اینترفرون
اینترفرون ها(به انگلیسی: Interferon) نوعی از پروتئینها هستند که سلولهای میزبان در پاسخ به تهاجم عامل بیماریزا (مانند ویروسها، باکتری، انگل و سرطان ) آزاد ساخته و موجب تحریک سیستم ایمنی و افزایش مقاومت بدن میشوند. اینترفرونها از دسته سایتوکاینها میباشد.
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
در سال ۱۹۵۷ پژوهشگران انگلیسی مولکولهایی بنام اینترفرون را در بدن کشف کردند که با مقاوم ساختن سلول به حمله ویروسی، میتوانند بر علیه آنها وارد عمل شوند. اینترفرونها به خصوص در برابر عفونت های ویروسی مقاومت می بخشند و در واکنش های ایمنی طبیعی بدن، حتی در غیاب ویروس ها (مثلا در سرطان) شرکت دارند.
[ویرایش] انواع اینترفرون
حداقل ده نوع متفاوت از اینترفرونها در پستانداران کشف شده که هفت نوع از آنها در انسان شناسایی شدهاند. اینترفرونهای انسانی در سه تیپ طبقه بندی میشوند. تیپ یک برحسب اثر ضد ویروسی، ضد رشد و فعال سازی سلول کشنده طبیعی به اینترفرونهای IFN-α و IFN-β ، IFN-ω تقسیم بندی میشود.از تیپ دو IFN-γ و از تیپ سه IFNLR۱ قابل ذکرند. این پروتئینها توسط لوکوسیتها، لنفوسیتها، فیبروبلاستها و سایر سلولهای سیستم ایمنی تولید میشوند.
[ویرایش] عملکرد اینترفرون
اینترفرونها موجب تحریک سیستم ایمنی و افزایش مقاومت بدن در برابر عوامل بیماریزا میشوند. برخی موجب فعال شدن سلولهای ایمنی مانند سلولهای کشنده طبیعی (Nk) و ماکروفاژها میشوند. یا با ارایه آنتی ژن عوامل بیماریزا به لنفوسیتهای T موجب بهتر شناخته شدن آنها و تشدید پاسخ ایمنی میشوند. همچنین مقاومت سلولهای سالم به ویروسها را افزایش می دهند. اینترفرونها در ایجاد برخی از علایم بیماریهای عفونی مانند احساس خستگی و تب نیز نقش دارند.
