیستم بسته محسوب میگردد و بنابراین سلولها و اجزای خون هرگز از رگها خارج نمیگردند.لازم به یادآوری است که در گونه ای از بی مهره گان، سیستم گردش خون، یک سیستم باز محسوب میگردد.

بدن یک فرد بالغ بطور متوسط دارای ۴٫۷ تا ۵٬۷ لیتر خون می‌باشد، که در برگیرنده پلاسما، سلول‌های قرمز خون، سلول‌های سفید خون، و سایر اجزا می‌باشد.

[ویرایش] قلب

قلب یکی از اجزای اصلی دستگاه گردش خون در انسان‌ها می‌باشد .

ساختمان قلب:قلب به وسیلهٔ دو صفحهٔ عمود بر هم به چهار حفره تقسیم می‌شود، دهلیز چپ و راست، بطن چپ و راست.دهلیز راست در قدام دهلیز چپ قرار داردو بطن راست در قدام بطن چپ.دیوارهٔ قلب شامل سه لایه می‌باشد:

  • لایهٔ خارجی احشایی از پریکارد سروزی(اپی کارد)
  • لایهٔ میانی ضخیم از عضلهٔ قلب(میوکارد)
  • لایهٔ نازک داخلی(اندوکارد)

لایه داخلی پوشش حفرهای دهلیزوبطن است.لایه میانی ماهیچه‌ای و ضخیم بخش قابل انقباض قلب است و لایه خارجی پوشش پیوندی یا آبشامهٔ قلب را میسازد.

[ویرایش] منابع

ویکیپدیا انگلیسی- سیستم گردش خون و لنف

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر